Home SIGNALEMENTEN FILM: The Last Wolf

SIGNALEMENTEN FILM: The Last Wolf

  • Gepubliceerd op: 24 jun 2015
  • Update 25 mei 2023
  • Auteur:
    Jos van den Burg

The Last Wolf
Jean-Jacques Annaud
Vanaf 2 juli in de bioscoop
 
De Franse regisseur Jean-Jacques Annaud maakte eerder The Name of the Rose (1986), de verfilming van Uberto Eco’s filosofische thriller over de Middeleeuwen, Seven Years in Tibet (1997), over de Chinese bezetting van Tibet, en Enemy at the Gates (2001), over de slag bij Stalingrad. En nu dan The Last Wolf. In de verfilming van een Chinese bestseller wordt een student eind jaren zestig tijdens de Culturele Revolutie van Beijing naar het platteland in Binnen-Mongolië gestuurd om les te geven aan nomaden. Hij komt er snel achter dat de Chinese communistische autoriteiten niets begrijpen van de levenswijze van de inheemse bevolking. Zo laten zij alle wolven doden, ondanks protesten van de nomaden, die weten dat de wolven voor het evenwicht in de natuur zorgen. Dat de student zich in het geheim ontfermt over een welp druist in tegen de orders van de autoriteiten. Het epische The Last Wolf toont fraaie landschappen en heeft als boodschap dat de mens in harmonie met de natuur moet leven. Opmerkelijk is dat de film, die via het verleden kritiek levert op het Chinese regime, in China niet werd verboden. Begin dit jaar was hij er een enorme hit.
 

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Interview

‘Trucage met foto’s was vermaak, geen manipulatie’

Het internet raakt door AI overspoeld met nepbeelden, maar de fototentoonstelling FAKE! in het Rijksmuseum laat zien dat fotomanipulatie zo oud is als de fotografie zelf. Zo komen er in de collectie beelden van vliegende auto’s en personen met absurd grote hoofden voorbij. Volgens curator en conservator Hans Rooseboom is er wel iets veranderd sinds...

Lees meer
Nederlandse SS-bewaakster
Nederlandse SS-bewaakster
Recensie

Nederlands personeel in concentratiekampen zag zichzelf als slachtoffer

De Nederlandse mannen en vrouwen die in de concentratiekampen werkten hadden dikwijls een problematische achtergrond. Toch waren de meesten geen gestoorde monsters, toont Hans de Vries.  In Amor fati (1946) schrijft Abel Herzberg over wat hij heeft gezien in Bergen-Belsen, het concentratiekamp waar hij met zijn vrouw gevangenzat. Een van de essays gaat over ‘blonde Irmy’, een SS-Aufseherin die door de gevangenen ‘de griet’ wordt genoemd. Een niet al...

Lees meer
Drie regenten van het Leprozenhuis
Drie regenten van het Leprozenhuis
Kopstuk

Door het vetorecht kon één dwarsliggende stad de hele Republiek lamleggen

Hongarije blokkeert EU-hulp aan Oekraïne door zijn veto uit te spreken. De overige lidstaten moeten daardoor op zoek naar een geitenpaadje om hun miljarden toch bij Zelenski te krijgen. In de achttiende eeuw zorgde het vetorecht in de Republiek ook voor bestuurlijke chaos. Begin achttiende eeuw gold in de Republiek op ieder politiek niveau –...

Lees meer
Maaltijd der vrienden (1935) door Charley Toorop
Maaltijd der vrienden (1935) door Charley Toorop
Recensie

Charley Toorop had succes in het werk, maar pech in de liefde

Charley Toorop kreeg volop erkenning als kunstenaar, maar in haar privéleven was het tobben. Zo blijkt uit de biografie door Wessel Krul.  De portretten van Charley Toorop (1891-1955) zijn meteen herkenbaar: de afgebeelde personen hebben gebeitelde koppen, grote ogen en iets gekwelds. Er zit een onderstroom van agressie in. Toen Toorop begin twintigste eeuw begon te exposeren veroorzaakte haar werk opschudding. Critici vonden het ‘mannelijk’, maar...

Lees meer
Loginmenu afsluiten