Home Suriname wil archieven terug uit Nederland

Suriname wil archieven terug uit Nederland

Marieke Visser

Gepubliceerd op: 14 maart 2006

Update 7 april 2020

In Suriname kijkt men reikhalzend uit naar de oplevering van een nieuw archiefgebouw in 2008. De regering wil dan Surinaams archiefmateriaal dat nu in Nederland is opgeslagen, terugbrengen naar Suriname.

'Een groot deel van ons archief ligt in Nederland,' zegt minister van Binnenlandse Zaken Maurits Hassankhan, 'bijna al het materiaal van voor 1845. Die archieven zijn híér gevormd, er zitten originele documenten bij over de afschaffing van de slavernij. Het is allemaal materiaal van Suriname dat gewoon in zijn totaliteit terug moet; daarover is destijds ook een protocol van overdracht ondertekend.'

Vijf jaar geleden uitte Hassankhan, toen historicus en voorzitter van de Archiefcommissie, zijn bezorgdheid over de staat van de nationale archieven van Suriname. Inmiddels is Suriname bezig met een nieuwe Archiefwet, waarin de conservering en ontsluiting van archieven beter worden geregeld.

Ook verder is er de afgelopen jaren veel gebeurd in het Surinaamse archiefwezen. Vooral op het gebied van training: er is aanzienlijk meer deskundigheid in huis. Veel kwetsbaar materiaal is op microfiches gezet en het Landsarchief heeft een uitgebreide nieuwe website (www.landsarchief.sr). Het gebouw waar de documenten nu zijn opgeslagen oogt minder troosteloos. De emmers die her en der het hemelwater moesten opvangen zijn gelukkig niet meer nodig.

Toch is de situatie nog altijd zeer nijpend. Rita Tjien Fooh, lid van het managementteam van het Landsarchief: 'De depots zijn niet gekoeld. Papier wordt poreus vanwege de vochtigheid. Bepaalde kranten worden door insecten aangetast. En er is nog steeds sprake van personele onderbezetting, zeker nu onze taken zich uitbreiden.'

Er wordt dan ook uitgekeken naar de oplevering van het nieuwe archiefgebouw, waar de archieven uit Nederland op een verantwoorde manier kunnen worden ondergebracht. Hassankhan: 'Uiteraard ga ik er niet voor ijveren om welk stuk dan ook terug te halen zolang het gebouw niet gereed is. Maar wel kunnen er al gesprekken over gevoerd worden.'

Tjien Fooh verheugt zich op de terugkeer van de documenten: 'Neem de gouverneursarchieven. In het begin van de twintigste eeuw zijn die naar Nederland gebracht. Het is gedeeld erfgoed, maar het gaat over Suriname. Die archieven horen thuis in Suriname. Het is een verplichting om ze terug te brengen, vooral aan onze onderzoekers.'

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten