Home Eigengereid en vol vuur

Eigengereid en vol vuur

Rob Hartmans

Historicus, journalist en vertaler

Gepubliceerd op: 30 maart 2011

Update 7 april 2020

Gerrit Jan van Heuven Goedhart (1901-1956) was een imponerende man. Niet alleen stak hij met zijn 1,92 meter letterlijk uit boven zijn meeste tijdgenoten (die gemiddeld zeker vijftien centimeter korter waren), ook zijn scherpe intellect en ongeremde dadendrang maakten hem tot een opmerkelijke figuur, die voorbestemd leek om overal waar hij kwam een leidende rol te spelen.

Na zijn studie rechten ging Van Heuven Goedhart bij De Telegraaf werken, waar hij al op 29-jarige leeftijd hoofdredacteur werd. Omdat de enorme oplagegroei uit de voorafgaande jaren mede door de economische crisis stagneerde, en Van Heuven Goedhart in de ogen van de autocratische Telegraaf-eigenaar ‘Hak’ Holdert al te kritisch schreef over de nationaal-socialistische machtsovername in Duitsland, werd hij in 1933 ontslagen.

Vervolgens werd hij hoofdredacteur van het dommelende en kwijnende Utrechts Nieuwsblad, dat hij journalistiek een enorme impuls gaf en waarvan hij tevens een antinazistische spreekbuis wist te maken. Van Heuven Goedhart was actief in organisaties van Eenheid Door Democratie en het Comité van Waakzaamheid, en raakte betrokken bij de opvang van vluchtelingen uit Duitsland.
In mei 1940 werd hij door de eigenaren van zijn krant ontslagen, waarna hij al snel een rol in het verzet ging spelen. Van Heuven Goedhart werd eindredacteur van het illegale Parool en vertrok in 1944 als vertegenwoordiger van de illegaliteit naar Londen. Toen hij daar arriveerde, na een moeizame tocht waarbij hij in zijn eentje de Pyreneeën over was gestoken, werd hij al snel benoemd tot minister van Justitie.

In de enorme slangenkuil die de Nederlandse regering in ballingschap was en waar koningin Wilhelmina en haar vertrouwelingen er tamelijk ondemocratische denkbeelden op na hielden, viel de als dappere ‘Engelandvaarder’ warm verwelkomde Van Heuven Goedhart reeds spoedig in ongenade. Nadat hij met enkele andere ministers naar het inmiddels bevrijde zuiden van Nederland was vertrokken, trok hij in de strijd met het Militair Gezag aan het kortste eind en werd hij ontslagen.

Na de oorlog werd Van Heuven Goedhart hoofdredacteur van Het Parool, om in 1950 benoemd te worden tot de eerste Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de Verenigde Naties. Dat werd toen gezien als een tijdelijke functie, bedoeld om een van de ‘losse eindjes’ van de Tweede Wereldoorlog op te ruimen, maar toen hij in 1956 aan een hersenbloeding overleed gaf Van Heuven Goedhart leiding aan een grote organisatie die zich vooral bezighield met de opvang van vluchtelingen uit communistische landen. Als leider van de UNHCR had hij in 1955 de Nobelprijs voor de vrede in ontvangst mogen nemen.

Uit deze zeer summiere samenvatting blijkt dat Van Heuven Goedhart zeker een biografie verdiende, en het valt dan ook zeker te prijzen dat Jeroen Corduwener deze taak op zich genomen heeft. Hij schildert een gedetailleerd en overtuigend beeld van deze bijzonder gedreven, eigengereide, van zichzelf overtuigde en autoritaire man, die zich vol vuur verzette tegen onrecht en onderdrukking. Sympathiek ga je Van Heuven Goedhart niet vinden, maar indruk maakt hij zeker.

Op wat slordigheden na – crematorium Westerveld bevindt zich niet in Amsterdam, Jacques de Kadt ging niet in 1945 als Parool-correspondent naar Indonesië, maar kwam net uit het jappenkamp, en Henri Wiessing was in 1946 al 32 jaar geen hoofdredacteur van De Groene Amsterdammer meer – is Riemen op de kin! een degelijk en informatief boek. Af en toe is het echter wel wat erg uitvoerig – de ruzies in Londen en de strijd rond het Militair Gezag zijn al vaker uitgebreid beschreven – en ook herhaalt Corduwener zichzelf nogal eens.

Bovendien heeft zijn schrijfstijl iets tuttigs – het feit dat zowel zijn held als hij journalist is ‘schept een band’; de eerste helft van de twintigste eeuw wordt omschreven als een ‘boeiende en enerverende tijd’ – en is deze niet vrij van clichés. Al met al heeft Corduwener echter een waardevol boek geschreven, en een terecht eerbetoon aan een groot Nederlander die inmiddels zo goed als vergeten was.

Jeroen Corduwener
Riemen om de kin! Biografie van mr. dr. Gerrit Jan van Heuven Goedhart
605 p. Bert Bakker, € 49,95

Nieuwste berichten

Goring wordt bevraagd tijdens de Neurenberg processen
Goring wordt bevraagd tijdens de Neurenberg processen
Artikel

Het Proces van Neurenberg: hoe oorlog een misdaad werd

Europese landen willen een nieuw tribunaal oprichten dat Russische leiders moet vervolgen vanwege de agressieoorlog tegen Oekraïne. Tachtig jaar geleden werden in Neurenberg voor het eerst politieke en militaire leiders veroordeeld voor het voeren van een agressieoorlog. Sindsdien kijkt de internationale gemeenschap anders aan tegen militair geweld: het was geen recht meer, maar een misdaad....

Lees meer
Noord-Afrikaanse, islamitische pelgrims keren terug uit Mekka. Ets door Léon Davent, circa 1555.
Noord-Afrikaanse, islamitische pelgrims keren terug uit Mekka. Ets door Léon Davent, circa 1555.
Recensie

Tocht naar Mekka maakt opstandig

De pelgrimage van moslims naar Mekka was niet alleen een religieuze daad, maar wakkerde ook het panislamistisch verzet aan. In de negentiende eeuw vreesden koloniale machten daarom wereldwijde opstandigheid.  Moslims hebben de religieuze plicht om minstens één keer in hun leven af te reizen naar Mekka, tijdens de hadj. Arabist Richard van Leeuwen onderzocht pelgrimsverslagen...

Lees meer
Rejtan (rechts) werpt zich voor de deur van de Sejm om de eerste Poolse deling te stoppen. Schilderij door Jan Matejko,1866.
Rejtan (rechts) werpt zich voor de deur van de Sejm om de eerste Poolse deling te stoppen. Schilderij door Jan Matejko,1866.
Artikel

Rusland gebruikte omkoping en afpersing om Polen op te delen

Eind achttiende eeuw annexeerden Rusland, Pruisen en Habsburg tot drie keer toe delen van het Pools-Litouwse Gemenebest, totdat het Gemenebest in 1795 voor 123 jaar helemaal van de landkaart verdween. Rusland speelde daar de hoofdrol in door het Poolse parlement af te persen en om te kopen. In 1764 gingen de Polen naar ‘de stembus’,...

Lees meer
De tentoonstelling Queer Amsterdam. De roze stad.
De tentoonstelling Queer Amsterdam. De roze stad.
Recensie

Met humor en daadkracht maakten queers van Amsterdam een stad voor iedereen

Met de nieuwe tentoonstelling Queer Amsterdam, de roze stad wil De Nieuwe Kerk de Nederlandse queergeschiedenis een nationaal podium geven. In samenwerking met de LHBTI+-gemeenschap hebben de curatoren een rijke verzameling verhalen en objecten samengesteld, die de menselijkheid van queer personen overtuigend centraal zet. 2026 is een jubileumjaar voor Nederlandse LHBTI+’ers. Zo was het in...

Lees meer
Loginmenu afsluiten