Home BOEKEN: De cartograaf als zakenman

BOEKEN: De cartograaf als zakenman

  • Gepubliceerd op: 29 okt 2013
  • Update 05 apr 2023
  • Auteur:
    Annemarie Lavèn

Wat te doen als je een enorme atlas in je collectie hebt die te kwetsbaar is om open te slaan? De afdeling Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam zat wat in de maag met een van de pronkstukken, de unieke Atlas der Neederlanden. Uniek in de letterlijke zin van het woord, want van deze atlas in negen delen bestaat maar één exemplaar.

Het is een zogenaamde verzamelaarsatlas, een bijeengebonden verzameling kaarten en cartografische prenten. Dergelijke atlassen werden op maat gemaakt, naar de wens van de koper. Vooral in de zeventiende eeuw ontstonden de mooiste exemplaren, doorgaans als exorbitant relatiegeschenk voor buitenlandse connecties.

De Atlas der Neederlanden is mogelijk ook in opdracht samengesteld, maar de universiteit tast in het duister over de achtergrond van het lijvige kaartenboek. Er is zelfs niet bekend hoe de negen delen ooit in haar collectie terecht gekomen zijn. Met het oog op de viering van 200 jaar Koninkrijk besloot de universiteit alle negen delen te restaureren, te digitaliseren, in facsimile uit te geven en daar een tentoonstelling aan te koppelen.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

De facsimile, met al zijn ingenieus opgevouwen en uitklapbare kaarten, is niet voor de gewone sterveling weggelegd: die kost € 6995,-. Daarom is gelijktijdig een begeleidend boekwerk uitgebracht, waarin niet alleen alle kaarten uit de negen delen zijn opgenomen en beschreven, maar ook de geschiedenis van de Nederlandse cartografie wordt toegelicht. De auteur, Jan Werner, is conservator Kaarten en Atlassen bij de Bijzondere Collecties. Zijn uitgebreide inleiding is lezenswaardig, maar met zinnen als ‘ze [de kaarten] hadden een codificerend effect op het gebruik van de toponiemen’ houdt hij de lezer niet altijd bij de les.

Werner komt echter op stoom als hij over de kaarten zelf schrijft. En dat zijn er veel: maar liefst 618 kaarten van Nederland, België en de koloniën zijn in de atlas opgenomen. De vroegste kaart komt uit het begin van de zeventiende eeuw, de laatste uit 1816, en rond die tijd zal de atlas dan ook zijn voltooid. De inhoud is niet bepaald eerlijk verdeeld. Voor Holland worden maar liefst vier van de negen delen ingeruimd terwijl Utrecht, Gelderland en Overijssel het gezamenlijk met één band moeten doen.

Uitgever van de Atlas was, al past ook daar enig voorbehoud, het Amsterdamse landkaartenbedrijf Covens en Mortier. De heren Covens en Mortier hadden een neus voor zakendoen. Ze speelden handig in op de ijdelheid van hun klanten. Bijvoorbeeld door onderin een kaart een oproep te plaatsen wie zijn hofstede of buitenplaats nog miste. Bij een volgende editie van de kaart zouden deze dan wel opgenomen worden, tegen betaling uiteraard.

Ook benutten ze de continue honger van het publiek naar nieuws over de vele oorlogen die op het Europese contitent werden uitgevochten. Kaartenmakers zetten een pakkende kop boven een oude kaart en brachten zo een ‘actuele nieuwskaart’ op de markt die gretig aftrek vond.

Werner geeft bij iedere kaart tal van wetenswaardigheden en anekdotes, en schetst en passant ook veel historische achtergronden. Zoals bij een kaart van de omgeving van de stad Utrecht. Te zien zijn de maatregelen die Rijngraaf Frederik III van Salm trof om Utrecht tegen troepen van prins Willem V te beschermen. De patriotten verdedigden de stad met schansen, geschut en inundaties, maar de troepen van Willem V lagen al op de loer. Met hulp van het Pruisische leger werd in 1787 de patriottische revolutie de kop in gedrukt.

De Franse tijd bracht goede zaken voor uitgevers als Covens en Mortier. Tussen 1795 en 1815 veranderen niet alleen de landsgrenzen voortdurend, maar ook de administratieve eenheden. Dat betekent veel werk voor kaartenbedrijven, want voor het bestuur, waterhuishouding en verdediging waren kaarten onontbeerlijk.

Werner laat ook zien dat niet iedere kaart even waarheidsgetrouw is. Kaartenmakers hadden soms hun eigen agenda. Dat wordt geïllustreerd bij de verschillende kaarten van het Haarlemmermeer. De drooglegging ervan ging niet over één nacht ijs. Twee eeuwen lang werd gepland, onderzocht, geprotesteerd en gepraat voordat in 1852 eindelijk de bodem van het meer in zicht kwam.

Dat getouwtrek zie je terug in de kaarten. Telkens wanneer de discussie opnieuw oplaaide werden nieuwe plannen gemaakt en nieuwe kaarten getekend. En sommige kaartenmakers dikten het gevaar van het land opslokkende Haarlemmermeer nog wat aan, want een drooggemalen meer betekende meer werk.

Juist door dergelijke toelichtingen is De Atlas der Neederlanden een leerzaam boek over een fascinerende collectie kaarten. Ook zonder de facsimile.

Lezers van Historisch Nieuwsblad kunnen de Atlas der Neederlanden kopen voor € 190,- in plaats van € 245,-. Ga naar onze webshop op historischnieuwsblad/webshop.

De Atlas der Neederlanden: Kaarten van de Republiek en het prille Koninkrijk, met ‘Belgiën’en ‘Coloniën’

Jan Werner

609 p. Bijzondere Collectie Universiteit van Amsterdam, tijdelijk van €245,- voor € 190,-

Nieuwste berichten

Anton Mussert met zijn vrouw Rie tijdens een Hagespraak in Lunteren, 22 juni 1940.
Anton Mussert met zijn vrouw Rie tijdens een Hagespraak in Lunteren, 22 juni 1940.
Interview

Auke Kok: ‘Mussert had je buurman kunnen zijn’

Hij was eerzuchtig, brutaal en zonder empathie. Maar ook getalenteerd, dapper en eigenlijk best charismatisch. Anton Mussert krijgt van zijn biograaf Auke Kok een menselijk gezicht. ‘Ik heb de indruk dat zijn vader altijd over zijn schouder meekeek.’ Het begon met dozen vol brieven en ander persoonlijk materiaal van Anton Mussert. Ze lagen al jaren...

Lees meer
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Een visser op een Romeinse mozaïek uit de tweede eeuw.
Recensie

Fik Meijer schrijft een liefdesverklaring aan de Middellandse Zee

Nog één keer maakt oudhistoricus Fik Meijer een reis naar de Middellandse Zee. In zijn jongste boek kijkt hij terug op een leven dat in het teken stond van de klassieke Oudheid. Melancholisch, in de rouw, vindt hij zo ook troost. ‘De zee! De zee!’ (‘Thalassa! Thalassa!’) riepen Griekse huurlingen toen ze in 400 v.Chr....

Lees meer
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
De moai’s op Rapa Nui (Paaseiland).
Nieuws

Ratten verwoestten de bossen op Paaseiland 

Een explosieve rattenpopulatie was de grootste factor voor het verdwijnen van de bomen op Paaseiland. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van archeoloog Carl Lipo en antropoloog Terry Hunt aan de universiteiten van Arizona en Binghamton.  Jarenlang werden vooral de eilandbewoners scheef aangekeken op de ontbossing. Zij zouden de boomstammen hebben gebruikt om hun beroemde beelden...

Lees meer
Loginmenu afsluiten