Home Taalstrijd in Karinthië

Taalstrijd in Karinthië

  • Gepubliceerd op: 16 jul 2009
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Monique Broeshart/ Wenen

Voor het eerst in de Oostenrijkse geschiedenis herdenken Duits- en Sloveenstalige Karinthiërs samen het verzet tegen de Sloveense annexatiepoging in 1920.

‘De gezamenlijke herdenking heeft grote symbolische waarde,’ stelt historicus en conflictbemiddelaar Stefan Karner. Tot nu toe voerde de Heimatdienst, de organisatie die het Deutschtum in Karinthië propageert, de boventoon bij de jaarlijkse herdenking op 10 oktober. Deze keer bleven gouverneur Jörg Haider en de rechts-populistische partijen FPÖ en BZÖ demonstratief weg. ‘De bijeenkomst was behalve een manifestatie van multiculturele saamhorigheid ook een duidelijk protest tegen Haider,’ constateert publiciste Trautl Brandstaller.

De tegenstellingen tussen de twee bevolkingsgroepen in Karinthië zijn eeuwenoud, maar escaleerden met het uiteenvallen van het Habsburgse Rijk in 1918. Het toenmalige koninkrijk der Serven, Kroaten en Slovenen wilde het land annexeren, waarna een bloedige Abwehrkampf van de Duitstalige bevolking volgde. Met het referendum van 10 oktober 1920 koos een meerderheid voor de aansluiting bij Oostenrijk. Sindsdien wordt vaak gesproken van de ‘Karinthische oerangst voor slovenisering’. Een bedreiging die de overige Oostenrijkers moeilijk kunnen meevoelen, aangezien de Sloveenstalige bevolking van Karinthië (rond de 14.000) een kleine minderheid vormt te midden van de 550.000 Duitstaligen, en buurland Slovenië inmiddels lid is van de EU.

Toch maakt Haider gretig gebruik van die ‘oerangst’. Zo plaatst hij advertenties in alle lokale dagbladen met de slogan: ‘Karinthië wordt eentalig.’ Volgens Brandstaller een schandelijke verwijzing naar de oproep ‘Karinthiers, spreekt Duits’ tijdens het Derde Rijk. In een brief aan 44.000 huishoudens belooft Haider dat er geen tweetalige plaatsnaamborden komen. Steeds opnieuw laat hij borden verwijderen of door kleinere, nauwelijks zichtbare vervangen. Daarmee schendt hij openlijk artikel 7 van de grondwet, waarin dergelijke rechten in 1955 voor alle etnische minderheden zijn vastgelegd. Eerdere uitspraken van het constitutionele hof legt Haider naast zich neer zonder dat er sancties volgen. Hij krijgt zelfs steun: bij de landelijke verkiezingen op 1 oktober van dit jaar wist hij in Karinthië 25 procent van de stemmen te trekken.

Omdat de politieke partijen er niet uit komen, werken belangenorganisaties onder leiding van Stefan Karner aan een compromisvoorstel waarin ze in principe akkoord gaan met het plaatsen van 158 tweetalige plaatsnaamborden. Steeds meer mensen prikken uit protest een tweetalig bord in hun voortuin. ‘De maatschappelijke bewegingen lopen voor op de politiek,’ constateert Brandstaller. ‘We hebben veel goede bruggenbouwers, maar helaas ook een meester in het opblazen.’

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Artikel

In 1921 stond er een malle zwerver op de kieslijst

In 1921 veroverde de drankzuchtige ‘straatartiest’ Had-je-me-maar een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij was naar voren geschoven door een groep anarchisten en plaatste de overheid voor een lastig vraagstuk: hoe moet je in een democratie omgaan met schertskandidaten? ‘Een politiek schandaal,’ kopte De Telegraaf in de vroege ochtend van 28 april 1921. De opwinding...

Lees meer
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Filmposter The Testament of Ann Lee
Filmposter The Testament of Ann Lee
Recensie

The Testament of Ann Lee: utopiste met een afkeer van seks

Een vrouw als sekteleider komt niet vaak voor. Maar het lukte de Britse Ann Lee om een groep volgelingen te laten geloven dat in haar de wederkomst van Jezus schuilging. The Testament of Ann Lee toont haar als een utopische idealist.  Een religieuze beweging die seks verbiedt? Niet handig, al is het maar omdat nieuwe zieltjes nodig zijn, maar voor Ann Lee (1736-1784) is seks de wortel van het kwaad. In haar geboorteplaats Manchester...

Lees meer
Loginmenu afsluiten