‘Wilhelm II speelde een hoofdrol bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Alleen al daarom is het belangrijk een museum open te houden waar deze persoon centraal staat.’ Zo reageert J.L. Verbeek op de stelling van deze maand: ‘De overheid moet ervoor zorgen dat museum Huis Doorn openblijft.’
Per 1 januari is de rijkssubsidie stopgezet voor museum Huis Doorn, de laatste woning van de in 1918 onttroonde Duitse keizer. Vrijwilligers houden het museum nog tot 1 mei aanstaande draaiende; daarna dreigt definitieve sluiting.
Dat mag niet gebeuren, vindt 68 procent van de forumdeelnemers, en de overheid moet daarvoor zorgen. ‘Dit is een heel aardig museum en het weerspiegelt de neutraliteit van Nederland in de Eerste Wereldoorlog en het verdwijnen van de Europese vorstenhuizen,’ schrijft R.F.J. Paping. Volgens G.J.M. Collet is Huis Doorn ‘een monument voor de Eerste Wereldoorlog’; Anje van der Lek spreekt van ‘belangrijk Europees erfgoed’.
Onenigheid is er over de vraag of Huis Doorn ook deel uitmaakt van de Nederlandse geschiedenis. A. Tanis vindt van wel. Het museum laat zien ‘hoe we uit de Eerste Wereldoorlog bleven en toch de keizer onderdak verleenden’. Maar C. Boas vindt het keizerverblijf ‘zeker geen vaderlandse geschiedenis’. Zij noemt het ‘niet veel meer dan een suffe tijdcapsule in biedermeierstijl’. Net als 27 procent van de respondenten vindt zij niet dat de overheid Huis Doorn moet subsidiëren.
Volgens sommigen moeten de Duitsers maar voor het museum opdraaien. ‘Het is tenslotte meer een onderdeel van hún erfgoed,’ schrijft H.D.F. Glemet. En J.J. de Cooker vindt: ‘Nederland hoeft niet trots te zijn dat het de Duitse keizer gastvrijheid heeft verleend.’ Theo Borgman noemt Wilhelm II zelfs een oorlogsmisdadiger.
Een enkele respondent vindt dat de overheid haar geld aan belangrijker zaken moet besteden. ‘Laten ze eerst maar iets aan de ouderenzorg doen,’ schrijft Guus Calis. Maar J.J. Wijhenke noemt de 200.000 euro subsidie die Museum Doorn jaarlijks kreeg ‘peanuts’. In elk geval valt dit bedrag in het niet bij ‘het verspilde geld aan het Nationaal Historisch Museum en dat soort flopideetjes’, schrijft A.B. van Hemert.
