Knus. Nederland in de jaren ’50 heet de tentoonstelling in Den Bosch. Maar één enkel woord dekt de lading van een decennium niet. Met een minuutje associëren kun je met goed recht ook uitkomen op termen als ‘wederopbouw’, ‘verzuiling’ of simpelweg ‘saai’.
De titel zegt vooral iets over de inhoud van de tentoonstelling. Die is knus, met veel uitgestalde gebruiksartikelen: een geëmailleerde wasmachine, een eikenhouten salontafel met Perzisch kleedje erop of een blikken bromtol. En met ‘Love Me Tender’ van Elvis en het radioprogramma De toestand van de wereld snerpend uit oude radiokasten, is het luid en tastbaar herinneringen ophalen.
Echt diepgaand of volledig is de tentoonstelling niet. Een compilatie uit Polygoon-journaals noemt de highlights per jaar, maar die worden niet nader uitgewerkt. Ook niet in de thema’s die in de verder overzichtelijk chronologisch opgezette tentoonstelling behandeld worden. De terugkeer van oud-Indië-strijders of de Koude Oorlog wordt niet verder uitgediept dan hoe een onoplettende burger die toen moet hebben ervaren. Wat wel vaak wordt aangestipt is de opkomst van de consument, met de eerste vakantiereisjes, de nieuwste huishoudelijke apparaten en uiteraard de televisie.
De grote verdienste van de tentoonstelling is herkenbaarheid. Bezoekers glimlachen bij een filmpje over de mager makende kwaliteiten van de hoelahoep. Of bij de waarschuwingen van de overheid bij een eventuele atoomexplosie: ‘Bescherm onbedekte lichaamsdelen met stof.’ Ze zien hun Solex terug en herkennen het bed met de kokosmatjes van opa en oma.
Zo komen de jaren vijftig wel degelijk tot leven. Het is een welkome nuancering van de spruitjeslucht die de generatie van de jaren zestig aan het decennium gaf. De spruitjes zijn er nog wel. Maar soms zijn die best lekker.
Knus. Nederland in de jaren ’50. Tot en met 22 mei in het Noordbrabants Museum, Verwersstraat 41, Den Bosch. Open: di-vr 10-17 uur, za, zo en feestdagen 12-17 uur. Info: 073-68 77 877 of www.noordbrabantsmuseum.nl
Gezien
Dat de jaren vijftig in Nederland niet zwart-wit waren, hebben we onlangs kunnen zien in een speciale uitzending van Andere Tijden. Maar waren ze knus? Het Noordbrabants Museum vindt van wel.
Nieuwste berichten
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...
Iraanse sporters dagen de macht uit
In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...
Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek
Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...