Home Een papadag voor Darwin

Een papadag voor Darwin

  • Gepubliceerd op: 14 dec 2009
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Jos van der Burg

Meestal is de filmwereld er als de kippen bij als er iets te vieren valt, maar dat Darwin tweehonderd jaar geleden werd geboren en vijftig jaar later zijn revolutionaire werk On the Origin of Species publiceerde, heeft alleen de Engelse speelfilm Creation opgeleverd. In Hollywood bleef het verbazingwekkend stil.

Wilde het de vingers niet branden aan de wetenschapper die volgens fundamentalistische Amerikaanse christenen niet in schoolboeken thuishoort, maar op de brandstapel? Het zou verklaren dat de makers van de BBC-film speelfilm Creation pas na veel moeite een Amerikaanse distributeur vonden. Of is dat laatste te wijten aan het feit dat Creation een nogal suffe film is?

De biopic, die zich afspeelt in de jaren voor publicatie van On the Origin of Species in 1859, is gebaseerd op het boek Annie’s Box. Darwin, His Daughter and Human Evolution van Darwins achter-achterkleinzoon Randal Keynes. Die in 2001 gepubliceerde mengeling van historische fictie en feiten voert Darwin niet op als de oude, zwaarbebaarde, in zichzelf teruggetrokken wetenschapper die we kennen van foto’s en schilderijen, maar als een nerveuze veertiger, bij wie werk en privéleven met elkaar verstrengeld zijn. Ideaal materiaal voor een film over de mens achter de wetenschapper.

In Creation is Darwin een liefhebbende echtgenoot en vader, die door de dood van zijn tienjarige dochtertje Annie in 1851 definitief het geloof in God verliest. Darwin beschouwt zichzelf voortaan als agnost en zijn vrouw en kinderen moeten ’s zondags zonder hem naar de kerk.

Annies dood leidt tot nachtmerries en hallucinaties, maar ook tot het inzicht dat de natuur geen harmonieus goddelijk masterplan is, maar een wrede overlevingsmachine. Als Darwin in een bos wandelt en een vos een konijntje grijpt, legt hij geduldig aan een van zijn huilende kinderen het overlevingsprincipe uit: de vos moest het konijn grijpen, omdat anders haar jongen van honger omkomen.

Creation maakt aannemelijk dat leven en werk bij Darwin door elkaar liepen, maar weet geen maat te houden. De film schildert hem af als een man met opvattingen over huwelijk en vaderschap die feministen blij zullen maken, maar volstrekt ongeloofwaardig zijn. De kijker verwacht ieder moment dat Darwin aankondigt wekelijks een papadag te zullen nemen. Ook in de relatie met zijn vrouw doet hij niet denken aan een victoriaanse, maar aan een moderne man.

Veel dramatiek komt van de tegenstelling tussen de agnostische Darwin en zijn religieuze vrouw, die de denkbeelden van haar man beschouwt als goddeloze nieuwlichterij. De diepgelovige vreest dat God het er niet bij zal laten zitten: ‘Interesseert het je niet dat jij en ik voor eeuwig gescheiden zullen zijn?’

Haar opvatting dat haar man op Gods stoel is gaan zitten wordt gevoed door radicale biologen in Darwins omgeving, zoals Thomas Huxley. De agnosticus, die later om zijn felle verdediging van de evolutietheorie de bijnaam ‘Darwins bulldog’ kreeg, stak zijn blijdschap over Darwins theorie niet onder stoelen of banken: ‘U hebt God vermoord, sir.’

Darwin betwijfelde of dat wel zo positief was. In Creation houdt hij Huxley voor dat religie de samenleving bij elkaar houdt, waarop Huxley nijdig opmerkt dat Darwin de implicaties van zijn eigen theorie niet begrijpt. Darwin, die een zenuwinstorting nabij is, komt er niet uit en laat zijn vrouw beslissen over het lot van On the Origin of Species. Als zij het manuscript in de fik wil steken moet dat maar, want zijn huwelijk is belangrijker dan de wetenschap.

De ouderwetse gewoonte om briljante wetenschappers volledig los te zien van hun omgeving slaat hier nogal ridicuul door in het tegenovergestelde. Bovendien is het onzin. Darwin was geen halfzachte huilebalk, maar een kind van de patriarchale Victoriaanse tijd. Hoe hij werkelijk over vrouwen dacht, vermelden de makers niet. In 1838, twee jaar na de reis met de Beagle, maakte Darwin notities over de voor- en nadelen van het huwelijk. Trouwen zou hem tot ‘arme slaaf’ maken, maar het voordeel was dat een vrouw ‘in ieder geval beter dan een hond’ was.

De opvatting van Darwin als feminist heeft nog wat onderbouwing nodig.

Creation
vanaf 7 januari in de bioscoop

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
VOC-schip
VOC-schip
Interview

De VOC bestrafte homoseksualiteit aan boord met verbanning of de doodstraf

Historicus Desley de Graaf onderzocht homoseksualiteit op VOC-schepen en de strafrechtelijke vervolging daarvan. ‘De VOC maakte haar hele bestaan een probleem van de “afwijkende” seksuele identiteit van sommige van haar werklui.’  Met zijn onderzoek The Men in One Hammock won De Graaf de IHLIA Scriptieprijs, een tweejaarlijkse onderscheiding die wordt uitgereikt voor het beste queer-historische onderzoek. Hij analyseerde meer dan honderd sodomiezaken die tussen 1625 en 1787 in Batavia voor de rechtbank werden gebracht. ...

Lees meer
Militaire parade bij een groot portret van Philippe Pétain, 1940.
Militaire parade bij een groot portret van Philippe Pétain, 1940.
Beeldessay

Frankrijk is verdeeld over het Vichy-regime

De zuidelijke helft van Frankrijk was tijdens de oorlog een satellietstaat van de nazi’s, met aan het hoofd maarschalk Philippe Pétain. Was hij een collaborateur of probeerde hij de Fransen juist te beschermen? Daarover woedt nog steeds een debat. In de zomer van 1940 werd Frankrijk binnen enkele weken onder de voet gelopen door nazi-Duitsland....

Lees meer
Loginmenu afsluiten