Home Tijdschrift voor Sociale en Economische Geschiedenis

Tijdschrift voor Sociale en Economische Geschiedenis

Wim Berkelaar

Historicus en journalist

Gepubliceerd op: 21 maart 2005

Update 7 april 2020

Vorig jaar gingen twee tijdschriften ter ziele, om als een feniks te herrijzen in een nieuw tijdschrift. Het Tijdschrift voor Sociale Geschiedenis en het NEHA-jaarboek gingen op in het Tijdschrift voor Sociale en Economische Geschiedenis. In de eerste nummers leek het economisch georiënteerde NEHA-jaarboek de overhand te krijgen: er stonden meer artikelen in over bedrijven en ondernemers dan over sociale geschiedenis, die de laatste jaren een plaats kregen in het gelijknamige tijdschrift.

Maar met het themanummer van het Tijdschrift voor Sociale en Economische Geschiedenis (2004/4) lijkt de balans hersteld. Het nummer staat in het teken van het egodocument. Die verzamelterm werd door de historicus Jacques Presser gebruikt om autobiografieën, memoires, dagboeken en persoonlijke brieven aan te duiden. 

Terwijl Presser een liefhebber van het genre was, huiverde zijn collega Jan Romein als hij een egodocument onder ogen kreeg. 'De autobiografie is de gevaarlijkste van alle bronnen,' schreef Romein in zijn studie De biografie (1946). En toen kon Romein niet eens weten dat zijn vrouw Annie weliswaar leesbare, maar ook uiterst onbetrouwbare memoires zou schrijven onder de mooie titel Omzien in verwondering (1978). 

Arianne Baggerman en Rudolf Dekker leggen geen verband tussen Jan en Annie Romein in hun onberispelijke inleiding op het themanummer. Verder staan er uiteenlopende stukken in over onder meer de broers Christiaan en Constantijn Huygens junior, over de herinneringen van Wilhelmina van Pruisen - de vrouw van stadhouder Willem V - en over bekeringsverhalen van 'bevindelijk' gereformeerden uit de zeventiende tot twintigste eeuw.           

Schrijver Fred van Lieburg geeft treffende voorbeelden van bekeerlingen. De Zeeuw Leendert Potappel werd rond 1900 gekweld door zondebesef. Drie weken plaagde hem de vraag of hij in de hel zou branden of verzoend zou kunnen worden met God. Hij doorliep verscheidene stadia van een bekering, de 'vierschaar Gods' genoemd: via een preek besefte hij zijn zonde, daarna verscheen Christus aan hem en werd hij 'vrijgesproken'. De wondere wereld van bekeringen wordt door Van Lieburg adequaat, maar wel in soms dor academisch proza beschreven.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten