Home Film: De nieuwe mode en – o ja – een deportatie

Film: De nieuwe mode en – o ja – een deportatie

  • Gepubliceerd op: 27 apr 2010
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Jos van der Burg

‘De kersenoogst is dit jaar goed uitgevallen,’ meldde het Polygoonjournaal in de zomer van 1942. Aan kersen geen gebrek in de tijd dat de Jodendeportaties in Nederland begonnen. Het is altijd weer schokkend om te constateren dat het dagelijks leven in bezet Nederland gewoon doorging terwijl de jacht op bijna 140.000 medeburgers was geopend.

Terwijl veel historici inmiddels zijn uitgepraat over het dagelijks leven in oorlogstijd, hebben documentairemakers en dvd-uitgevers het onderwerp nog maar net ontdekt. Het tv-programma Andere Tijden liep voorop met de lange uitzending zes jaar geleden van door amateurs gemaakte filmbeelden in de oorlog (‘WO 2 in amateurfilm. Het leven ging door’). Naast gezellige scènes, zoals van een ‘boerenkoolfuif’, bevatte de uitzending schokkende beelden van de deportatie van een Joods gezin in Leeuwarden. Als de gezinsleden uit beeld lopen, zwaaien ze nog even naar de achterblijvers.

Ook in de afgelopen winter uitgezonden remake van Loe de Jongs serie De Oorlog ging het de makers, onder de eindredactie van Ad van Liempt, om ‘een indringend beeld van wat die oorlog in het dagelijks leven van “gewone mensen” betekende’. Dat dit onderwerp nu pas aan bod komt in tv-series en dvd-uitgaven, bevestigt Van Liempts opmerking dat er ‘een kleilaag [zit] tussen wetenschap en publiek’.

Door de blik op het dagelijks leven te richten, komen dvd-samenstellers automatisch terecht bij de grootste bron op dit gebied: de wekelijkse bioscoopjournaals. Thomas Leeflang stelt in zijn boek Verboden voor Joden. De bioscoop in de oorlog (2009) dat het bioscoopjournaal na mei 1940 snel ‘een doorgeefluik van nazipropaganda’ werd. Die opvatting klopt als de term ‘nazipropaganda’ breed wordt geïnterpreteerd: zeker in de begintijd ging het de Duitse bezetter niet om scherpe politieke propaganda, maar om het beeld dat ondanks de bezetting alles bij het oude bleef.

De bioscoopjournaals leverden daaraan inderdaad een belangrijke bijdrage. Alsof er niets aan de hand was bleven ze verslag doen van Elfstedentochten, de geboorte van lammetjes, de presentatie van de nieuwe mode en de komst van het badseizoen. Ook kwam Sinterklaas in de oorlogsjaren gewoon weer naar Nederland.

Een indruk van deze ‘normaalheidsdrang’ geeft de dvd ‘1940-1945. Het leven tijdens de oorlogsjaren’, die deel uitmaakt van de vijf dvd’s tellende box Beeld van Nederland. Oorlog en vrede. De goed gekozen historische fragmenten worden toegelicht door een voice-over, die concludeert dat de bioscoopjournaals in de oorlog het vertrouwde beeld van Nederland schetsen, namelijk dat van ‘een idyllisch landje met een nijvere bevolking’.

Gemakzuchtiger is de dvd-serie In de Tweede Wereldoorlog, die de oorlog en de nasleep ervan in steden en regio’s behandelt. Tot nu toe verscheen een tiental dvd’s, onder meer over Amsterdam, Nijmegen, Rotterdam, Arnhem en Haarlem. In potentie is de reeks bijna onuitputtelijk. Het procedé is simpel: plak fragmenten uit bioscoopjournaals aan elkaar en klaar is Kees. Geen voice-over, geen context.

Maar zelfs dan kan de kijker worden verrast. Uit een fragment uit 1948 op de dvd over Amsterdam blijkt dat Loe de Jong het toen net opgerichte RIOD van tijdelijke aard achtte. Als de ‘tienduizenden boeken’ waren gecatalogiseerd, het opstellen van de ‘erelijst gevallenen’ klaar was, en de vele oorlogsdocumenten waren bestudeerd, zat volgens De Jong het werk erop.

Veelzeggend voor de verhouding vijf jaar na de oorlog tussen Nederlandse Joden en niet-Joden is het Polygoonfragment uit 1950 over de onthulling van het Joods Dankbaarheidsmonument op het Amsterdamse Weesperplein. Op de achtergrond is de Grote Synagoge te zien, waarvan het interieur in het laatste oorlogsjaar door naar brandhout zoekende Amsterdammers werd gesloopt. ‘Hun bedehuis staat er nog, maar het is zwaar gehavend,’ zegt de commentaarstem over de Joodse gemeenschap en de synagoge. Beelden van ingegooide ruiten en de haveloze staat van het gebouw illustreren zijn woorden.

Joodse dankbaarheid en een vervallen synagoge: het besef dat niet-Joods Nederland een schuld had bij de Joodse gemeenschap was in 1950 nog niet doorgebroken. Daar was in 1965 Jacques Pressers Ondergang voor nodig.

Dvd-box Beeld van Nederland. Oorlog en vrede
VTC Media, € 34,99

Dvd-serie In de Tweede Wereldoorlog
A.W. Bruna, tussen € 10,00 en € 15,00

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Artikel

In 1921 stond er een malle zwerver op de kieslijst

In 1921 veroverde de drankzuchtige ‘straatartiest’ Had-je-me-maar een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij was naar voren geschoven door een groep anarchisten en plaatste de overheid voor een lastig vraagstuk: hoe moet je in een democratie omgaan met schertskandidaten? ‘Een politiek schandaal,’ kopte De Telegraaf in de vroege ochtend van 28 april 1921. De opwinding...

Lees meer
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Filmposter The Testament of Ann Lee
Filmposter The Testament of Ann Lee
Recensie

The Testament of Ann Lee: utopiste met een afkeer van seks

Een vrouw als sekteleider komt niet vaak voor. Maar het lukte de Britse Ann Lee om een groep volgelingen te laten geloven dat in haar de wederkomst van Jezus schuilging. The Testament of Ann Lee toont haar als een utopische idealist.  Een religieuze beweging die seks verbiedt? Niet handig, al is het maar omdat nieuwe zieltjes nodig zijn, maar voor Ann Lee (1736-1784) is seks de wortel van het kwaad. In haar geboorteplaats Manchester...

Lees meer
Loginmenu afsluiten