Home Een naoorlogse achtbaan – Ian Kershaw

Een naoorlogse achtbaan – Ian Kershaw

  • Gepubliceerd op: 13 aug 2018
  • Update 11 apr 2023
  • Auteur:
    Rob Hartmans
Een naoorlogse achtbaan – Ian Kershaw

Ian Kershaw over de Brexit

In de fraaie History of Europe-reeks van uitgeverij Penguin, waarvan de meeste delen helaas niet zijn vertaald, wordt de twintigste eeuw beschreven door Ian Kershaw. Evenals voor zijn beroemde Hitler-biografie heeft hij hier twee boeken voor nodig, waarvan het eerste in 2015 verscheen. Met De afdaling in de hel. Europa 1914-1949 bevond Kershaw, die geldt als grootste kenner van het Derde Rijk, zich nog op zeer vertrouwd terrein. Dat boek leverde dan ook een glasheldere en overtuigende analyse van de catastrofale ontwikkelingen die zich in dit tijdvak hadden voltrokken.

Maar hoe zou Kershaw het ervan afbrengen als hij de tweede eeuwhelft moest beschrijven, een periode die hij zelf weliswaar heeft meegemaakt, waar waarnaar hij nog nooit onderzoek had gedaan? Een naoorlogse achtbaan bewijst dat Kershaw een historicus van uitzonderlijke klasse is, want hoewel hij zich binnen enkele jaren heeft moeten inlezen in deze voor hem nieuwe periode, doet het boek zeker niet onder voor het beroemde Na de oorlog van Tony Judt.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Kershaw is geen historicus die er vooral op uit is om sappige verhalen te vertellen, maar analyseert en beschrijft op zakelijke toon de politieke, economische, maatschappelijke en culturele ontwikkelingen in Europa. Dat maakt de ‘entertainmentwaarde’ van zijn boeken misschien minder dan die van bijvoorbeeld Geert Mak of Tom Holland, maar na afloop weet de lezer in elk geval wel heel veel en heeft hij echt inzicht in de betreffende periode verworven.

Het grote verschil met Na de oorlog, dat in 2007 verscheen, is dat Kershaw onmogelijk nog zo optimistisch kon eindigen als Judt. Die veronderstelde dat het nationalisme iets uit het verleden was en eindigde met de zin: ‘De eenentwintigste eeuw zou weleens die van Europa kunnen zijn.’ Het laatste decennium dat Kershaw heeft beschreven laat een heel ander beeld zien, en hoewel hij zelf nooit op de voorgrond treedt, is duidelijk hoe hij denkt over de financiële crisis, de opkomst van xenofobie en ultranationalistische partijen, de problemen van de EU en de Brexit. De opportunistische keuze van premier David Cameron om een referendum uit te schrijven wordt door Kershaw voor zijn doen ongemeen hard veroordeeld: ‘Een partijpolitieke tactiek was uitgelopen op een gok met de toekomst van het land.’

Rob Hartmans is historicus, journalist en vertaler.

Nieuwste berichten

Nicolaas Beets
Nicolaas Beets
Recensie

Jonge garde verwoest de faam van Nicolaas Beets

Nicolaas Beets was decennialang de populairste Nederlandse literator. Zijn verhalenbundel Camera Obscura beleefde herdruk op herdruk. Maar rond 1884 zette een nieuwe generatie dichters – de Tachtigers – de aanval op hem in. Rick Honings beschrijft hoe zijn reputatie vanaf dat moment afbrokkelde en er zelfs gesproken werd van het ‘probleem-Beets’.   Het leek lang of de Nederlandse literatuur in de negentiende eeuw pas begon bij de vermaarde Tachtigers....

Lees meer
Ware Wonderdieren
Ware Wonderdieren
Interview

Vrouwen in de gemeenteraad zetten nieuwe onderwerpen op de kaart

De verhalen van de eerste vrouwelijke Kamerleden zijn bekend, maar wie waren de eerste vrouwen in de lokale politiek? In Ware wonderdieren geeft historicus dr. Margit van der Steen antwoord op die vraag. In een tijd dat getrouwde vrouwen officieel handelingsonbekwaam waren, waagden honderden van hen toch de sprong naar de gemeenteraad. Van der Steen...

Lees meer
Schilderij van Mao tijdens de Lange Mars in 1935
Schilderij van Mao tijdens de Lange Mars in 1935
Interview

‘Chinezen zagen weinig in het communisme’

De Communistische Partij van China bemoeit zich sterk met de geschiedschrijving van het land. Want alleen door zichzelf een heldenrol toe te kennen, kan ze haar alleenheerschappij legitimeren. In zijn nieuwste boek ontzenuwt historicus Frank Dikötter de mythes die de communisten vertellen. ‘Je kunt het je nu nauwelijks voorstellen, maar tot 1942 was de partij betrekkelijk marginaal.’  Frank Dikötter is de ongeautoriseerde chroniqueur van de Communistische...

Lees meer
Beatrice de Graaf
Beatrice de Graaf
Column

Tirannenmoord leidt zelden tot regime change, schrijft Beatrice de Graaf

Levert tirannicide wat op? Die vraag ligt weer op ieders lippen. En daarmee is een eerste antwoord gegeven: tirannicide levert aandacht en symbolisch machtsvertoon op. Naar het schijnt wilde Donald Trump met de liquidatie van ayatollah Khamenei Barack Obama overtroeven. In 2018 liet hij al IS-leider Abu Bakr al-Baghdadi ombrengen en eerder dit jaar liet...

Lees meer
Loginmenu afsluiten