Home TENTOONSTELLING: Verfrissing aan de Schelde

TENTOONSTELLING: Verfrissing aan de Schelde

  • Gepubliceerd op: 26 sep 2012
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Annemarie Lavèn

Medio 2011 opende Museum aan de Stroom (MAS) in Antwerpen zijn deuren. Het tien verdiepingen tellende gebouw, gelegen aan de oude haven in een stukje stad dat duidelijk in opkomst is, straalt grootsteedse allure uit. Crisis of geen crisis, moet het stadsbestuur hebben gedacht, Antwerpen moet aan zijn zelfbewustzijn, historie en imago werken. Het resultaat is een modern museum dat als doel heeft de stad in perspectief te plaatsen. Niet zozeer in historisch, maar vooral in mondiaal perspectief.

Elke etage is volgens hetzelfde stramien ingericht, met eerst een zogenoemde ‘wake-upruimte’. Dit is een zaal met audiovisuele collages die de bezoeker een zintuiglijke ervaring moeten geven om hem voor te bereiden op het museumgeweld. Zoiets kan snel gekunsteld worden, maar het heeft hier wel degelijk een verfrissend effect.

De permanente collectie is in vijf thema’s over vijf verdiepingen verdeeld en één etage biedt ruimte aan een wisselexpositie. Helemaal bovenin presenteert het museum zijn grootste publiekstrekker: het weidse panorama. Hiervandaan kijk je ver uit over de Schelde, de stad en de buitenwijken. Terwijl de rest van het museum al om vijf uur sluit, kun je hier nog tot laat op de avond van het uitzicht genieten. En dat is nog gratis ook.

In het MAS zijn de collecties van onder meer het Scheepvaartmuseum, het Etnografisch Museum en een deel van het Vleeshuis samengevoegd. Die gefragmenteerde collectie heeft zijn weerslag op de tentoonstellingen. Op de etage ‘Machtsvertoon’, bijvoorbeeld, staan symbolen van macht uit verschillende culturen bijeen. Niet ver van een bloederig schilderij waarop de wreedheid van de Spaanse Furie wordt uitgemeten zijn Japanse samoeraizwaarden uitgestald, geflankeerd door vitrines vol Polynesische sieraden.

Er valt zeker iets te zeggen voor de keuze om de collecties thematisch met elkaar te verbinden in plaats van ze gescheiden te presenteren. Maar omdat de onderwerpen ver uiteenliggen is het niet eenvoudig om de samenhang van de tentoonstelling te begrijpen. Gelukkig komt er net een gids langs, die zijn groep behendig van zestiende-eeuws Antwerpen naar Polynesië loodst. Zo klinkt het best logisch. Jammer dat de informatie waarover de gids beschikt niet op de ¬– verder overigens opvallend goed geschreven – wandteksten te vinden is.

Datzelfde valt op bij de verdiepingen ‘Wereldstad’ en ‘Wereldhaven’. Genoeg moois om van te genieten, zoals het gigantische panoramadoek van de haven van Antwerpen van Robert Mols uit 1878, maar het museum doet niet aan duiding. Bordjes, onhandig geplaatst op kniehoogte, geven minimale objectinformatie. Ook wie een grondig inzicht in de stadsgeschiedenis van Antwerpen verwacht, zal licht teleurgesteld zijn.

Toch verlaat de bezoeker het museum met een goed gevoel. Het is de combinatie van de indrukwekkende architectuur, de frisse opzet van de tentoonstellingen en het prettige gebruik van multimedia die Museum aan de Stroom tot een aanwinst maakt. Ook heel plezierig: dit museum is niet ingericht om 0- tot 10-jarigen te vermaken, zoals de trend in ons land lijkt te zijn. Gaan dus, naar Antwerpen. Maar vergeet niet een gids in de arm te nemen.


Museum aan de Stroom
Hanzestedenplaats 1, Antwerpen
Open: 10-17 uur, maandag gesloten
Info: 0032-3 338 44 44 of www.mas.be

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
Loginmenu afsluiten