Home Lastercampagne tegen ‘zwarte plaag’

Lastercampagne tegen ‘zwarte plaag’

  • Gepubliceerd op: 23 feb 2010
  • Update 16 mrt 2023
  • Auteur:
    Freke Remmers

Een ‘zwarte schande’ noemden de Duitsers het stationeren van zwarte Franse soldaten in 1919 in het Rijnland. Dat werd bezet om Duitsland te dwingen het Verdrag van Versailles na te leven. Door de Duitsers werd dit op zich al als een vernedering ervaren, laat staan dat Frankrijk hiervoor kleurlingen gebruikte.

Dick van Galen Last schrijft in zijn proefschrift De zwarte schande dat Frankrijk tijdens de Eerste Wereldoorlog zwarte soldaten uit de koloniën inzette. Vanwege de gelijkheidsdoctrine van de Franse Revolutie werd dat vanzelfsprekend gevonden. De meeste Duitsers daarentegen ervoeren de inzet van zwarte militairen als een inbreuk op de ‘blanke solidariteit’ en waren fervente aanhangers van het biologisch racisme. Bloedvermenging met het Duitse ras moest absoluut voorkomen worden. Groot-Brittannië nam een tussenpositie in: daar moest de koloniale bevolking de blanke arbeiders vervangen zodat die voor het front beschikbaar kwamen. Zwarten zouden immers het prestige van het Britse leger schaden, zo was de gedachte.

Duitsland lanceerde dan ook een openlijk racistische campagne, waarin de in het Rijnland gestationeerde gekleurde Franse soldaten werden beschuldigd van verkrachting, bandeloosheid, het besmetten van de bevolking met geslachtsziektes en het verontreinigen van Duits bloed. Ook de Britse journalist Edmund Dene Morel, die zich eerder juist had verzet tegen vooroordelen over zwarten, zwengelde de discussie aan met zijn artikelen over de ‘zwarte plaag’.

Duitsland stelde zo niet alleen Frankrijk in een kwaad daglicht, maar schiep ook negatieve verwachtingen over het gedrag van de donkere troepen. In Europa werd de koloniale elite bang voor eventuele sociale onrust in de wingewesten, ook omdat het blanke imago door de bloedige loopgravenoorlog was beschadigd.

Politieke gevolgen van de Duitse ‘zwarte schande’-campagne bleven uit, aldus Van Galen Last. Alle geruchten bleken verzonnen. Op de lange termijn had de Afrikaanse deelname aan de Eerste Wereldoorlog wel verstrekkende gevolgen: de reputatieschade van het Westen en de nieuwe assertiviteit van de Afrikaanse veteranen leidden uiteindelijk tot politieke emancipatie van de koloniën.

Dick van Galen Last
De zwarte schande. Het debat over de inzet van zwarte soldaten in Europa 1914-1922
406 p. Uitgegeven in eigen beheer

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Artikel

In 1921 stond er een malle zwerver op de kieslijst

In 1921 veroverde de drankzuchtige ‘straatartiest’ Had-je-me-maar een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij was naar voren geschoven door een groep anarchisten en plaatste de overheid voor een lastig vraagstuk: hoe moet je in een democratie omgaan met schertskandidaten? ‘Een politiek schandaal,’ kopte De Telegraaf in de vroege ochtend van 28 april 1921. De opwinding...

Lees meer
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Filmposter The Testament of Ann Lee
Filmposter The Testament of Ann Lee
Recensie

The Testament of Ann Lee: utopiste met een afkeer van seks

Een vrouw als sekteleider komt niet vaak voor. Maar het lukte de Britse Ann Lee om een groep volgelingen te laten geloven dat in haar de wederkomst van Jezus schuilging. The Testament of Ann Lee toont haar als een utopische idealist.  Een religieuze beweging die seks verbiedt? Niet handig, al is het maar omdat nieuwe zieltjes nodig zijn, maar voor Ann Lee (1736-1784) is seks de wortel van het kwaad. In haar geboorteplaats Manchester...

Lees meer
Loginmenu afsluiten