Home Leven na de slavernij

Leven na de slavernij

Leven na de slavernij

Geertje Dekkers

Historicus en journalist

Gepubliceerd op: 1 november 2021

Update 13 oktober 2022

Hoe ging het met voormalige slaven in Suriname nadat de slavernij was afgeschaft? En hoe werkte de slavernij op lange termijn door in de samenleving? Om die vragen te beantwoorden digitaliseren historici samen met vrijwilligers de Surinaamse burgerlijke stand van 1828 tot en met de eerste decennia van de twintigste eeuw.

‘In hun eenvoud vertellen de bronnen van de burgerlijke stand heel veel over mensenlevens,’ zegt Coen van Galen, historicus aan de Radboud Universiteit en leider van het onderzoek. ‘Suriname is wat dat betreft bijzonder, omdat er slavenregisters zijn én bevolkingsregisters waarin na de afschaffing van de slavernij in 1863 iedereen werd opgenomen. Niet alleen Europeanen, maar ook de voormalige slaafgemaakten. Dat was in Nederlands-Indië bijvoorbeeld niet het geval.’ De slavenregisters zijn eerder al gedigitaliseerd en nu willen de betrokken historici hetzelfde doen met de bevolkingsregisters. De Nationale Archieven van Suriname en Nederland steunen het project.

Dankzij de registers kunnen de onderzoekers individuen en hun families over langere tijd volgen. Van Galen: ‘We willen bijvoorbeeld weten hoe het mensen verging toen ze vrijkwamen uit slavernij. Ze moesten ineens een bestaan opbouwen, in een geheel nieuwe situatie. Sommigen gedijden heel goed, maar mogelijk was het voor bijvoorbeeld ouderen zwaarder. Laten de archieven onder hen een hogere sterfte zien? Dat willen we bekijken.’

Op de langere termijn willen de onderzoekers verschillende bevolkingsgroepen vergelijken. ‘De archieven laten zien wat voor werk mensen deden, hoe oud ze werden, hoeveel kinderen ze kregen en hoeveel daarvan de eerste jaren overleefden.’ Daardoor hopen de onderzoekers onder meer te achterhalen of slavernij ook in latere generaties tot achterstanden leidde. ‘Het racisme en de vooroordelen waarop de slavernij was gebaseerd verdwenen niet ineens. Maar betekende dat ook dat afstammelingen generaties later nog nadelen ondervonden van de slavernij zelf? Dat gaan we bekijken.’

Voor het project zoekt Van Galen nog vrijwilligers, die geboorte-, huwelijks- en overlijdensakten willen digitaliseren voor een vrij toegankelijke database. Zij kunnen zich aanmelden via hdsc.ning.com.

–              Geertje Dekkers is historicus en journalist.

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 11 - 2021

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten