Home Tentoonstelling: Binnenhof, gecompliceerd en intiem, al 400 jaar

Tentoonstelling: Binnenhof, gecompliceerd en intiem, al 400 jaar

Marieke Prins

Gepubliceerd op: 12 november 2009

Update 7 april 2020

Alles speelde zich af rond het Binnenhof. De Deense gezant, bijvoorbeeld, logeerde in herberg De Eenhoorn, van waardin Trijntje Cornelis. Op een steenworp afstand, in de Trêveszaal, werd maandenlang vergaderd door onderhandelaars uit onder andere Spanje en de Nederlanden. Ook zij logeerden vlakbij; een kaartje laat het zien. Het hangt op de expositie Het Vredesjaar 1609 in het Haags Historisch Museum. Dat ligt midden in dezelfde historische setting, aan de Hofvijver.

Waarom deze tentoonstelling? Makkelijk. Vierhonderd jaar geleden, in 1609, kwam het na moeizame onderhandelingen uiteindelijk tot een bestand in de Tachtigjarige Oorlog. Het was niet zomaar een bestand, want de Trêveszaal – waar tegenwoordig de ministerraad vergadert – dankt er zijn naam aan. Trêve betekent ‘bestand’.

Wat is er dit keer te zien in de mooie tentoonstellingsruimtes met houten vloeren en hoge ramen van het Haags Historisch Museum? Best veel. Deze expositie beslaat de periode van voor de Tachtigjarige Oorlog tot het eind in 1648. Er zijn veel ‘klassiekers’ te zien, zoals geuzennapjes –symbolische bedelnapjes van de Geuzen –, een beroemd portret van Willem van Oranje door Adriaen Thomas Key en een harnas van zeeheld Jacob van Heemskerck.

Een groot aantal schilderijen gaat over Den Haag. Verschillende houden het zelfs erg dicht bij huis, want ze tonen het uitzicht uit het museum van vierhonderd jaar geleden. De zeventiende-eeuwse Hofvijver is vereeuwigd met een brandend huis ernaast, met een Poolse delegatie ervoor, of bevroren, vol schaatsers en sleetjes.

De tentoonstellingmakers besteden, zoals het Hagenaars betaamt, uitgebreid aandacht aan macht en vertegenwoordiging. Schema’s tonen de vertegenwoordigende organen van stad, platteland en geestelijkheid rond 1599 en een paar decennia later. Verder zijn er verschillende kaarten met gebiedsveroveringen en -verliezen in de loop der tijd. De algemene tekstborden – elke zaal heeft er één of twee – beschrijven zoveel belangen en ontwikkelingen dat een goede concentratie nodig is om alles te volgen.

En het jaar 1609? Ook daarvoor is aandacht. Een klein zaaltje zoomt fors in op de onderhandelingen voorafgaand aan dat jaar. Het zaaltje stelt een vergaderzaal voor. Op een lange tafel in het midden zijn portretjes van alle onderhandelaars geplakt – ze hebben bijna allemaal grote ogen en gedistingeerde trekken. De wand van het zaaltje biedt een licht Droste-effect: op een tekening van de onderhandelingen in de Trêveszaal is nog net een portret te ontwaren, dat daar weer aan de wand hangt. Stadhouder Maurits, verklaart een tekstbordje, maar het is nog maar de vraag of dat portret daar tijdens de onderhandelingen werkelijk hing.

Oei, dit soort informatie gaat wel ver, net als de slaapadressen van al die heren uit het begin van dit verhaal. Eigenlijk wil ik liever weten wat het jaar 1609 betekende voor de loop van de geschiedenis, of voor de tijdgenoten. En dat is niet zo eenvoudig. De betekenis van dat beroemde jaar verdrinkt hier in alle feiten over de Tachtigjarige Oorlog – Hugo de Groot in de boekenkist, de dood van Oldenbarnevelt, en vele krijgshandelingen komen ook nog voorbij. En eigenlijk passen veel objecten ook beter bij een tentoonstelling over de Tachtigjarige Oorlog dan bij een over het vredesjaar. Het harnas van Van Heemskerck is daar een voorbeeld van. Hij sneuvelde al in 1607.

Al met al is het onderwerp van deze expositie dus breder dan de titel suggereert. Verder is de tentoonstelling vrij hoog gegrepen, omdat de bezoekers zelf een verhaal moeten smeden uit de vele feiten en feitjes. Een middelbare scholier van een jaar of veertien die met zijn klas de tentoonstelling bezoekt, dwaalt dan ook enigszins af. Hij vraagt zijn lerares: ‘Ik heb gehoord dat de naam Karel de Korte te maken had met de grootte van zijn geslachtsorgaan. Is dat waar?’

Het Vredesjaar 1609. Het Twaalfjarig Bestand 1609-1621. Tot en met 10 januari. Haags Historisch Museum, Korte Vijverberg 7, Den Haag. Open: di-vr 10-17 uur, za en zo 12-17 uur. Info: 070-36 46 940 of www.haagshistorischmuseum.nl

Nieuwste berichten

Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken
Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken
Artikel

Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken

Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog entten witte artsen zwarte mensen in met het pokkenvirus, om nieuwe entstof te kweken voor de soldaten aan het front. Vaak gebruikten zij vrouwen en kinderen in slavernij. Die hadden zelf geen enkele keuze en moesten de risicovolle behandeling gedwongen ondergaan. De oorlog tussen de noordelijke en de zuidelijke staten van...

Lees meer
De Bronzen Soldaat (Estisch: Pronkssõdur) in Tallinn is een omstreden Sovjet-oorlogsmonument uit de Tweede Wereldoorlog.
De Bronzen Soldaat (Estisch: Pronkssõdur) in Tallinn is een omstreden Sovjet-oorlogsmonument uit de Tweede Wereldoorlog.
Artikel

Russische cyberaanval legde Estland negentien jaar geleden al grotendeels plat

Europese inlichtingendiensten waarschuwen dat Rusland ‘binnen enkele maanden’ de NAVO wil testen door hybride aanvallen uit te voeren. Dat zou niet voor het eerst zijn. Al in 2007 kreeg Estland te maken met Russische cyberaanvallen en nepnieuws, die de samenleving tijdelijk ontwrichtten. Het begon allemaal vanwege een standbeeld. In een stil hoekje van de militaire...

Lees meer
‘Een bekentenis door marteling was ook in de Middeleeuwen onvoldoende’
‘Een bekentenis door marteling was ook in de Middeleeuwen onvoldoende’
Interview

‘Een bekentenis door marteling was ook in de Middeleeuwen onvoldoende’

De berechting van de ‘architect van de 9/11-aanslagen’ loopt vertraging op, nu de rechtbank heeft bepaald dat zijn door marteling afgedwongen bekentenis geen geldig bewijs is. Het proces tegen Khalid Sheikh Mohammed is verdaagd tot 5 juni 2028. Middeleeuwse rechters in Europa twijfelden beduidend minder aan verklaringen die ‘onder tortuur’ waren afgelegd. Maar ze stelden...

Lees meer
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Loginmenu afsluiten