‘Suriname is meer dan alleen Desi Bouterse,’ vindt J. Schoonenberg. Daarom is hij het niet eens met de stelling van deze maand, die luidt: ‘Nederland moet de betrekkingen met het Suriname van Bouterse verbreken.’ Van de 182 forumdeelnemers stemt 67 procent tegen de stelling; 24 procent is het ermee eens.
Veel deelnemers vinden dat Nederland zich heeft neer te leggen bij de keuze van de Surinamers zelf, die bij de laatste presidentsverkiezingen in meerderheid op Bouterse hebben gestemd. ‘Als je de betrekkingen verbreekt, wijs je het volk af dat hem heeft gekozen,’ schrijft A. van Assema. ‘Nederland zal de daden van Bouterse op hun merites moeten beoordelen,’ aldus J.C.G. Schmitz.
J. van Buren wijst erop dat Bouterse (nog) niet is veroordeeld voor zijn aandeel in de Decembermoorden van 1982. ‘We moeten wachten tot dat proces is afgerond. Dat hij veroordeeld is voor drugsdelicten zegt me niet zoveel.’ Nederland doet immers ook zaken met andere landen met een criminele regering. F. Evers volgt dezelfde redenering: ‘Er zijn wel meer landen met een dubieus staatshoofd. Misschien zijn er wel buitenlandse politici die Nederland mijden vanwege een bepaald vooraanstaand persoon.’
H.J. Brons vindt de stelling dan ook getuigen van ‘neokoloniale hooghartigheid’. Volgens J.M. den Hertog hoort Bouterse ‘bij de erfenis die we onszelf op de hals hebben gehaald. Daarvoor weglopen is de makkelijkste weg.’ A.J.W. Wuite redeneert nuchter en wijst op de ‘economische belangen’ die Nederland heeft in Suriname.
Sommige deelnemers willen de betrekkingen met Suriname juist gebruiken om politieke invloed ten goede te kunnen uitoefenen. ‘Je moet altijd proberen de communicatie gaande te houden, zodat er bij vertrek van Bouterse een normale politieke overgang kan plaatsvinden,’ schrijft A.L.M. van Dijk. Suriname isoleren speelt volgens J. Kwakman alleen maar ‘extremisme’ in de kaart. H. Hornstra Moedt vreest vooral voor de Surinaamse gemeenschap met familiebanden overzee: ‘Die zou waarschijnlijk gedupeerd worden wanneer Nederland alle banden verbreekt.’
Deelnemers die de stelling onderschrijven, gaan meestal uit van het morele principe. ‘Je werkt niet samen met een misdadiger,’ aldus A. Gerbel. ‘Bouterse moet niet bevestigd worden in zijn gedrag van weleer,’ schrijft E. Jansen. ‘Hij is en blijft een moordenaar en drugshandelaar.’ P. Troost vindt dat de Surinamers zelf niet vrijuit gaan: ‘Zij moeten ook weten met wie ze in zee gaan en enig historisch besef tonen.’
