Home Kamerplantjes

Kamerplantjes

  • Gepubliceerd op: 01 mei 2002
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Paul Arnoldussen

Het standpunt dat links en rechts veroudere begrippen zijn deel ik niet. Sterker nog: ik zie een steeds scherper onderscheid tussen links en rechts. Zo ben ik ervan overtuigd dat de kweekplant rechts is en de weegbree, het helmgras en andere wilde planten links. Deze overtuiging is geworteld in de geschiedenis. Eind negentiende eeuw was er sprake van een beschavingsoffensief waarbij welgestelde nette mensen de arbeidersklasse zaadjes en kamerplantjes in de maag splitsten. Als het voetvolk iets had om aandacht aan te besteden, om te verzorgen, zou het ooit bijna net zo netjes worden als de initiatiefnemers zelf, was de gedachte.

        Het idee kwam van de Amsterdamse dominee M.A. Perk, vader van Jacques. Deze `Floralia-beweging’ meende openhartig dat `minder ontwikkelden’ door met die plantjes in de weer te zijn `het materieele, dat zich op zooveele noodlottige wijzen hen openbaart’ konden bestrijden. Het stekkie als opium voor het volk. Dat bleek deels succesvol te zijn. Mies met de Karabies zette ook een geranium in de vensterbank, maar het meer bewuste deel van de arbeidersklasse trok `de vrije natuur’ in.
        Zelf heb ik daar nog een staartje van meegemaakt. Ik was begin jaren zestig korte tijd lid van de Nederlandse Jeugdbond voor Natuurstudie, de NJN. Die club was formeel neutraal, maar stond destijds – en staat misschien nog steeds – links van de PvdA. Op sociaal-democraten keken we neer; dat waren een soort collaborateurs. Wij zongen strijdliederen als `Banjera Rossa’. Overigens, de vogelaars onder de NJN’ers waren weer wat linkser dan de plantenliefhebbers – vrijheid versus gebondenheid, vermoedelijk.
        Inderdaad, de padvinderij trok ook de natuur in, terwijl die organisatie toch duidelijk rechts was. Maar wat deden padvinders in de natuur? Ze legden er knopen en ze bouwden er hutten. Ze temden de natuur. Padvinders konden zich best thuis voelen in de Keukenhof; NJN’ers zag je daar niet – net zomin, denk ik, als nu op de Floriade.
        De Floriade is rechts. Twintig jaar geleden maakte ik deel uit van het Wijkopbouworgaan Bijlmermeer, een organisatie gedomineerd door blanke sociaal-democraten en communisten. In 1982 werd in Zuidoost de Floriade geopend, en wij van het Wijkopbouworgaan vonden het maar een belachelijke vertoning. De uitnodiging voor de opening lieten we passeren. Als attentie stuurden we een bloemetje; daar hadden we lol in.
        Ik weet: een politieke peiling onder de bezoekers van de huidige Floriade levert een meerderheid op voor de VVD en Fortuyn, terwijl zo’n enquête bij de Hoge Veluwe tot een linkse meerderheid leidt. Het CDA scoort bij beide onderzoeken zo’n twintig procent. Uiteraard zijn de jongeren in beide enquêtes sterk ondervertegenwoordigd.
        Enige tijd geleden kwam ik in contact met de voormalige BVD-medewerker Jan van den Ende. Wat bleek? Hij was lid geweest van de NJN. Mijn wereldbeeld wankelde even, maar wist zich te herstellen. Van den Ende was namelijk een erg goede BVD’er geweest, die zich heel redelijk wist te verplaatsen in het dagelijks leven en het gedachtegoed van de doorsnee-links-radicaal. Die wijsheid heeft hij ongetwijfeld in de NJN opgedaan. Thans houdt hij zich weer intensief met vogels bezig. Ik denk dat hij PvdA stemt.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel leest u historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Nu de eerste maand voor maar 1,99.

Nieuwste berichten

Melania tijdens de première van haar film
Melania tijdens de première van haar film
Artikel

De meeste First Lady’s beleven weinig plezier aan hun rol

Met de documentaire over haar ‘visie’ begeeft Melania Trump zich op onontgonnen terrein voor een First Lady. Hoe vulden haar voorgangers hun rol als belangrijkste Amerikaanse echtgenote in? Geen ondankbaarder functie dan die van First Lady. De echtgenote van de Amerikaanse president vervult een publieke functie maar is ongekozen, onbenoemd, soms geliefd en soms gehaat....

Lees meer
Dit is mogelijk Jan van Eyck zelf, 1433. Opvallend is dat de geportretteerde de toeschouwer direct aankijkt; dat is tot die tijd niet gebruikelijk.
Dit is mogelijk Jan van Eyck zelf, 1433. Opvallend is dat de geportretteerde de toeschouwer direct aankijkt; dat is tot die tijd niet gebruikelijk.
Beeldessay

Waarom Jan van Eyck de schilderkunst voorgoed veranderde

Diepe kleuren, weelderige details en karakteristieke portretten. De schilderijen van de Vlaamse meester Jan van Eyck zijn na ruim 600 jaar nog steeds overrompelend. Generaties kunstenaars in heel Europa zijn door hem beïnvloed. Vanaf het moment dat Het Lam Gods in 1432 wordt getoond in de St. Baafskathedraal in Gent, is Jan van Eyck beroemd....

Lees meer
De verovering van Jeruzalem door keizer Titus
De verovering van Jeruzalem door keizer Titus
Recensie

Nieuw boek plaatst de Joodse opstand in geopolitieke context 

De Amerikaanse historicus Barry Strauss biedt een nieuwe kijk op de grote Joodse opstand tegen de Romeinen. Hij vergelijkt geschreven bronnen met archeologisch materiaal en komt tot nieuwe conclusies.  De grote Joodse opstand van 66-73 is vooral bekend dankzij Flavius Josephus’ klassieker De Joodse Oorlog. Toch was dit niet de eerste opstand tegen Rome, en evenmin de laatste....

Lees meer
Ayn Rand in New York
Ayn Rand in New York
Artikel

Ayn Rand pleitte voor grenzeloos egoïsme. Ze werd de favoriete auteur van Trump

Donald Trump, Elon Musk en de tech-miljardairs in Silicon Valley, hebben bewondering voor het werk van schrijfster Ayn Rand. Ze pleitte voor het compromisloos najagen van het eigenbelang en schiep daarmee een filosofisch kader voor de MAGA-cultuur. Al zou ze  waarschijnlijk gruwen van deze beweging. Op 19 februari 1926 stapte de 21-jarige Joods-Russische Alisa Rosenbaum...

Lees meer
Loginmenu afsluiten