Home COLUMN: Martin Sommer

COLUMN: Martin Sommer

  • Gepubliceerd op: 29 okt 2013
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Martin Sommer

Het afgelopen jaar was een goed jaar voor de autobiografie. Ik meen dat er van Gijp intussen meer dan 200.000 exemplaren zijn verkocht. Dan heb je de voetballer Andy van der Meijde. Die deed zijn naam eer aan want hij was er niet vies van. Ook 100.000 stuks. En laatstelijk heeft ook Jan Boskamp zijn memoires te boek gesteld. Jan Boskamp was voetballer en zit nu aan bij het praatprogramma Voetbal International. Hij doet daar vooral verslag van zijn liefde voor nasiballen respectievelijk bamischijven. Honderdduizend verkocht.


Dit weet ik allemaal dankzij mijn zoons, want ik kijk natuurlijk niet naar Voetbal International, en u uiteraard ook niet. Op ons niveau komen binnenkort de herinneringen uit van Frits Bolkestein, onder de titel Cassandra tegen wil en dank. Frits Bolkestein ken ik goed. Hij houdt niet van koetjes en kalfjes en niet van roddel, en ik denk ook niet van bamischijf. De eerlijkheid gebiedt dus te zeggen dat we van die memoires niet veel hoeven te verwachten. Dat worden er geen 100.000.

Onlangs was ik op de Nacht van de Geschiedenis, waar ik uitgever Mai Spijkers tegen het lijf liep. Hij vertelde over het nieuwe boek van Bolkestein. Hij vertelde vervolgens dat hij ook had getracht ex-premier Balkenende zijn autobiografie te ontlokken. Dat was bijna gelukt. Jan Schinkelshoek, senior CDA-politicus en tevens voormalig hoofdredacteur, zat als een Eckermann klaar om de pikante verhalen van Jan Peter Balkenende op te tekenen.

Om er een paar te noemen waarop ik mij wel had verheugd: hoe verliep het gesprek met de koningin, nadat Balkenende had gezegd dat er tegen de onwaarheid van Mabel over de relatie met topcrimineel Klaas Bruinsma geen kruid gewassen was? En hoe beviel het regeren met de ruziemakers van de LPF, vlak na de dood van Pim Fortuyn? Hoe kijkt hij terug op het langetandenkabinet met de PvdA van Wouter Bos? En had hij nu wel of niet zijn christen-democratische hand gelegd op de bil van een mevrouw die niet zijn eigen vrouw was?

Zoals gezegd: Jan Schinkelshoek zat klaar, met pen, papier en bandrecorder in de aanslag. Maar er kwam niets. Balkenende had niets te melden. Eeuwig zonde. Uitgever Spijkers had trouwens ook Wouter Bos gevraagd. Die was zo eerlijk geweest om te zeggen dat hij geen leven zou hebben als hij de waarheid zou spreken, en dat het geen serieuze herinneringen zouden worden als hij de waarheid geweld aan zou doen. Ook geen memoires van Bos dus. Zo schiet het niet op met de vaderlandse politieke geschiedschrijving.

Wat er wel aankomt, is een biografie van PvdA-leider Diederik Samsom. Ook daar verheug ik mij op. Diederik Samsom maakte een paar maanden geleden bekend dat hij ging scheiden. Treurig natuurlijk, maar in weldenkende journalistieke kring was men het er snel over eens dat zo’n scheiding privé was en dat je daar verder niet in moest gaan wroeten. Ik ben wel benieuwd of Diederik dat zelf ook vindt. Hij zette zijn gehandicapte dochter in bij de laatste verkiezingen. Hij deed het allemaal voor haar, en zijn politieke werk zou pas in 2021 klaar zijn, als zij mocht gaan stemmen. Met bijbehorende beelden van een gelukkig gezin aan tafel.

Samson demonstreerde dus zijn goede karakter, en dat is prima, want ik wil best weten of onze politiek leiders een goed karakter hebben. Maar dan mogen wij ons op onze beurt afvragen of het soms ook iets met dat karakter te maken heeft als het misgaat. Mij lijkt dat kinderen, zeker gehandicapte kinderen, nogal baat hebben bij een harmonieus gezinsleven. Wat ging er mis?

Daarbij komt dat echtscheiding allerlei effecten heeft die ver boven het particuliere uitstijgen. Schade aan de kinderen en de omgeving, bijstandsuitkeringen, en wat dacht je van de extra huisvesting die via toeslagen en sociale woningbouw meestal ook door de samenleving moet worden betaald? Zo privé is zo’n echtscheiding bij nader inzien niet, en zeker niet die van een prominente politicus.

En trouwens, had Samsom nu wel of niet een verhouding gehad met zijn knappe woordvoerster? Ik kan niet wachten, maar veel hoop heb ik niet. Dat boek over de meiden van Andy van der Meijde is vast spannender.
 

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Interview

‘Trucage met foto’s was vermaak, geen manipulatie’

Het internet raakt door AI overspoeld met nepbeelden, maar de fototentoonstelling FAKE! in het Rijksmuseum laat zien dat fotomanipulatie zo oud is als de fotografie zelf. Zo komen er in de collectie beelden van vliegende auto’s en personen met absurd grote hoofden voorbij. Volgens curator en conservator Hans Rooseboom is er wel iets veranderd sinds...

Lees meer
Nederlandse SS-bewaakster
Nederlandse SS-bewaakster
Recensie

Nederlands personeel in concentratiekampen zag zichzelf als slachtoffer

De Nederlandse mannen en vrouwen die in de concentratiekampen werkten hadden dikwijls een problematische achtergrond. Toch waren de meesten geen gestoorde monsters, toont Hans de Vries.  In Amor fati (1946) schrijft Abel Herzberg over wat hij heeft gezien in Bergen-Belsen, het concentratiekamp waar hij met zijn vrouw gevangenzat. Een van de essays gaat over ‘blonde Irmy’, een SS-Aufseherin die door de gevangenen ‘de griet’ wordt genoemd. Een niet al...

Lees meer
Drie regenten van het Leprozenhuis
Drie regenten van het Leprozenhuis
Kopstuk

Door het vetorecht kon één dwarsliggende stad de hele Republiek lamleggen

Hongarije blokkeert EU-hulp aan Oekraïne door zijn veto uit te spreken. De overige lidstaten moeten daardoor op zoek naar een geitenpaadje om hun miljarden toch bij Zelenski te krijgen. In de achttiende eeuw zorgde het vetorecht in de Republiek ook voor bestuurlijke chaos. Begin achttiende eeuw gold in de Republiek op ieder politiek niveau –...

Lees meer
Maaltijd der vrienden (1935) door Charley Toorop
Maaltijd der vrienden (1935) door Charley Toorop
Recensie

Charley Toorop had succes in het werk, maar pech in de liefde

Charley Toorop kreeg volop erkenning als kunstenaar, maar in haar privéleven was het tobben. Zo blijkt uit de biografie door Wessel Krul.  De portretten van Charley Toorop (1891-1955) zijn meteen herkenbaar: de afgebeelde personen hebben gebeitelde koppen, grote ogen en iets gekwelds. Er zit een onderstroom van agressie in. Toen Toorop begin twintigste eeuw begon te exposeren veroorzaakte haar werk opschudding. Critici vonden het ‘mannelijk’, maar...

Lees meer
Loginmenu afsluiten