Home Tanja Nijmeijer is een vrijheidsstrijdster’

Tanja Nijmeijer is een vrijheidsstrijdster’

  • Gepubliceerd op: 17 dec 2012
  • Update 31 mei 2023
  • Auteur:
    Anton van Hoof, Ruth Oldenziel, James Kennedy

Stelling december: ‘Tanja Nijmeijer is een vrijheidsstrijdster’ 


Anton van Hoof:

‘Ja, zo zie ik haar wel. Je zou haar misschien naïef kunnen noemen, en haar revolutionaire idealen kunnen beschouwen als niet meer van deze tijd. Maar ik geloof wel in de zuiverheid van haar motieven. En ik vind het ook heel nobel dat ze alles voor haar idealen heeft willen opgeven.

Het tragische aan Tanja Nijmeijer is dat de FARC de gewapende strijd lijkt te gaan verliezen. Want het zijn over het algemeen de winnaars die de geschiedenis schrijven. Of je als gewapende rebel uiteindelijk als vrijheidsstrijder of als terrorist de geschiedenisboeken in gaat, hangt in grote mate af van de uitkomst van de strijd. Zo heeft Gerry Adams op het internationale toneel een ontwikkeling kunnen doormaken van gebrandmerkt IRA-terrorist tot gerespecteerd Noord-Iers politicus. In de carrière van de voormalige Israëlische premier Begin voltrok zich eenzelfde transformatie.

Zo’n historische herwaardering kan trouwens enige tijd in beslag nemen. De slaaf Spartacus, die in 73 v.Chr. in opstand kwam tegen de Romeinen, werd door de Romeinse geschiedschrijvers omschreven als rover en terrorist. Zijn herwaardering kwam pas op gang ten tijde van de Franse Revolutie. Uiteindelijk zou hij niet alleen zijn naam verlenen aan de communistische spartakisten van Liebknecht, maar ook aan de beroemdste voetbalclub van de voormalige Sovjet-Unie: Spartak Moskou.’


Ruth Oldenziel: 

‘Ze ziet zichzelf ongetwijfeld als vrijheidsstrijdster. Net als vele andere gewapende rebellen in de geschiedenis. Maar de ultieme vraag is natuurlijk wanneer een doel de middelen heiligt. In de praktijk blijkt dat een duivels dilemma. 

Ongewapend verzet kan zeer effectief zijn. Er bestaat dan ook een lange traditie van burgerlijke ongehoorzaamheid, van de ideeën van Tolstoj tot de echt ongewapende rebellie van verzetsleiders als Gandhi en Martin Luther King. Daar moet je echter wel bij aantekenen dat de laatste twee opereerden onder machthebbers die pretendeerden een rechtsstaat te besturen. De Britten geloofden oprecht dat zij de beschaving naar India brachten, en de Amerikaanse elite geloofde begin jaren zestig daadwerkelijk dat de rechten voor minderheden in de VS waren gewaarborgd.

Het doel van burgerlijke ongehoorzaamheid is dan ook de machthebbers tot schande te brengen: om aan te tonen dat zij niet in praktijk brengen wat ze in het openbaar belijden. Maar wat doe je als machthebbers helemaal niet pretenderen een rechtsstaat te besturen, zoals in nazi-Duitsland? Dan zal burgerlijke ongehoorzaamheid weinig effect sorteren. Dat was dan ook geen optie voor iemand als Gerrit van der Veen. Of gewapende strijd gerechtvaardigd is, hangt dan ook in belangrijke mate af van de politieke situatie in een land.’


James Kennedy: 

‘Ik twijfel er niet aan dat ze zichzelf beschouwt als vrijheidsstrijdster. Dat is ook haar grote meerwaarde voor de FARC: dat zij een van de laatste ware gelovigen is. Ook al blijkt uit haar dagboeken dat ook Nijmeijer twijfelt. Het is echter weinig zinvol iemand aan te duiden als vrijheidsstrijder – of als terrorist. Beide termen zijn ongelukkig, omdat ze de complexe werkelijkheid geweld aandoen.

Toen de FARC begin jaren zestig werd opgericht, had ze als gewapende beweging die de rechten van de kleine boeren verdedigde zeker legitimiteit. Er was sprake van een zeer bloedige burgeroorlog in Colombia. Buitenlandse investeerders hadden de regering ertoe aangezet kleine landeigenaren van hun grond te verjagen. Maar de bevrijdingsbeweging die de FARC was, begon al snel zelf allerlei vormen van onvrijheid te scheppen. De gedwongen rekrutering van minderjarigen is daar slechts één voorbeeld van.

Alle vormen van gewapende strijd hebben een eigen, vuile dynamiek. Ik denk dat Che Guevara bij uitstek het voorbeeld is van iemand die streed voor vrijheid en gerechtigheid, maar er tegelijkertijd niet voor terugdeinsde zelf onschuldige slachtoffers te maken als dat hem zo uitkwam. Wie zijn leven wijdt aan de gewapende strijd, moet op z’n minst rekening houden met in moreel opzicht hoogst ambivalente resultaten.’    

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Anton Mussert met zijn vrouw Rie tijdens een Hagespraak in Lunteren, 22 juni 1940.
Anton Mussert met zijn vrouw Rie tijdens een Hagespraak in Lunteren, 22 juni 1940.
Interview

Auke Kok: ‘Mussert had je buurman kunnen zijn’

Hij was eerzuchtig, brutaal en zonder empathie. Maar ook getalenteerd, dapper en eigenlijk best charismatisch. Anton Mussert krijgt van zijn biograaf Auke Kok een menselijk gezicht. ‘Ik heb de indruk dat zijn vader altijd over zijn schouder meekeek.’ Het begon met dozen vol brieven en ander persoonlijk materiaal van Anton Mussert. Ze lagen al jaren...

Lees meer
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Loginmenu afsluiten