Home Liefde lijdt onder politieke spelletjes

Liefde lijdt onder politieke spelletjes

  • Gepubliceerd op: 05 feb 2001
  • Update 02 mei 2023
  • Auteur:
    Janine Beulink

NA DE LENTE VAN ’68. EEN KLEINE LIEFDESGESCHIEDENIS

door Aliona van der Horst
Uitzending binnenkort bij de NPS

Nederland, jaren zestig. Simon van der Horst, een jonge man met communistische sympathieën, vertrekt naar Moskou om er chemie te studeren. In de Sovjet Unie regeert Nikita Chroesjov, die Stalins wandaden veroordeelt en een periode van ‘dooi’ teweegbrengt. Simon leert Russisch en ontmoet het Russische meisje Zoya. Ze worden verliefd en trouwen. Het is maart 1968. Vlak daarna valt de Sovjet Unie Tsjecho-Slowakije binnen. De invasie heeft grote gevolgen voor het geluk van Simon en Zoya. De kritiek van de buitenwereld op de Sovjet Unie is hard en de Koude Oorlog laait weer in alle hevigheid op. Simon moet van de Russische autoriteiten na zijn afstuderen meteen terug naar Nederland. Het duurt jaren voordat Zoya, ondertussen moeder geworden, een uitreisvisum krijgt om zich met hun dochter bij Simon in Nederland te voegen.
        Filmmaakster Aliona van der Horst uit Amsterdam maakte een documentaire over die eerste paar zware huwelijksjaren van haar ouders onder de titel Na de lente van ‘68: een kleine liefdesgeschiedenis. Het is het verhaal van een ‘kleine liefde’ die zwaar leed onder de ‘grote geschiedenis’.
        Aliona probeert in haar film antwoord te krijgen op de vraag waarom Zoya niet eerder toestemming kreeg naar Nederland te komen. Daartoe interviewt ze haar ouders, gaat ze in Moskou op bezoek bij meneer Popov, toen afgevaardigde voor Nederlandse studenten van de Russische Communistische Partij (CPSU), maar ook bij Joop IJisberg, de toenmalige partijsecretaris van de CPN. Zoya kende geen staatsgeheimen. Dat kon dus geen reden zijn haar zo lang te beletten te vertrekken. Waarschijnlijk weigerde de Sovjet Unie Zoya te laten gaan omdat de verhoudingen met de CPN, de Nederlandse communistische ‘zusterpartij’, door de invasie waren gezakt tot een historisch dieptepunt. De CPSU werd na de invasie in Tsjechoslowakije hard veroordeeld door communistische partijen in het buitenland. Ook door de CPN. Moskou wilde de Nederlandse communisten terugpesten
        Na de invasie was er geen contact meer geweest tussen de partijen. Popov meldde Zoya dat een visum geen probleem zou zijn als Simon de CPN een brief liet schrijven aan de CPSU om toestemming te vragen Zoya naar Nederland te laten komen. CPN-lid Simon vroeg zijn partij dat te doen, maar de partij weigerde dat. Dertig jaar later ondervraagt Aliona ex- CPN-er IJisberg daarover. IJisberg is nog steeds zichtbaar overtuigd van zijn gelijk. De CPN was het als politieke partij niet eens met de invasie en wilde zich niet onder druk laten zetten door de CPSU. Aliona is merkbaar boos. De partij stelde zich ‘zogenaamd principieel’ op, maar dat ging wel ten koste van de menselijke waardes en het individu. Waarom Zoya’s tiende visumaanvraag ineens wel positief wordt beantwoord blijft overigens onduidelijk.
        
Aliona maakte van Na de lente van ‘68 een mooie poëtische film, waarin haar vader en moeder beiden ruimte krijgen hun verhaal te doen. Fragmenten uit Simons brieven aan Zoya worden voorgelezen en tot leven gebracht met oude foto’s. Aliona verbindt haar persoonlijke geschiedenis ook in beelden met het ‘grote’ historische verhaal. Ruim de helft van de film bestaat uit prachtig oud filmmateriaal dat de documentairemaakster grotendeels uit de archieven in Moskou haalde. Ze gebruikte officiële journaalbeelden, maar ook filmpjes van amateurs. Die vormen een stemmige achtergrond bij het verhaal van haar ouders. Zo illustreert Aliona het jarenlange wachten in Moskou fraai met een reeks feestelijke jaarwisselingen, straatscenes en beelden van de ruimtereizen van kosmonauten. Ze wekken de indruk dat Simon of Zoya ieder ogenblik in beeld kunnen verschijnen. Bij de beelden van de Maagdenhuis-bezetting gebeurt dat ook werkelijk.
        Aliona kwam er per toeval achter dat haar vader bij de demonstratie aanwezig was, was opgepakt en zelfs in het Journaal te zien was geweest. Zo zien we hoe Simon in zwart-wit ondersteboven in een zijspan van een motor wordt afgevoerd. Toch zal het niemand verbazen dat hij later zijn lidmaatschap van de CPN heeft opgezegd.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Anne Frank
Anne Frank
Nieuws

Onderzoeker ontdekt vermoedelijke identiteit van tipgever die Joodse notaris onterecht beschuldigde van ‘verraad van Anne Frank’ 

Anne’s vader Otto Frank ontving in 1957 een anoniem briefje waarop stond dat de onderduikers in het Achterhuis waren verraden door de Joodse notaris Arnold van den Bergh. Op basis van dit briefje herhaalde een Nederlands-Amerikaans ‘Cold Case Team’ in 2022 deze beschuldiging, die echter door historici als ongeloofwaardig en lasterlijk werd verworpen. Wie het...

Lees meer
Pen briefje
Pen briefje
Artikel

Wie schreef het briefje aan Otto Frank?

Eindelijk zou de verrader van Anne Frank gevonden zijn: de Joodse notaris Arnold van den Bergh. Een Nederlands-Amerikaans ‘Cold Case Team’ beweerde dat tenminste in 2022 en een Canadese bestsellerauteur schreef er een boek over. Maar deskundigen zagen onmiddellijk dat het bewijs flinterdun was. Er was alleen een anoniem briefje, rond 1957 aan Annes vader...

Lees meer
Donald Trump doet alsof hij iemand neerschiet tijdens een toespraak in het Witte Huis
Donald Trump doet alsof hij iemand neerschiet tijdens een toespraak in het Witte Huis
Artikel

Moet Trump vrezen voor Artikel 25? Amerikanen roepen om deze lastige afzettingsprocedure uit 1967

Na Trumps dreigementen dat hij ‘een hele beschaving’ zou uitroeien, gingen er zowel links als rechts stemmen op om hem uit zijn ambt te ontzetten met Artikel 25. In 1967 bedachten de VS deze grondwetswijziging om een president af te zetten die door ziekte of geestelijke aftakeling niet meer in staat is zijn ambt te...

Lees meer
Columnist Philip Dröge
Columnist Philip Dröge
Column

Veel Amerikanen weten niet eens waar Iran ligt

Het begon met een blinde wereldkaart, een geestig experiment waarin onderzoekers Amerikanen vroegen Iran aan te wijzen door een stip te zetten. Het resultaat was geen geografie, maar een sterrenhemel van vergissingen: duizenden spikkels die verdwaalden over continenten en eilanden. Iran dobberde volgens sommigen zelfs in de Indische Oceaan, een prestatie die niet alleen aardrijkskundige...

Lees meer
Loginmenu afsluiten