Mein Kampf
Urs Odermatt
De Filmfreak, € 14,99
De Oostenrijkse speelfilm Mein Kampf voert de jonge Hitler op als een schreeuwlelijk, die in Wenen toelatingsexamen voor de kunstacademie komt doen. Hij woont in een pension, met als huisgenoten een Joodse kok en een Joodse schrijver. Hitler heeft al zo’n zware racistische tik van de molen dat zelfs de theologie van hem een racistische make-over krijgt: Adam en Eva zijn uit het paradijs verdreven, omdat zij niet zuiver omsprongen met hun ras.
Inderdaad: Mein Kampf is de verfilming van George Tabori’s gelijknamige toneelklucht uit 1987. Het stuk was toen controversieel, omdat sommigen meenden dat om Hitler niet gelachen mag worden. In de verfilming valt overigens weinig te lachen. Dat komt doordat regisseur Urs Odermatt niet voluit voor het groteske durft te gaan, waardoor de film een onbevredigende mengeling is van realisme en klucht.
Abraham Lincoln, Vampire Hunter
Timur Bekmanbetov
Vanaf 2 augustus in de bioscoop
Het geschikt maken van historische personages voor smeuïg drama, waarbij inzicht in het verleden niet de eerste prioriteit is van de makers, is in de televisie- en filmwereld inmiddels een geaccepteerde praktijk. Zie The Tudors, Spartacus en Borgia. Een stap verder gaat het om een historisch personage op te voeren in een verzonnen werkelijkheid, door feiten met heel veel fictie te vermengen. Het doel? Eh… dat moet u de makers vragen.
Of de 3D-Hollywood-film Abraham Lincoln, Vampire Hunter een nieuwe trend in gang zet, zullen we snel weten, maar de film is op voorhand curieus. In de verfilming van een fictieve biografie van Lincoln hoort de latere Amerikaanse president in zijn jeugd van zijn vader dat vampiers echt bestaan. Als hij president is, komt hij erachter waar hij ze moet zoeken: het zijn de slavenhouders in het Zuiden, die zich voeden met het bloed van slaven. Om de vampiers uit te roeien begint Lincoln een oorlog tegen het Zuiden.
Op internetfora in het Amerikaanse Zuiden protesteert men alvast hevig tegen de film. ‘Veel mensen zien ons zuiderlingen het liefst dood.’
