Home Museum: Blikjes met laatste adem

Museum: Blikjes met laatste adem

  • Gepubliceerd op: 15 dec 2010
  • Update 22 mei 2023
  • Auteur:
    Marieke Prins

Strijders, idealisten en would-be wereldverbeteraars, het IISG zet hen graag in de spotlights. Zij krijgen de hoofdrol op de tentoonstelling Wereldverbeteraars! ter gelegenheid van de 75ste verjaardag van het Internationale Instituut voor Sociale Geschiedenis (IISG), zelfs al zijn sommigen door de geschiedenis ingedeeld bij de slechteriken. Het probleem is alleen dat het er voor een expositie erg véél zijn.

De expositie beslaat drie zaaltjes. Het thema in het eerste is ‘het Westen en de rest’. Links, rechts, religieus, atheïstisch, denkers of activisten – alle stromingen zijn met één of twee voorwerpen vertegenwoordigd. Een enkele erg invloedrijke stroming als het Russische communisme krijgt een hele vitrine. Je ziet onder meer een prachtig getekende tulp van Jacob Isaacsz van Swanenburgh uit de zeventiende eeuw, een vijftiende-eeuwse handleiding dubbel boekhouden, een theosofisch geschrift, en een foto en een wandkleed van antirookmagiër Robert Jasper Grootveld uit de jaren zestig.

Het tweede zaaltje bevat vooral niet-westerse voorwerpen en documenten. Er ligt een fotoboek, een topstuk, want het werd gemaakt voor Stalin himself. Ook zijn er Hongaarse blikjes met daarin ‘de laatste adem van het communisme’. In de jaren tachtig besloot het IISG minder eurocentrisch te gaan verzamelen. Zo laat een introductiefilmpje zien hoe een medewerker van het IISG in Thailand of Birma een doos keurig ingepakte papieren overneemt van een vrouw. Die papieren vormen bewijsstukken van het Birmese verzet. Er zitten foto’s van martelingen tussen. Het IISG brengt ze in veiligheid, zoals het instituut ook papieren redde van verzetsgroepen uit onder meer Turkije, Latijns-Amerika en Bangladesh.

In de derde ruimte zijn vooral westerse voorwerpen uit de laatste paar decennia te zien, zoals een steen waarmee Parijse studenten smeten in 1968, de complete gevangenisbibliotheek van de Rote Armee Fraktion – nog zo’n topstuk -, een Italiaanse antibontposter, en heel veel ‘aktie’-buttons uit de jaren tachtig. Ook zijn er verschillende geluidsfragmenten, onder andere van Greenpeace-mensen op zee, die strijden tegen de walvisvaart.

Zijn er dan geen reddingsboeien voor de bezoeker die dreigt te verzuipen? Jawel. Via een scherm en een koptelefoon kun je luisteren naar Arnold Heertje. Hij legt uit waarom Marx misschien wel de belangrijkste econoom ooit was. Op het scherm ernaast verklaart Jan Marijnissen waarom hij Henri Polak bewondert, de voorman van de Diamantbewerkersbond. In de tweede zaal vertelt Jelle Brandt Corstius over Belomor-sigaretten. Die zijn zo vreemd omdat ze in een nostalgisch vormgegeven pakje zitten, dat verwijst naar iets waar niemand heimwee naar kan hebben: het Belomor-kanaal. Dit killer-kanaal werd door dwangarbeiders gegraven in de Stalinistische periode, met vele doden door uitputting tot gevolg. Ten slotte vertelt Noraly Beyer over haar held Anton de Kom. Deze intermediairs zijn erg welkom. Zonder gids red je het niet in deze wereld vol van strijd.

Wereldverbeteraars! 75 jaar IISG, Internationaal Instituut voor Sociale Geschiedenis
Tot en met 30 januari 2011, UvA Bijzondere Collecties, Oude Turfmarkt 129, 1012 GC Amsterdam. Open: di-vr 10-17 uur, za, zo 13-17 uur. Info 020-52 57 300 of www.iisg.nl/rebels/nl

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Columnist Philip Dröge
Columnist Philip Dröge
Column

MTV zomaar verdwenen? Ik word oud

Het was maar een televisiezender. En ook nog eentje waarvoor je met je afstandsbediening naar de driedubbele cijfers moest doorklikken. Ergens tussen Baby TV en Euronews, in dat digitale niemandsland, hield MTV Music stand. Ballingschap is een groot woord, maar toch: niemand kwam er meer, in die slechte buurt. Ik ook niet. Waarom zou ik?...

Lees meer
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Artikel

In 1921 stond er een malle zwerver op de kieslijst

In 1921 veroverde de drankzuchtige ‘straatartiest’ Had-je-me-maar een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij was naar voren geschoven door een groep anarchisten en plaatste de overheid voor een lastig vraagstuk: hoe moet je in een democratie omgaan met schertskandidaten? ‘Een politiek schandaal,’ kopte De Telegraaf in de vroege ochtend van 28 april 1921. De opwinding...

Lees meer
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Loginmenu afsluiten