Home Brieven

Brieven

  • Gepubliceerd op: 3 juli 2001
  • Laatste update 07 apr 2020

In deze rubriek kunnen lezers hun mening geven over artikelen die in het Historisch Nieuwsblad verschenen zijn. De redactie behoudt zich het recht voor brieven in te korten. Reacties: Postbus 1528, 1000 BM Amsterdam of redactiehn@vug.nl


Voetbal 1
Naar aanleiding van het artikel van de hand van Simon Kuper over voetbal tijdens de Tweede Wereldoorlog (Historisch Nieuwsblad 2001/3) heb ik de volgende opmerking. De door de auteur genoemde voetbalclub Unitas is niet afkomstig uit Delft, maar uit Gorinchem. Unitas werd in 1898 in Gorinchem opgericht en werd mede door de houding van de club tijdens de oorlogsjaren door H.M. Koningin Juliana onderscheiden met de erepenning van verdienste.
J.E. Walraven, Dalem

Voetbal 2
Ik wil u een correctie toezenden op de foto van de voedbalwedstrijd PSV-Longa te Eindhoven (Historisch Nieuwsblad 2001/3). Die wedstijd is gespeeld op zondag 27 februari 1944 (en dus niet 1942) en door PSV met 2-1 gewonnen. Overigens werd Longa later via een beslissingswedstrijd tegen PSV alsnog kampioen van het District Zuid. Als 65-jarige oud-Eindhovenaar kan ik mij dit alles nog zeer goed herinneren.
J. Peijnenburg, >s-Hertogenbosch

Grijs verleden
Er is veel kritiek op Grijs verleden van Chris van der Heijden geweest. In uw aprilnummer (Historisch Nieuwsblad 2001/3) laten drie schrijvers weinig van de historicus heel. Ik ben het met de kritiek eens. De kritiek is echter voornamelijk emotioneel en beperkt zich tot moeilijk aanwijsbare zaken zoals visie, toon en het privé-gevecht van de schrijver met Loe de Jong.
Van der Heijden badineert en relativeert echter niet alleen op de verkeerde plekken, goochelt niet alleen met toon, woordgebruik en eigen bedoelingen, maar ook met feiten. Hij zet zaken eenvoudig naar zijn hand. En dat is altijd fout. Hij doet dat bijvoorbeeld in de veelgenoemde brief van Wilhelmina over de ligging van een vluchtelingenkamp bij haar achtertuin; een brief overigens die bij mijn weten nergens in zijn geheel wordt geciteerd. In Grijs verleden staat het volgende: >Ondertussen was de Haagse politiek nijver op zoek naar een oplossing voor de joodse instroom. Er werd besloten een centraal vluchtelingenkamp te bouwen. Aanvankelijk lag het in de bedoeling dit op de Veluwe te vestigen maar daar was Wilhelmina op tegen. Een jodenkamp vlak bij Het Loo, zo schreef zij de Minister van Binnenlandse Zaken, was ongewenst. Vervolgens viel het oog op Westerbork.= Van der Heijden legt koningin Wilhelmina het woord >jodenkamp= in de mond, waar >vluchtelingenkamp= staat en doet dat verderop in zijn boek nog een keer. Hij laat Wilhelmina >jodenkamp= zeggen in een context dat het woord klinkt als een scheldwoord.

Maar er is meer. In dezelfde brief staat letterlijk: >dat het op te richten kamp geen kwestie van korte duur zal zijn.= Het is de laatste zin die ik nog niet ergens anders geciteerd heb gezien. Wat wordt bedoeld met >korte duur=? Wel, het lag in de bedoeling dat, als de vluchtelingen hun bestemming hadden gevonden, (bij voorkeur in het buitenland) het terrein naar het Ministerie van Defensie zou gaan. En zoals iedereen weet krijgt een vluchtelingenkamp nog wel eens een andere functie, maar wanneer militairen een terrein in handen hebben, dan is dat meestal voor altijd. Laat Van der Heijden zich een beetje meeslepen door een anti-Oranje tendens of probeert hij te bewijzen dat Wilhelmina >antisemitisch= was, zodat zo=n houding bij gewone mensen als het ware minder verwijtbaar is?
Margo Klijn, Arnhem

Herstel
In de biografische schets van Frances Gouda (Historisch Nieuwsblad 2001/5) zijn twee fouten geslopen. De juiste titel van haar nieuwe boek is: American Visions of the Netherlands East
Indies/Indonesia: US Foreign Policy and Indonesian Nationalism, 1920-1949. Dit is verder niet haar >eerste uitstap naar de politieke geschiedenis=. Eerder schreef ze namelijk over het negentiende-eeuwse politieke debat over de armoede.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Dit artikel op Historischnieuwsblad.nl is alleen toegankelijk voor abonnees. Met liefde en zorg werken wij iedere dag weer aan de beste historische verhalen door toonaangevende historici. Steun ons door lid te worden voor maar €4,99 per maand, de eerste maand €1,99. Log in om als abonnee direct verder te kunnen lezen of sluit een abonnement af.

Nieuwste berichten

Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Ossietzky in het concentratiekamp, 1934.
Artikel

Dissident ging liever naar het strafkamp dan op de vlucht

Net als Aleksej Navalny besloot de Duitse dissident Carl von Ossietzky zijn land niet te ontvluchten toen hij gevaar liep. Hij wist dat hij bovenaan de zwarte lijst van de nazi’s stond, maar bleef toch in Berlijn toen Hitler in 1933 de macht greep. ‘De opposant die over de grens vlucht, werpt al snel holle frasen zijn land in,’ meende hij. Die moed bekocht hij met de dood in een concentratiekamp.

Lees meer
Waffen SS'ers in Vught
Waffen SS'ers in Vught
Interview

‘Waffen-SS’ers dachten dat het verleden niet lang aan hen zou kleven’

Hoewel ze geen paspoort meer hebben, blijven veel Syriëgangers toch in Nederland. Ook in 1945 verloren mannen die zich bij de Duitsers hadden aangesloten hun Nederlanderschap. Maar de omgang met deze Waffen-SS’ers en de Syriëgangers verschilt volgens historicus Peter Romijn. ‘De huidige wetgeving draait om uitstoting, maar na de Tweede Wereldoorlog was ook sprake van re-integratie.’

Lees meer
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Truman poseert met de Chicago Daily Tribune
Artikel

Een presidentskandidaat dump je niet zomaar

Terwijl Donald Trump en Joe Biden zich opmaken voor de verkiezingsstrijd, gaan er bij hun partijen stemmen op om alsnog voor een andere presidentskandidaat te kiezen. Maar het verleden leert dat het lastig is om een leidende kandidaat opzij te zetten.

Lees meer
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Gaius spreekt het volk toe. Ets door Silvestre David Mirys, 1799.
Artikel

De populistische Gracchen beloofden gouden bergen

Populistische politici zijn van alle tijden. Na een mislukte carrière zag de Romein Tiberius Gracchus nog maar één uitweg: hij werd een volkstribuun die het volk beloofde wat het wilde horen. Of zijn plannen uitvoerbaar waren, deed er niet toe. Het ging hem om de macht. En dat gold ook voor zijn broer en opvolger Gaius.

Lees meer