Home Website: Via Nijmegen naar Mainz, over de Alpen naar Milaan

Website: Via Nijmegen naar Mainz, over de Alpen naar Milaan

  • Gepubliceerd op: 27 mrt 2012
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Maarten Muns

Wie tegenwoordig van bijvoorbeeld Utrecht naar Rome wil reizen heeft het maar makkelijk. Je tikt op de routeplanner de twee plaatsnamen in, vinkt aan dat je de auto neemt en binnen enkele seconden staat daar de ideale route: bij Nijmegen de grens over, vervolgens Frankfurt aanhouden, dwars door Zwitserland en vanaf Milaan de bordjes naar Rome volgen. Een Romein die tweeduizend jaar geleden dezelfde weg wilde afleggen had die gemakken uiteraard niet, maar zijn route was bijna dezelfde.


De oude Romeinen staan bekend om hun goede infrastructuur. Ze legden een uitgebreid netwerk aan van lange, kaarsrechte wegen om in geval van onraad snel met hun legioenen overal in het rijk te kunnen ingrijpen. Maar hoe kon een Romein het best door de verschillende provincies reizen? Waar lagen de verraderlijke bergpassen en op welke plaats kon hij het best een rivier oversteken? Op de website omnesviae.org is de Tabula Peutingeriana, de enige complete wegenkaart die uit de Romeinse tijd is overgeleverd, omgetoverd tot een ware routeplanner.

Laten we bovenstaande route nog eens plannen, maar nu als een Romein uit de noordelijke grensstreek van het rijk. Utrecht staat – hoewel in de Romeinse tijd wel bewoond – helaas niet op de oude kaart. In plaats daarvan kiezen we bij ‘ab’ (van) maar voor Fletione, het huidige plaatsje Vechten. Bij ‘ad’ (tot) voeren we de hoofdstad Roma in.

De route voert langs Noviamagi (Nijmegen) en Mogontiaco (Mainz). Na de oversteek van de Alpen, die ongetwijfeld niet zonder gevaren was, maakt de route na Mediolanvm (Milaan) een wat vreemde omweg, omdat er blijkbaar geen rechtstreekse weg door de Apennijnen bestond.
Maar het is precies de route zoals een Romein met de Tabula Peutingeriana in zijn broekzak die zou lopen. Om je nog meer met deze Romein te kunnen identificeren staat in het Latijn vermeld dat de weg 961 Gallische mijlen lang was en dat deze tocht ongeveer 65 dagen duurde. Een flinke uitdaging voor een eenvoudige bewoner van onze moerassige contreien.

Omnesviae is een mooi voorbeeld van hoe enthousiastelingen met moderne hulpmiddelen de tijd van de oude Romeinen tot leven brengen. Een andere website waar dit heel aardig gebeurt is spannendegeschiedenis.nl, een interactieve website die ‘een tijdreis’ door het gebied rond Arnhem en Nijmegen belooft.

Hoewel de site vooral gericht lijkt op scholieren, is het zeker de moeite waard om hier eens te gaan kijken. Aan de hand van een aantal archeologische locaties – zoals de restanten van een Romeins castellum bij Arnhem en de militaire commandopost op het Kops Plateau in Nijmegen – leggen de makers in professionele informatieve filmpjes en geluidsfragmenten het belang van dit gebied uit.

En dat het gebied in die tijd belangrijk was, wordt wel duidelijk. Zo zijn in het stadje Elst de restanten van een gigantische tempel gevonden. De Romeinen bouwden deze rond het jaar 100 als cadeautje voor de Bataven. De tempel was maar liefst 31 bij 23 meter groot en daarmee een van de grootste Romeinse heiligdommen aan deze kant van de Alpen.

Diverse wegen in dit gebied sloten direct aan bij het wegennetwerk van het Romeinse Rijk. En ach, wat is nu 65 dagen lopen naar de hoofdstad?

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
Loginmenu afsluiten