Voorwerpen houden de herinnering aan belangrijke gebeurtenissen levend. Prominente Nederlanders vertellen over hun aandenken aan een bewogen periode in hun professionele leven. Deze keer Xaviera Hollander, over het boek dat haar leven veranderde: The Happy Hooker.
Ze was pas 28 toen in 1971 een boek over haar leven verscheen. Een ongewone leeftijd voor een biografie, maar Xaviera Hollander had al heel wat te vertellen. Het exemplaar dat ze uit een omvangrijke boekenkast vist, is een pocket uit de eerste druk. De pagina’s zijn vergeeld, maar de rug is niet gebroken. Op dit boek is ze zuinig.
Hollander had een bordeel in New York, toen ze een bijzondere klant kreeg. ‘Voor tienduizend dollar had ik een lijst met telefoonnummers van klanten gekocht van een ex-madam. Zo kreeg ik ook ene Robin Moore aan de telefoon. Ik vroeg hem of hij de bekende schrijver was. Hij was duidelijk verbaasd dat een callgirl kon lezen. Nadat we een tijdje aan de telefoon gepraat hadden, stelde ik voor dat hij zou langskomen.
Meneer was een uur te laat, dus ging ik verder met mijn volgende afspraak. Terwijl ik een nieuwe klant “behandelde”, kwam Moore binnen. De deur naar mijn kamer stond op een kier – genoeg om stiekem naar binnen te gluren. Stel je eens voor: ik was in een leren outfit met stilettolaarzen bezig met een tamelijk heftig SM-nummer, waarbij een bankier in travestie rondkroop. Daar keek hij wel van op.’
De schrijver kwam daarna regelmatig langs. ‘Hij betaalde om te praten. Ik vroeg wel of hij niet eens geneukt wilde worden, maar dat hoefde niet. Dat ging zo twee maanden door. Op een gegeven moment vertrouwde ik het niet meer. Moore hield altijd zijn jasje aan, ook toen het midden in de zomer bloedheet was. Ik zei tegen een van mijn beste klanten, een advocaat: “Doe je kleren aan, zet dat glijmiddel neer, we gaan hem fouilleren.”
Wat bleek? Moore had een taperecorder onder zijn kleren. Hij had al een heel boek in zijn hoofd. Eigenlijk was ik ontzettend geïrriteerd, maar tegelijkertijd vond ik het niet zo’n gek idee. Die advocaat stelde een contract op waarmee ik een deel van de winst kreeg. De titel had Moore al bedacht: The Happy Hooker. Gadverdamme, ik vond het niets, ik hou niet van het woord “hooker
Hollander was in de prostitutie terechtgekomen toen ze werkte als secretaresse op het Nederlands consulaat in New York. ‘Ik had een “champagnesmaak”, maar een budget voor bier. In die tijd was ik op zoek naar liefde, maar had alleen maar oppervlakkige seksuele relaties. In 1969 ontmoette ik een Engelse jood, die me vroeg of ik een week met hem wilde doorbrengen in het chique Waldorf Astoria Hotel. Op een van de laatste dagen gaf hij me honderd dollar.
Dat was een klap in mijn gezicht. “Ik ben toch geen hoer?” zei ik, maar ik hield het geld toch maar om naar mijn moeder te sturen. Kon ze iets kopen voor mijn zieke vader. De volgende dag nam hij me mee om te winkelen en kocht hij voor duizend dollar kleren voor me. Ik voelde me net een prinses. “Je bent te goed om mannen voor niks te neuken,” zei hij. Hij gaf me een nummer van een madam. Binnen twee jaar had ik mijn eigen zaak.’
Het boek was meteen een groot succes. ‘Binnen twee maanden waren er vijf miljoen exemplaren verkocht. Ik was een pionier in de seksuele revolutie. Hiervoor werden boeken als Lady Chatterly’s Lover onder de toonbank verkocht. Mensen deden het met het licht uit en met kleren aan. I made sex fun.‘
Het boek maakte Hollander in één klap beroemd en populair. ‘Voor die tijd werd ik nooit uitgenodigd voor sociale gebeurtenissen. Omdat ik een hoer was en ze bang waren dat ik mijn kaartjes zou uitdelen onder de gasten. Nu vroegen mensen als Jane Fonda en de feministe Gloria Steinem mij voor diners waarbij geld voor goede doelen ingezameld werd. Opeens stond mijn naam met gouden letters op de uitnodigingen.’
