Home Het digitale boekenparadijs

Het digitale boekenparadijs

Maarten van Rossem

Historicus en Amerikadeskundige

Gepubliceerd op: 17 juni 2009

Update 7 april 2020

Bij mijn eerste bezoek aan de universiteitsbibliotheek in Utrecht – ruim veertig jaar geleden – liep ik een ernstig trauma op. Onhandig als ik ben en verlegen als ik was, begreep ik niet direct hoe het systeem van de catalogus werkte. De dames achter de balie bespraken mijn onhandigheid op luide en geamuseerde toon, zodat ook voor de andere bezoekers in de betrekkelijk kleine ruimte duidelijk was hoe dom ik was.

Tussen mij en de universiteitsbibliotheek is het nooit meer goed gekomen. Als ik in later jaren, toen de bestanden gedigitaliseerd waren, weer eens probeerde iets op te zoeken, waren de computers onveranderlijk buiten werking. De enkele maal dat ik erin slaagde een boek te lenen, kreeg ik al verrassend snel dreigbrieven dat ik het geleende boek onmiddellijk, liefst goed verpakt, weer terug moest bezorgen.

Deze hele traumatiserende gang van zaken dwong mij een boekenkoper te worden. Ik voel mij pas gelukkig en tevreden als ik alle boeken die ik ergens voor nodig denk te hebben zelf bezit, als zij rustig en afwachtend achter mij in de kast staan. Als het mijn eigen boeken zijn, kan ik ook zonder gewetensbezwaren de banden openknakken, streepjes zetten en commentaar in de kantlijn schrijven. Boeken zijn per slot van rekening gebruiksvoorwerpen.

Als boekenkoper heb ik goede herinneringen aan verschillende boekhandels, al heb ik een voorkeur voor stille, verstofte en licht chaotische winkels die gedreven worden door zonderlinge boekenliefhebbers. Door de internetrevolutie is voor de dwangmatige boekenkoper een welhaast paradijselijke toestand ontstaan. Dat geldt in het bijzonder voor iemand die geïnteresseerd is in de Verenigde Staten. De mooiste boekhandel die ik ken, is Amazon.com, al was het maar omdat ik op elk denkbaar tijdstip, tevreden achter mijn bureau zittend, een bezoek aan die boekhandel kan brengen. Amazon biedt de mogelijkheid elk boek uitgebreid elektronisch te besnuffelen. Je kunt zien hoe het boek eruitziet, je kunt de inhoudsopgave bekijken en vaak ook het eerste hoofdstuk lezen.

Wie een boek bij Amazon heeft gekocht, kan zelf een bespreking schrijven die op de site aan de gegevens van het boek wordt toegevoegd. Die niet-deskundige besprekingen zijn soms eerlijker dan besprekingen in de vakbladen. Boeken die in de vakbladen door voorzichtige collega’s hemelhoog worden geprezen, worden bij Amazon nogal eens terecht weggeschreven als stomvervelend. Wie een boek bij Amazon bestelt, krijgt ook aanbevelingen voor andere bestellingen onder het hoofdje ‘Kopers van dit boek hadden ook belangstelling voor de volgende titels’. Met enige regelmaat zitten daar bruikbare suggesties bij.

Amazon heeft ook een omvangrijk systeem van lijstjes met favorieten. Wie bijvoorbeeld een boek over de Tweede Wereldoorlog zoekt, treft zeker een lijstje met de ‘tien beste boeken over de Tweede Wereldoorlog’. Je moet als boekenkoper wel een ziel van gietijzer hebben om de top-twee van die lijst niet aan te schaffen. Bestelde je vroeger bij de boekhandel een boek in de Verenigde Staten, dan kon het maanden duren voordat dat boek arriveerde. Wie bereid is flink te betalen, kan zijn bij Amazon bestelde boeken binnen twee dagen in huis hebben. Er is niets heerlijkers dan zo’n Amazon-doos aan de deur in ontvangst te nemen.

Is Amazon al een zegen, de toekomst zal voor de boekenkoper en bibliotheekvrezer nog mooier worden. Google is bezig om alle boeken in het publieke domein te digitaliseren. Is dat project eenmaal klaar en zijn de kinderachtige bezwaren daartegen weggenomen, dan heeft iedereen met een behoorlijke internetverbinding direct toegang tot tientallen miljoenen boeken. Voor wie geen zin heeft die boeken op zijn computerscherm te lezen worden er machines ontwikkeld die zo’n elektronisch bestand in enkele minuten kunnen veranderen in een keurig gedrukt en gebonden boek.

Maarten van Rossem

Nieuwste berichten

Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken
Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken
Artikel

Amerikaanse artsen gebruikten zwarte kinderen om inentingsmateriaal te kweken

Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog entten witte artsen zwarte mensen in met het pokkenvirus, om nieuwe entstof te kweken voor de soldaten aan het front. Vaak gebruikten zij vrouwen en kinderen in slavernij. Die hadden zelf geen enkele keuze en moesten de risicovolle behandeling gedwongen ondergaan. De oorlog tussen de noordelijke en de zuidelijke staten van...

Lees meer
De Bronzen Soldaat (Estisch: Pronkssõdur) in Tallinn is een omstreden Sovjet-oorlogsmonument uit de Tweede Wereldoorlog.
De Bronzen Soldaat (Estisch: Pronkssõdur) in Tallinn is een omstreden Sovjet-oorlogsmonument uit de Tweede Wereldoorlog.
Artikel

Russische cyberaanval legde Estland negentien jaar geleden al grotendeels plat

Europese inlichtingendiensten waarschuwen dat Rusland ‘binnen enkele maanden’ de NAVO wil testen door hybride aanvallen uit te voeren. Dat zou niet voor het eerst zijn. Al in 2007 kreeg Estland te maken met Russische cyberaanvallen en nepnieuws, die de samenleving tijdelijk ontwrichtten. Het begon allemaal vanwege een standbeeld. In een stil hoekje van de militaire...

Lees meer
‘Een bekentenis door marteling was ook in de Middeleeuwen onvoldoende’
‘Een bekentenis door marteling was ook in de Middeleeuwen onvoldoende’
Interview

‘Een bekentenis door marteling was ook in de Middeleeuwen onvoldoende’

De berechting van de ‘architect van de 9/11-aanslagen’ loopt vertraging op, nu de rechtbank heeft bepaald dat zijn door marteling afgedwongen bekentenis geen geldig bewijs is. Het proces tegen Khalid Sheikh Mohammed is verdaagd tot 5 juni 2028. Middeleeuwse rechters in Europa twijfelden beduidend minder aan verklaringen die ‘onder tortuur’ waren afgelegd. Maar ze stelden...

Lees meer
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Loginmenu afsluiten