‘Maria’ kreeg tuberculose en lag tot haar dood in het ziekenhuis, ‘Anne’ had veel ongelukken en liep met een wandelstok, ‘Wart’ overleefde de Zwarte Dood en werd oud. Op aftertheplague.org staan hun levensverhalen en die van dertien andere middeleeuwers. Op basis van skeletten kan hun levensloop in grote lijnen worden gereconstrueerd, een methode die in het Engels osteobiography heet. Zo krijgen ‘gewone’ mensen die in de historische bronnen ontbreken toch een podium.
Dit artikel krijgt u van ons cadeau
Wilt u ook toegang tot HN Actueel? Hiermee leest u dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvangt u exclusieve nieuwsbrieven. U kunt de eerste maand onbeperkt lezen voor € 1,99. Sluit hier een abonnement af en u heeft direct toegang.
De korte biografieën zijn onderdeel van het onderzoeksproject After the Plague van de Universiteit van Cambridge. Met behulp van verschillende bio-archeologische methodes bestuderen onderzoekers ongeveer duizend skeletten uit de periode 1000 tot 1500. Uit botten en tanden kunnen ze veel afleiden over afkomst, eetpatronen en ziektes. De archeologen gebruiken deze bevindingen om de biologische en sociale impact van de veertiende-eeuwse pestepidemie beter te begrijpen. Maar ook om te zien hoe gezond middeleeuwers in het algemeen waren en hoe ze omgingen met ziekte en kwalen.
Openingsafbeelding: Pestdokter in de zeventiende eeuw
