‘Hoe geloofwaardig is een overheidsdienst die nota bene is opgericht om onze rechtsstaat te verdedigen, als die zijn wettelijke verplichting om archiefstukken openbaar te maken aan de laars lapt?’ vraagt G.A.J. Driesen retorisch. J.J. Winius schrijft: ‘Democratische controle is belangrijk, ook al is het achteraf.’ Anders, zo waarschuwt M.M.J.G. Voncken, wordt de AIVD ‘een staat binnen de staat’.
Ook R. de Vette heeft weinig vertrouwen in de integriteit van de inlichtingendienst. ‘Die werd en wordt politiek gestuurd,’ schrijft hij. Henk Wijnen denkt dat bij openbaarmaking van de archieven ‘de flaters van de AIVD zichtbaar worden’.
Sommige respondenten wijzen op het belang van openbaarmaking voor het historisch onderzoek. L.P.H. Westhoff wil weten wat voor ‘heksenjacht’ er heeft plaatsgevonden tijdens de Koude Oorlog. Anderen hebben een persoonlijk belang. ‘Ik wil ongestoord nagaan of er informatie aanwezig is over mijn overleden vader,’ laat H.J. Lammers weten. Ben Bosch schrijft: ‘Na enig gedoe heb ik een kopie van mijn BVD-dossier ontvangen, maar het bevat een groot stuk dat wit is gebleven. Dat roept vragen op. Ik denk recht te hebben op het hele dossier.’
Hier is niet iedereen het mee eens. ‘Je weet niet wat de gevolgen van openbaarmaking zijn voor mensen,’ stelt W.N. Grimme. ‘De veiligheid van de mensen die gebruikt worden om inlichtingen in te winnen kan in gevaar worden gebracht.’ T.J. van Lieshout wijst op het aspect van persoonlijke privacy. ‘De AIVD heeft compromitterend materiaal over allerlei personen uit het publieke leven. Deze personen moeten niet naar willekeur worden beschuldigd.’
Volgens F.G. Jansen is geheimhouding noodzakelijk vanwege het ‘landsbelang’. Charles Storm van ’s-Gravesande noemt openbaarmaking van AIDV-archieven ronduit ‘stompzinnig’, want ‘bevriende en vijandelijke diensten zullen er dankbaar gebruik van maken en zusterdiensten zullen nooit meer informatie willen afgeven’. H. Heijne Makkreel is nog stelliger: ‘Openbaar maken van het archief is gelijk aan het afschaffen van de AIVD.’
Eens 55 %
Oneens 28 %
Geen mening 17 %
OPMERKELIJK
‘De activiteiten van de AIVD zijn ten nutte van het algemeen. Alleen als openbaarmaking daarmee in strijd is, kan zij achterwege blijven.’
– H.C.M. Geelhoedt
LEZERSFORUM: ‘Laat AIVD geen staat binnen de staat zijn’
‘De AIVD moet zijn archieven openbaar maken’
De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) weigert archiefstukken na verloop van tijd over te dragen aan het Nationaal Archief, zoals elke overheidsdienst verplicht is te doen. Daarom luidt de stelling van deze maand: ‘De AIVD moet zijn archieven openbaar maken.’ Van de deelnemers is 55 procent het hiermee eens; 28 procent vindt het geen goed idee.
Nieuwste berichten
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...
Iraanse sporters dagen de macht uit
In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...
Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek
Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...