Home Polen: Slachtoffers Ponary eindelijk geëerd

Polen: Slachtoffers Ponary eindelijk geëerd

Elro van den Burg

Gepubliceerd op: 6 juli 2011

Update 7 april 2020

Polen gaat Litouwen helpen een herdenkingscentrum op te richten in Ponary. In deze plaats werden tijdens de Tweede Wereldoorlog 100.000 Polen en Joden omgebracht.

Het plan werd begin dit jaar geopperd door de Poolse president Komorowski tijdens zijn staatsbezoek aan Litouwen. Vervolgens heeft de Litouwse premier vertegenwoordigers uitgenodigd van een aantal internationale instellingen, zoals museum Auschwitz-Birkenau en Yad Vashem, die de regering in Vilnius adviseren hoe de massamoord het best kan worden herdacht.

De moorden in de bossen van Ponary zijn gepleegd tussen 1941 en 1944 door Duitse troepen en Litouwse collaborateurs. Zo’n 70.000 Joden, 20.000 etnische Polen en 8000 Sovjetsoldaten en Litouwers met communistische sympathieën werden omgebracht.

Voor de slachtoffers is nooit een monument opgericht. ‘De regering van Litouwen wil dit veranderen en de mensen informeren over wat er heeft plaatsgevonden op een manier die te vergelijken is met zoals wij dat in Auschwitz doen,’ zegt Piotr Cywinski, directeur van museum Auschwitz-Birkenau.

De deskundigen zijn echter van mening dat het geen zin heeft een herdenkingscentrum te creëren als er niet ook in het onderwijs in Litouwen aandacht aan de moorden wordt besteed. Vilnius zegt het advies ter harte te nemen. ‘Wij zullen dit jaar nog met een uitgewerkt en compleet voorstel komen hoe wij dit gaan aanpakken,’ aldus Rolandas Kvietkauskas, vertegenwoordiger van het ministerie van Cultuur.

De Unie van Polen in Litouwen reageert verheugd op de ontwikkelingen en spreekt van een doorbraak. ‘Tot op heden was de massamoord voor veel mensen in dit land een taboe,’ zegt secretaris Edward Trusiewicz. Polen en Litouwen hebben al jaren een problematische relatie. In en rondom Vilnius woont een Poolse minderheid van zo’n 200.000 zielen, die minder rechten hebben dan hun Litouwse landgenoten. Trusiewicz: ‘Ik hoop dat de regering van Litouwen woord houdt en dat er nu eerlijk over Ponary zal worden onderwezen. We moeten kennisnemen van de moeilijke gebeurtenissen uit het verleden, zodat we samen een gezonde toekomst tegemoet kunnen gaan.’

Elro van den Burg is correspondent in Warschau

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten