Home TENTOONSTELLING:Chauvinisme met nuances

TENTOONSTELLING:Chauvinisme met nuances

  • Gepubliceerd op: 23 okt 2012
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Bas Kromhout

Het vernieuwde gebouw van het Stedelijk Museum Alkmaar, dat onlangs in gebruik is genomen, oogt ambtelijk en functioneel. Meer een plek waar rijbewijzen worden verstrekt dan waar de rijke historie van een van Hollands mooiste steden wordt getoond. De expositieruimte is een betonnen kelder. Maar wat daar te zien is, maakt alles goed.

De semipermanente tentoonstelling Victorie! bevat alle ingrediënten die een geslaagde geschiedenisexpositie nodig heeft: een spannend verhaal, een aantrekkelijke vormgeving en een goede mix van tekst, beeld en geluid.

Victorie! gaat over het beleg van Alkmaar aan het begin van de Tachtigjarige Oorlog. De stad was in 1573 in handen gekomen van de Geuzen en de Spaanse koning Filip II stuurde zijn ‘ijzeren hertog’ Alva om hun een lesje te leren. Langer dan een maand belegerden de Spanjaarden de Alkmaarders, voor wie de toestand hopeloos leek.

Maar de stedelingen hielden stand en op 8 oktober liet Alva de aftocht blazen. De overwinning was een opsteker voor Willem van Oranje en zijn aanhangers, die tot dan toe voornamelijk nederlagen hadden geleden. Vandaar het gezegde ‘Van Alkmaar de victorie’.

Het is een heldhaftig verhaal, dat ook moderne Nederlanders graag horen. Chauvinisme kan de makers van de tentoonstelling niet worden ontzegd. Maar gelukkig hebben zij oog voor nuances. Zo leren we als bezoekers dat de meerderheid van de Alkmaarders het katholieke geloof aanhing en helemaal niet blij was met de Geuzen. Zij waren de stad binnengekomen door ’s nachts de poort open te breken – al beweerden kwade tongen dat stadspensionaris Nanning van Foreest hen had binnengelaten.

Van Foreest heeft een dagboek bijgehouden, dat de rode draad van de tentoonstelling vormt. Om de paar meter spreekt hij, gespeeld door een acteur, ons toe vanaf een beeldscherm. Ook gewone (verzonnen) hoofdrolspelers stellen zich op deze manier aan ons voor. Zo maken we kennis met de Spaanse soldaat Juan en de bloedfanatieke protestantse Cornelia, die het liefst zelf met een hellebaard op de borstwering zou staan. Een minpuntje is dat de bezoeker lang in de waan wordt gelaten dat vrouwen hebben meegevochten. Deze mythe wordt pas aan het eind – en dan nog slechts terloops – doorgeprikt.

De makers van Victorie! laten zien dat je heel goed met eigentijdse middelen een ‘ouderwets’ geschiedverhaal kunt vertellen. Ze zijn zo creatief geweest met animaties en projecties dat nauwelijks opvalt hoe weinig authentieke objecten er eigenlijk zijn. Er is één nadeel aan deze aanpak. Doordat veel video’s worden gestart door een bewegingssensor, hoeven er maar een paar bezoekers rond te lopen of er ontstaat een kakofonie.

Daarentegen heerst er een serene rust op de tweede permanente afdeling van het Stedelijk Museum: De Gouden Eeuw van Alkmaar. Hier zijn alleen originele voorwerpen te zien, zoals meubels, oosterse serviezen, pronkglazen en schilderijen. Het schilderwerk is van topkwaliteit. Let u vooral op de fijne trekken van het gerestaureerde vrouwsportret van Nicolaes Eliasz Pickenoy en op de aandoenlijke Heilige Familie van Gerard van Honthorst.

Het vernieuwde Stedelijk Museum Alkmaar is als een lelijke oester met in zijn binnenste een parel.


Victorie!/De Gouden Eeuw van Alkmaar
Stedelijk Museum Alkmaar
Tot en met 8 oktober 2030. Open: di-zo, 10-17 uur. Info: 072-548 97 89 of www.stedelijkmuseumalkmaar.nl

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
Loginmenu afsluiten