In de vijftiende eeuw werd Noorwegen luthers. Rome bestempelde het land daarom in 1622 tot missiegebied; het moest worden heroverd op de Reformatie. De missie bleef er actief tot 1977. Vefie Poels toont in haar proefschrift Een Roomse droom. Nederlandse katholieken en de Noorse missie 1920-’75 echter aan dat de katholieken een ambivalente houding aannamen tegenover deze taak.
De Nederlandse kardinaal Van Rossum gaf begin twintigste eeuw nieuw elan aan de missie naar Noorwegen. In de jaren 1920 waren de Nederlandse missionarissen er erg actief. De Noren waren echter niet gediend van hun bekeringsdrang. De missionarissen zelf sloegen evenmin fanatiek aan het bekeren, omdat ze sympathie opvatten voor het lutheranisme.
