Home Het succes van het christendom

Het succes van het christendom

Jan Dirk Snel

Historicus

Gepubliceerd op: 23 februari 2010

Update 7 april 2020

Kadiköy is tegenwoordig een wijk van Istanbul, maar in 451 was het nog een zelfstandig Aziatisch stadje tegenover de keizerlijke hoofdstad Constantinopel. Niets maakt waarschijnlijk beter duidelijk wat voor een religie het christendom is dan de woorden die daar in Chalcedon, zoals het toen heette, tijdens een concilie werden vastgelegd over Christus: ‘Volmaakt in zijn godheid en volmaakt in zijn mensheid, waarlijk God en waarlijk mens, bestaande uit een redelijke ziel en een lichaam, één van wezen met de Vader naar zijn godheid en één van wezen met ons naar zijn mensheid.’

De uitersten die hier spanningsvol in de tweenaturenleer bijeen werden gebracht – God en mens, hemel en aarde, geest en vlees – verklaren de ongelooflijke dynamiek die het christendom in de loop van zijn geschiedenis kenmerkte. Toen de lutherse domineeszoon Friedrich Nietzsche in 1882 de dwaas in Der Fröhliche Wissenschaft liet uitroepen dat God dood was, herhaalde hij daarmee een gedachte die in het christendom vanzelfsprekend al veel eerder was opgekomen.

Hegel had tachtig jaar eerder precies hetzelfde opgeschreven en daarbij een gezang uit de zeventiende eeuw geciteerd. Jezus was aan het kruis gestorven, maar tegelijk was hij God, en dus lag het idee dat God kon sterven voor het oprapen. Nietzsche gaf slechts een net iets andere draai aan de logica van de traditie die van Paulus via Augustinus naar Luther liep, merkt Diarmaid MacCulloch op.

De nogal luchtige toon die MacCulloch, hoogleraar kerkgeschiedenis in Oxford en naar eigen zeggen ‘een openhartige vriend van het christendom’, aanslaat, vormt een groot contrast met de uiterlijke verschijning van zijn boek, een kolos van ruim tweeënhalve kilo. Chalcedon is daarin een belangrijk markeringspunt, omdat het de eerste gelegenheid was waarbij nu nog bestaande christelijke hoofdstromingen uit elkaar gingen.

Iedereen was het erover eens dat de menselijkheid en goddelijkheid van Christus onder woorden gebracht moesten worden, maar niet iedereen kon zich vinden in deze compromisformule. Er waren theologen die meenden dat beide aspecten onderdeel van één natuur waren; anderen daarentegen vonden dat het onderscheid tussen de twee naturen meer nadruk verdiende.

De miafysitische en dyofysitische kerken die zich daarna losmaakten van de kerk van het keizerrijk, bevonden zich meestal in het oorsprongsgebied van het christendom, het Midden-Oosten. Vanaf de zevende eeuw zouden velen onder islamitische heerschappij geraken, terwijl andere kerken, in Ethiopië, Armenië of Georgië, juist tot op heden hun natie zouden vormen.

Ze krijgen veel aandacht van MacCulloch. Zijn boek is werkelijk een wereldgeschiedenis van het christendom, dat tegenwoordig op vier van de vijf continenten de belangrijkste godsdienst is en zo’n twee miljard aanhangers – eenderde van de mensheid – heeft. De meeste problemen die het christendom momenteel kent, merkt MacCulloch op, worden dan ook veroorzaakt door het succes ervan.

Aan de oorspronkelijke Engelse editie gaf hij als ondertitel The First Three Thousand Years mee, een grapje waarmee hij kennelijk twee dingen bedoelde. Allereerst begint hij zijn verhaal zo’n duizend jaar voor Christus in achtereenvolgens Griekenland en Israël. Het christendom is immers de voortzetting van de cultuur van Jeruzalem en Athene. Maar aan het eind merkt hij ook op dat een godsdienst die zo jong is nog lang niet al zijn geheimen heeft prijsgegeven.

Groot plezier heeft MacCulloch erin te laten zien hoe onverwachte vernieuwingen zich steeds weer voordoen: de pinksterbeweging, bijvoorbeeld, die aan het begin van de twintigste eeuw het spreken in tongen propageerde, terwijl de apostel Paulus daar toch weinig van moest hebben. Of de Koreaanse minjung-theologie, die in de jaren zeventig een tegenwicht vormde tegen de politieke onderdrukking.

MacCulloch is een vaardig verteller die graag gebruikmaakt van onbekende anekdotes en details, en daarbij naar mijn idee ook weleens te origineel probeert te zijn – bijvoorbeeld als hij aan de relativerende aanwezigheid van het Jodendom een belangrijke rol bij het ontstaan van de Verlichting toekent –, maar dat mag de pret niet drukken. Dit is geen handboek, maar een leesboek om je door te laten meevoeren.

Diarmaid MacCulloch
De geschiedenis van het christendom
1088 p. Spectrum, € 59,95

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Je leest al vanaf €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Deng Xiaopeng bezoekt een rodeo in Texas
Deng Xiaopeng bezoekt een rodeo in Texas
Artikel

Amerika liet zich inpalmen door China’s leider Deng Xiaoping

Donald Trump brengt deze week een bezoek aan China. De onderlinge verhoudingen zijn gespannen. In 1979 was de komst van Deng Xiaoping naar de Verenigde Staten een groot succes omdat de Chinese leider zich van zijn menselijke kant liet zien. In 1972 bezocht de Amerikaanse president Richard Nixon China, waardoor een einde kwam aan decennialange...

Lees meer
Duitse inwoners moeten Praag verlaten, mei 1945.
Duitse inwoners moeten Praag verlaten, mei 1945.
Artikel

Het Westen legitimeerde etnische zuiveringen

Na de Tweede Wereldoorlog werden ruim zestien miljoen Duitsers, Polen, Oekraïners, Belarussen en Balten verdreven uit hun geboortestreek. Ze moesten zich vestigen in nieuwe, homogene natiestaten. Waarom liet het Westen dat gebeuren? Op 15 december 1944 nam Winston Churchill schoorvoetend plaats achter het spreekgestoelte van het House of Commons. Het Rode Leger rukte op dat...

Lees meer
Na de bevrijding. Wederopbouw, schaarste, zuivering
Na de bevrijding. Wederopbouw, schaarste, zuivering
Recensie

Wat schreven kranten over de periode na de bevrijding?

Drie jonge historici behandelen de periode na de bevrijding. Met als belangrijke bron: kranten. Maar wat voegen ze daarmee toe?  Nieuwe generaties historici komen met verhalen die voortkomen uit andere vragen, nieuwe bronnen of afwijkende interpretaties. Zo gaat de geschiedwetenschap vooruit en blijft ze bij de tijd. En zo positioneert een groep jonge Nijmeegse historici hun boek over...

Lees meer
Still uit de film Two Prosecutors
Still uit de film Two Prosecutors
Recensie

In ‘Two Prosecutors’ wordt naïef geloof in Stalin genadeloos afgestraft

Weer een film over het terreurbewind van Sovjetleider Jozef Stalin? Jazeker, maar niet zomaar een film. Two Prosecutors schetst met angstaanjagende precisie de kafkaiaanse machinerie van gruwelijke rechteloosheid.  Two Prosecutors is niet de eerste film over de stalinistische repressie van Sergej Loznitsa. Hij werd in 1964 in Wit-Rusland geboren, maar groeide op in Kiev. Hij maakte onder meer twee archieffilms. The Trial (2018) toont met archiefbeelden het showproces in 1930 tegen economen en industriëlen die van sabotage werden...

Lees meer
Loginmenu afsluiten