Home Moedige vrouw

Moedige vrouw

Gert Oostindie

Emeritus hoogleraar koloniale geschiedenis

Gepubliceerd op: 23 februari 2005

Update 7 april 2020

235 p. Nijgh & Van Ditmar, euro 17,50

Nederland, eind jaren twintig. Een vrouw uit een goed katholiek milieu verlaat de man met wie ze vier kinderen heeft, omdat haar liefde is uitgeput. Met haar kroost betrekt ze een woning in Den Haag, waar zij kamers verhuurt. Rika van der Lans is bijna veertig als zich een zwarte huurder aandient, net aangekomen uit Suriname. Niet veel later is ze zwanger van deze Waldemar Nods. Hij is twintig jaar jonger.

Het ene deel van wat volgt is voorspelbaar: schandaal, een breuk met de familie, de kinderen die aan haar gezag worden onttrokken. Het andere deel is zeer opmerkelijk, aanvankelijk bijna idyllisch, later hartverscheurend. Met hun zoon Waldy, die ze 'Sonny Boy' noemen, bouwen de geliefden een goed leven op als pensionhouders in Schevingen. Dan komt de oorlog. Ze bieden onderdak aan vele joden, totdat ze worden verraden, opgepakt en gedeporteerd. Rika zal uiteindelijk in Ravensbrück omkomen, Waldemar op een Duits strand worden doodgeschoten. Sonny Boy, inmiddels een puber, hoort de onheilstijding pas maanden na de bevrijding.

Annejet van der Zijl schreef van dit drama een knappe, onopgesmukte reconstructie. Rika is degene die het meest tot leven wordt gebracht. De vele brieven die van haar bewaard zijn gebleven, ook uit de periode van gevangenschap, roepen het beeld op van een kordate, idealistische vrouw. Zo lijkt het of zij de dragende figuur in deze geschiedenis is. Waldemar blijft in haar schaduw staan. Omdat hij daar inderdaad stond of omdat er toevallig zoveel minder van en over hem bewaard is gebleven in woord en geschrift?

Sonny Boy komt eigenlijk alleen in de laatste hoofdstukken van het boek meer in beeld. Hoe het hem na de oorlog verging wordt vaag gelaten. Op het omslag prijkt zijn foto, als jongetje op het Scheveningse strand, op een grijze dag. Titel, omslag, en achterplat van de uitgever wekken de verwachting dat het boek ook het Nederlands-Surinaamse verleden en de plaats van 'de neger' in het witte Nederland van toen voor het voetlicht brengt. Die thematiek blijft echter achtergrond. Sonny Boy beschrijft in de eerste plaats het uitzonderlijke leven van een moedige, non-conformistische vrouw. Rika zou een passender titel zijn geweest voor dit mooie boek. 

Gert Oostindie is directeur van het Koninklijk Instituut voor Taal-, Land- en Volkenkunde.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten