Home Commentaar: Beschaving

Commentaar: Beschaving

Bas Kromhout

Hoofdredacteur

Gepubliceerd op: 11 juli 2001

Update 7 april 2020

‘Stop de uitverkoop van de beschaving!’ Met die kreet probeert een kring van politici, kunstenaars en wetenschappers onder aanvoering van SP-voorman Jan Marijnissen Nederland te mobiliseren tegen de paarse regering. Hun manifest moet uitgroeien tot een heuse volkspetitie. Zij verwijten het kabinet-Kok dat het zaken als openbaar vervoer, zorg en onderwijs uitlevert aan de vrije markt. Gevolg: wachten op het de trein, wachten op een operatie en wachten op de postbode. Op die manier gaat volgens schrijvers van het manifest niets minder dan de hele Nederlandse beschaving te gronde.

Het woord ‘beschaving’ wekt in deze context bevreemding. Het manifest gebruikt de term op twee manieren. Zo klagen de ondertekenaars over het dalende niveau van televisieprogramma’s en de omgangstaal. Het is daarom de vraag wat Bob Fosko, zanger van de popgroep De Raggende Manne, bij het clubje uitspookt. De platte teksten die hij uitbrult – grootste hit: ‘Zal ik jou es effe lekker in je bek schijten?’ – doen het goed op bierdoordrenkte puberparty’s, maar lijken niets voor beschaafde mensen als Dorien Pessers en Huub Oosterhuis.
Verder suggereert het manifest dat ‘de markt’ per definitie barbaars is en de overheid, als hoeder van de publieke zaak, het toonbeeld van beschaving. Wie de geschiedenis van de twintigste eeuw een beetje kent kan om zoveel naïviteit slechts bitter lachen. Bovendien is de scherpe lijn die Marijnissen en de zijnen trekken tussen de wetten van de markt en die van de democratisch functionerende overheid kunstmatig en onterecht.
Democratie en kapitalisme voeden zich aan dezelfde historische bron, namelijk het vrijheidsideaal van de Verlichting. Het idee dat burgers vrij moesten zijn in denken en handelen was een reactie op de barbaarse willekeur van nota bene de staat. Er ontstonden parlementen, waar net als op de markt moest worden onderhandeld en geruild in wensen en meningen om tot een deal te komen.
Later drongen ook emancipatiebewegingen door tot deze politieke koehandel, in een poging hun ideeën van sociale rechtvaardigheid te verkopen. De verzorgingsstaat die de Stop de uitverkoop-club terecht zo aan het hart gaat, is dus door het marktmechanisme tot stand gekomen. Het is een mooi Nederlands compromis tussen solidariteit en het recht op zelfontplooiing. Nederland zit daarom echt niet te wachten op een door de SP geleide staatseconomie, zoals de partij die belijdt in haar beginselprogramma.
In zijn onlangs verschenen boek Radical enlightenment heeft de Britse historicus Jonathan Israel de wortels van de Verlichting doorgetrokken tot in Nederland. Als je het marktdenken uit de Nederlandse samenleving en geschiedenis zou wegvlakken, dan was er pas sprake van uitverkoop van de beschaving.

Bas Kromhout is redactioneel medewerker van Historisch Nieuwsblad.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten