Home Amerikaanse doden

Amerikaanse doden

Iedere Amerikaanse dode die in Irak valt, komt in de krant. Er zijn zelfs kranten die het aantal gewonden bijhouden. Voor de Amerikaanse regering is die enorme aandacht voor de gesneuvelden en gewonden in Irak een politieke ramp. De president is dan ook begonnen de verantwoordelijkheid voor het ongelukkige avontuur in Irak af te schuiven naar de Verenigde Naties.

Maarten van Rossem

Historicus en Amerikadeskundige

Gepubliceerd op: 23 september 2003

Update 2 mei 2023

Dat enkele tientallen dode Amerikaanse soldaten de president dwingen de bezetting van Irak anders aan te pakken is het gevolg van het feit dat de Amerikaanse kiezers eigenlijk van mening zijn dat iedere Amerikaanse soldaat die sneuvelt in een verafgelegen land, zonder dat de veiligheid van het vaderland in het geding is, er één te veel is.

Als we kijken naar de talloze interventies die de Amerikanen sinds het eind van de Koude Oorlog hebben ondernomen, dan valt vooral op hoe weinig Amerikaanse soldaten daarbij om het leven zijn gekomen. Toen tijdens een slecht opgezette operatie in Somalië achttien Amerikaanse mariniers sneuvelden, was dat voor de Amerikanen een dusdanig traumatiserende ervaring dat zij niet meer bereid waren tot enige vorm van interventie in Afrika.

Toen de Amerikanen Afghanistan aanvielen vanwege 11 september, stelden zij met nadruk dat geen moeite hun te veel zou zijn om de terroristen uit te roeien. Al spoedig bleek echter dat de interventie in Afghanistan zo was opgezet dat het aantal gesneuvelde Amerikaanse soldaten minimaal zou zijn. Aan de ene kant siert het de Amerikanen dat zij zo weinig tolerantie hebben voor dode Amerikaanse soldaten, aan de andere kant hebben deze sentimenten verstrekkende gevolgen voor de Amerikaanse buitenlandse politiek. In de afgelopen twee jaar is in Washington, vooral door neoconservatieve intellectuelen, met groot genoegen gesproken over een Nieuw Amerikaanse Imperium. Een natie die echter niet eens bereid is ten behoeve van een nieuw imperium twee doden per dag te accepteren, zal het als imperiumbouwer niet ver brengen.

Wie grote ambities heeft, moet ook bereid zijn grote offers te brengen. Een enkel voorbeeld: bij de bliksemsnelle verovering van Polen door Duitsland in 1939 vielen 17.000 Duitse doden, en nog eens 100.000 Poolse. De Amerikaanse almacht is beperkt tot bombarderen met grote precisie van grote hoogte en snelle, liefst risicovrije militaire operaties. Zodra er sprake is van langdurige, onoverzichtelijke interventies, waarbij aanhoudend doden vallen, zullen de Amerikaanse kiezers al snel beperkend optreden. Voorzover er al sprake is van een Amerikaans imperium, kan dat alleen een informal empire zijn.

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Je leest al voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten