Home Het laatste proces tegen de RAF

Het laatste proces tegen de RAF

  • Gepubliceerd op: 10 nov 2010
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Antoine Verbij

In de rechtszaal in Stuttgart-Stammheim, die in de jaren zeventig speciaal werd gebouwd voor RAF-leiders als Andreas Baader en Ulrike Meinhof, vindt het waarschijnlijk laatste proces tegen een lid van de terroristengroep plaats. Sinds eind september zit Verena Becker in de beklaagdenbank.
Becker werd eind 1979 al tot twee keer levenslang veroordeeld omdat ze bij haar aanhouding op politieagenten had geschoten. ‘Nazivarkens!’ gilde de toen 25-jarige links-radicaal na het vernemen van het oordeel. Nu zit er een 58-jarig, gebogen vrouwtje met een grote zonnebril, niet van plan ook maar iets te zeggen.

Ze werd destijd niet veroordeeld voor de moord, vier weken vóór haar aanhouding, op procureur-generaal Siegfried Buback, hoewel ze het wapen had waarmee hij en zijn twee begeleiders waren neergeschoten. Haar daderschap was te moeilijk aan te tonen. Inmiddels meent het Openbaar Ministerie hard bewijs te hebben.

De zoon van het slachtoffer, Michael Buback, is ervan overtuigd dat Becker degene was die vanaf de duozit van een motorfiets op zijn vader heeft geschoten. Getuigen hadden het over een ‘frêle persoon, waarschijnlijk een vrouw’. De voormalige leden van de RAF zwijgen over het daderschap. Op één na. Die wijst een man als dader aan.

Het proces tegen Becker zit vol raadsels. Was ze wel in Duitsland op het tijdstip van de moord? Kreeg ze al na twaalf jaar gratie omdat ze met de geheime dienst had gepraat? Waarom bevatten de protocollen van die gesprekken níét, maar de analyse ervan wél de naam van een dader? Wat betekenen de raadgevingen uit de I Tjing die de politie bij haar vond?

Het belooft een lang proces te worden. Er zullen 140 getuigen en zestien getuigen-deskundigen worden gehoord. Alle historici van de RAF hebben zich alweer in de media gemeld. De Hamburgse onderzoeker Wolfgang Kraushaar heeft zelfs zojuist een boek over de relatie van Becker met de inlichtingendienst uitgebracht.

Maar niemand verwacht dat Michael Buback voldoening krijgt. De man die zich sinds 2007 als een terriër op het oplossen van de moord op zijn vader heeft gestort, dreigt aan het eind van het proces met lege handen te staan. En Verena Becker? De zwijgende natuurgeneeskundige zal, zo zeggen de experts, er met een voorwaardelijke straf vanaf komen.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Columnist Philip Dröge
Columnist Philip Dröge
Column

MTV zomaar verdwenen? Ik word oud

Het was maar een televisiezender. En ook nog eentje waarvoor je met je afstandsbediening naar de driedubbele cijfers moest doorklikken. Ergens tussen Baby TV en Euronews, in dat digitale niemandsland, hield MTV Music stand. Ballingschap is een groot woord, maar toch: niemand kwam er meer, in die slechte buurt. Ik ook niet. Waarom zou ik?...

Lees meer
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Artikel

In 1921 stond er een malle zwerver op de kieslijst

In 1921 veroverde de drankzuchtige ‘straatartiest’ Had-je-me-maar een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij was naar voren geschoven door een groep anarchisten en plaatste de overheid voor een lastig vraagstuk: hoe moet je in een democratie omgaan met schertskandidaten? ‘Een politiek schandaal,’ kopte De Telegraaf in de vroege ochtend van 28 april 1921. De opwinding...

Lees meer
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Loginmenu afsluiten