Home Creativiteit, ondernemersgeest en burgerzin

Creativiteit, ondernemersgeest en burgerzin

  • Gepubliceerd op: 04 jan 2012
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Marieke Prins

Een sprookjesweeshuis, een pratende kip en een ‘cacque-dose’ – met Frans accent. Het Amsterdam Museum, voorheen Amsterdams Historisch, is vernieuwd. Ook dit museum zet vol in op entertainment van kinderen en het voorlichten van de onwetende bezoeker. Zo’n aanpak kan zijn doel voorbijschieten, maar de nieuwe permanente tentoonstellingen Het kleine weeshuis en Amsterdam DNA zijn geslaagd.

Het kleine weeshuis is bedoeld voor kinderen, maar ook leuk voor volwassenen. Een sprookjesachtige impressie van een zeventiende-eeuws weeshuis is het decor. Van de zeventiende eeuw tot ver in de twintigste eeuw was het gebouw van het Amsterdam Museum namelijk een weeshuis. Bezoekers moeten inloggen en hun leeftijd invoeren. Kinderen tot zes jaar krijgen dierenverhalen te horen. Oudere kinderen kunnen op zoek naar weesjongen Jurriaan.

De bezoeker passeert wonderlijke taferelen: een kantoortje met een ganzenveer, een dik boek dat praat, de ‘cacque-dose’, zoals de wc zichzelf noemt, en in de keuken een pratende kip en een bierkan die twist met de Bijbel.
 
Over the top? Toch niet. Het verhaal is vriendelijk, loopt goed af, en de dieren en voorwerpen beschrijven hoe het ooit echt toeging in het weeshuis. Zo aten de kinderen met z’n vieren van één bord en sliepen ze met drie in een bed. Onder het eten las een van de kinderen voor uit de Bijbel. Bezoekertjes mogen een zwart-rood weeskostuum aanpassen en in zo’n driepersoonsbedje gaan liggen.

De nieuwe algemene presentatie over de hoofdstad Amsterdam DNA is wat minder excentriek. Hij bestaat uit filmpjes, geluidsfragmenten en teksten. Zo is er een filmpje dat helder uitlegt hoe Amsterdam een protestantse stad werd. Er is een filmpje over de bouwwoede rond 1900, en een over de veelbesproken tolerantie. Er zijn ook aardige graphics, die bijvoorbeeld laten zien hoe laag Amsterdam ligt ten opzichte van andere wereldsteden. Onder de voorwerpen veel schilderijen: van patriciërs, van de vrouw van Rembrandt, en een gemaakt door Israëls, met paarden en werklieden.

Deze expositie is geslaagd omdat hij zijn doel – bezoekers aan Amsterdam inspireren om met een historische blik naar de stad te kijken en historische plekken te gaan bezoeken – bereikt. De korte introducties smaken naar meer. Fijn daarom dat iedere bezoeker een boekje krijgt met tips voor bezienswaardigheden in de omgeving, gekoppeld aan thema’s op de tentoonstelling. Bij ‘ondernemersgeest’ staan sigarenwinkel Hajenius en de Bonneterie, bij ‘vrijheidszin’ kraakpand Vrankrijk. Via de persoonlijke inlogcode kunnen bezoekers zelfs een uniek bezoekadvies krijgen.

‘Creativiteit’, ‘ondernemersgeest’, ‘burgerzin’: hoogdravende woorden komen niet onverwacht in zo’n stadsexpositie. Amsterdam DNA begint ermee, maar verderop valt het mee. Nare episodes als slavernij en Jodenvervolging komen ook aan de orde. In het deel over Damslapers en kamperen in het Vondelpark biecht het museum eerlijk op dat de hoofdstad tegenwoordig niet meer zo vrij is. Vandaag de dag neemt ze inwoners en bezoekers graag stevig bij de hand.

Amsterdam DNA en Het kleine weeshuis.
Permanente opstellingen van het Amsterdam Museum
Kalverstraat 92, Amsterdam. Open: ma-vr 10-17 uur, za-zo 10-18 uur. Info: 020-52 31 822 of www.amsterdammuseum.nl

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Beatrice de Graaf portret
Beatrice de Graaf portret
Column

De twee lagen van de Oostenrijkse ziel

Laatst was ik voor archief- en werkbezoek in Wenen. Daar kreeg ik een Oostenrijkse lekkernij, een Krapfen, geserveerd. Een soort Berliner bol: van buiten wit gepoederd of roze geglazuurd en van binnen een donkerrode of bruine zoete vulling. Daarom is de Krapfen ook al sinds 1945 hét symbool voor de Oostenrijkse ziel – de grote...

Lees meer
Loginmenu afsluiten