De ondertitel luidt De wereld in opstand, en inderdaad blijkt er in dat jaar van alles te broeien en te gisten, en slaat af en toe ook behoorlijk de vlam in de pan. In min of meer chronologische volgorde – het boek is onderverdeeld in de vier seizoenen – besteedt Hall onder andere aandacht aan de halfslachtige destalinisatie in de Sovjet-Unie, de opkomst van Martin Luther King en de Amerikaanse burgerrechtenbeweging, de dekolonisatie van Afrika, het toenemende verzet in Oost-Europa tegen de Sovjetoverheersing, spanningen in het Midden-Oosten, de anti-apartheidsstrijd in Zuid-Afrika, en een mislukte poging van Fidel Castro om op Cuba een revolutie te ontketenen.
Op uiterst leesbare wijze schetst Hall een caleidoscopisch beeld van wat er in de wereld aan de hand was. Daarbij behandelt hij soms heftige gebeurtenissen, zoals de Hongaarse Opstand en de snel escalerende oorlog in Algerije, en soms laat hij zien dat zaken die we met ‘de jaren zestig’ associëren hun oorsprong vonden in het decennium daarvoor. Dat geldt ook voor het enige niet-politieke onderwerp dat hij behandelt: de opkomst van de jeugdcultuur.
1956 was het jaar van de doorbraak van de rock-’n-roll, een muziek- en dansvorm die de oudere generatie het gevoel gaf dat de wereld uit zijn hengsels werd gelicht, wellicht nog meer dan de turbulente politieke ontwikkelingen. Als de jeugd zo tekeerging op het ritme van deze oerwoudmuziek, wat zou de toekomst dan nog voor ellende brengen?
Simon Hall
1956. De wereld in opstand
502 p. Het Spectrum, € 29,99
Rob Hartmans is historicus en journalist.
Boeken: Simon Hall – 1956 – Historisch Nieuwsblad
Dat het heersende beeld van de jaren vijftig als saai, conservatief, ingedut en vervelend niet klopt weten historici allang, maar met 1956 maakt de jonge Britse historicus Simon Hall dit nu ook voor een breed publiek duidelijk.
Actueel
Graffitikunst met kabouters was effectief protestmiddel in communistisch Polen
‘Voor de Antideutsche beweging gaat het voortbestaan van Israël voor alles’
Trump is gewaarschuwd: het einde van hoogbejaarde leiders is vaak ontluisterend
Het WK voetbal was reclame voor de fascistische dictator Mussolini
Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 3 - 2016
Nieuwste berichten
Graffitikunst met kabouters was effectief protestmiddel in communistisch Polen
Als de democratie onder druk staat, is humor een tegenwicht. Dat begreep de Poolse protestbeweging Oranje Alternatief in de jaren tachtig maar al te goed. Met graffitikunst en ludieke straatacties bracht ze de communistische eenpartijstaat in verlegenheid. Protesteren tegen de communistische dictatuur in Polen was levensgevaarlijk. In 1981 kondigde generaal Wojciech Jaruzelski de staat van...
‘Voor de Antideutsche beweging gaat het voortbestaan van Israël voor alles’
In het gespannen Duitse debat over Israël en Palestina nemen de zogenoemde Antideutsche een opvallende positie in. Waar andere antifa-bewegingen het opnemen voor de Palestijnen, geeft deze links-radicale subcultuur onvoorwaardelijke steun aan Israël. De Antideutsche stellen sympathie voor Palestijnen gelijk aan antisemitisme en zien Israëls oorlogen als onvermijdelijk om een nieuwe Holocaust te voorkomen. Onenigheid...
Trump is gewaarschuwd: het einde van hoogbejaarde leiders is vaak ontluisterend
Komend weekend wordt president Donald Trump tachtig jaar. Hij vindt zelf dat hij nog fit genoeg is om te regeren, maar veel Amerikanen betwijfelen dat. Hoogbejaarde staatshoofden zijn niet ongebruikelijk. Maar hun einde is vaak beschamend, zoals blijkt uit onderstaande voorbeelden. Vorige maand onderging Donald Trump voor de derde keer in 13 maanden een medische...
Hoe het Westen Japan omarmde
Eeuwenlang hadden Japan en de westerse wereld nauwelijks contact. Toen daarvan weer sprake was leidde dat tot aanvaringen, maar ook tot wederzijdse fascinatie. Op 8 juli 1853 verschenen vier zwaarbewapende Amerikaanse oorlogsschepen in de baai van Edo. Commodore Matthew Perry dwong de Japanse regering zo om na eeuwen van isolatie de grenzen te openen voor...
