Home BOEKEN: Marita Mathijsen, Historiezucht. De obsessie met het verleden in de negentiende eeuw

BOEKEN: Marita Mathijsen, Historiezucht. De obsessie met het verleden in de negentiende eeuw

Jan Dirk Snel

Historicus

Gepubliceerd op: 16 december 2013

Update 7 april 2020

De verste grens tussen geschiedenis en menselijk geheugen lijkt te liggen op ongeveer tweehonderd jaar. Soms herinneren mensen zich dingen die hun grootouders hun verteld hebben en die zij weer van hun grootouders hadden. In Historiezucht geeft Marita Mathijsen een aantal voorbeelden van zaken die ze van haar grootvader of diens generatiegenoten gehoord heeft, bijvoorbeeld over vervaarlijke kozakken die in 1813 het land overspoelden. Vijf generaties – dat lijkt wel de uiterste grens te zijn tussen herinnering en geschiedenis.


Mathijsens boek gaat hoofdzakelijk over het omslagpunt rond 1800 en de daaropvolgende decennia, toen geschiedenis ineens enorm gedemocratiseerd én geïnstitutionaliseerd werd. Dat had veel te maken met omwentelingen als de Franse en de Bataafse Revolutie. Die wierpen de bestaande orde omver en vernielden die soms fysiek – denk aan adellijke grafmonumenten –, maar verklaarden ze daarmee ook tot geschiedenis: dat wat nu helemaal voorbij was.

Het was ook het moment dat Nederland ruim tweehonderd jaar bestond en de stichting ervan dus echt geschiedenis was geworden. Mathijsen richt zich vooral op Nederland, maar plaatst de ontwikkelingen in een breed Europees verband.

Belangstelling voor geschiedenis was er natuurlijk altijd wel geweest, en een kenmerk van de Verlichting was nu juist dat men de menselijke geschiedenis vaak als een lange weg van barbarij naar beschaving ging beschouwen. Maar dat was vooral een aangelegenheid van rijken en geleerden. Begin negentiende eeuw werd geschiedenis iets voor gewone mensen. Mathijsen zelf denkt dat de nadruk op het verinnerlijken en toe-eigenen van de historie de belangrijkste bijdrage van haar verhandeling is, en daar heeft ze volgens mij helemaal gelijk in.

Ze schreef een prachtig boek, dat op een ontspannen, persoonlijke toon verhaalt hoe besef van het verleden doordrong in het alledaagse leven van mensen. Een brede waaier van onderwerpen komt daarbij aan de orde. Geschiedenis was immers niet alleen meer het verhaal van grote politieke daden, maar ook dat van de letterkunde, van de kunsten, van monumentale gebouwen, standbeelden en voorwerpen, van menselijke zeden. Schoolboeken, kinderboeken en illustraties komen uitgebreid aan de orde.

Geschiedenis was deels een functie van het nationalisme dat voortkwam uit de vormgeving van moderne staten. Dat was in Nederland ook wel enigszins zo, maar toch wat milder dan elders, omdat een nationale identiteit al behoorlijk gevormd was. Maar na de jaren van Franse overheersing werd die nu nog duidelijker gevierd. Toen Tollens in zijn nieuwe semiofficiële volkslied zong dat Nederlands bloed nu ‘van vreemde smetten vrij’ door de aderen vloeide, ging dat ook over inwoners van Namen of Doornik.

Het leukste hoofdstuk is misschien wel dat met de grappige titel ‘Een hoofdstuk apart over Zuid-Nederland en de letterkunde in de tijd van het Verenigd Koninkrijk’. In de eerste vijftien jaar van het koninkrijk dropte het noorden diverse hoogleraren Nederlandse letterkunde in het zuiden, maar liet het niemand vanuit het Franstalige zuiden naar het noorden komen. Uiteindelijk had het Nederlands de taal van het hele land moeten worden. Het is niet gelukt.

Mathijsens boek, dat men vooral moet lezen vanwege de vele mooie verhalen, kan volgens mij ook een bijdrage leveren aan de hedendaagse discussie. De grote les is dat er vele manieren bestaan om geschiedbewustzijn over te dragen.

Historici vormen misschien wel de wetenschappelijke groep die in maatschappelijke debatten het sterkst voor het eigen
bestaansrecht opkomt. Maar het is goed daarbij in het oog te houden dat het om de zaak en niet om het vak gaat.

Ook nu wordt belangstelling voor de historie niet alleen bevorderd door geschiedenisonderwijs of (nationale) historische musea, maar zeker zo sterk door aandacht te vestigen op de historische dimensie van literatuur, muziek, kunst, religie en filosofie – ja, zelfs op de achtergronden van wiskunde, natuurkunde en technologie.

Historiezucht. De obsessie met het verleden in de negentiende eeuw
Marita Mathijsen

511 p. Vantilt, € 32,50 (tot 15 januari 2014 € 29,50)

Nieuwste berichten

De oudst bekende afbeelding van een kanon in een Nederlands manuscript, circa 1400-1430
De oudst bekende afbeelding van een kanon in een Nederlands manuscript, circa 1400-1430
Interview

De ‘tanks van de Middeleeuwen’ werden ingehaald door nieuwe wapens

Tijdens een militaire oefening schakelden Oekraïense drones deze zomer met gemak Amerikaanse pantserdivisies uit. Ook aan het Oekraïense front geven de onbemande vliegtuigjes gewone soldaten een fighting chance tegen Russische tanks. Conservator Casper van Dijk van het Nationaal Militair Museum ziet parallellen met de opkomst van vuurwapens. ‘Edellieden met dure harnassen, de tanks van de...

Lees meer
Het Joegoslaviëtribunaal heeft de historische waarheid niet achterhaald
Het Joegoslaviëtribunaal heeft de historische waarheid niet achterhaald
Onderzoek

Het Joegoslaviëtribunaal heeft de historische waarheid niet achterhaald

Enkel de waarheid zou als winnaar uit de strijd mogen komen. Met die ambitie begon het Joegoslaviëtribunaal (ICTV) in 1993 aan zijn taak. Maar het is er niet in geslaagd de historische waarheid over de Joegoslaviëoorlogen eenduidig te schetsen. Dat concludeert historicus en journalist Petar Finci in zijn proefschrift, dat hij op 23 september verdedigde...

Lees meer
Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken
Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken
Artikel

Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken

Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog entten witte artsen zwarte mensen in met het pokkenvirus, om nieuwe entstof te kweken voor de soldaten aan het front. Vaak gebruikten zij vrouwen en kinderen in slavernij. Die hadden zelf geen enkele keuze en moesten de risicovolle behandeling gedwongen ondergaan. De oorlog tussen de noordelijke en de zuidelijke staten van...

Lees meer
De Bronzen Soldaat (Estisch: Pronkssõdur) in Tallinn is een omstreden Sovjet-oorlogsmonument uit de Tweede Wereldoorlog.
De Bronzen Soldaat (Estisch: Pronkssõdur) in Tallinn is een omstreden Sovjet-oorlogsmonument uit de Tweede Wereldoorlog.
Artikel

Russische cyberaanval legde Estland negentien jaar geleden al grotendeels plat

Europese inlichtingendiensten waarschuwen dat Rusland ‘binnen enkele maanden’ de NAVO wil testen door hybride aanvallen uit te voeren. Dat zou niet voor het eerst zijn. Al in 2007 kreeg Estland te maken met Russische cyberaanvallen en nepnieuws, die de samenleving tijdelijk ontwrichtten. Het begon allemaal vanwege een standbeeld. In een stil hoekje van de militaire...

Lees meer
Loginmenu afsluiten