Home Het succes van het christendom

Het succes van het christendom

  • Gepubliceerd op: 23 feb 2010
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Jan Dirk Snel

Kadiköy is tegenwoordig een wijk van Istanbul, maar in 451 was het nog een zelfstandig Aziatisch stadje tegenover de keizerlijke hoofdstad Constantinopel. Niets maakt waarschijnlijk beter duidelijk wat voor een religie het christendom is dan de woorden die daar in Chalcedon, zoals het toen heette, tijdens een concilie werden vastgelegd over Christus: ‘Volmaakt in zijn godheid en volmaakt in zijn mensheid, waarlijk God en waarlijk mens, bestaande uit een redelijke ziel en een lichaam, één van wezen met de Vader naar zijn godheid en één van wezen met ons naar zijn mensheid.’

De uitersten die hier spanningsvol in de tweenaturenleer bijeen werden gebracht – God en mens, hemel en aarde, geest en vlees – verklaren de ongelooflijke dynamiek die het christendom in de loop van zijn geschiedenis kenmerkte. Toen de lutherse domineeszoon Friedrich Nietzsche in 1882 de dwaas in Der Fröhliche Wissenschaft liet uitroepen dat God dood was, herhaalde hij daarmee een gedachte die in het christendom vanzelfsprekend al veel eerder was opgekomen.

Hegel had tachtig jaar eerder precies hetzelfde opgeschreven en daarbij een gezang uit de zeventiende eeuw geciteerd. Jezus was aan het kruis gestorven, maar tegelijk was hij God, en dus lag het idee dat God kon sterven voor het oprapen. Nietzsche gaf slechts een net iets andere draai aan de logica van de traditie die van Paulus via Augustinus naar Luther liep, merkt Diarmaid MacCulloch op.

De nogal luchtige toon die MacCulloch, hoogleraar kerkgeschiedenis in Oxford en naar eigen zeggen ‘een openhartige vriend van het christendom’, aanslaat, vormt een groot contrast met de uiterlijke verschijning van zijn boek, een kolos van ruim tweeënhalve kilo. Chalcedon is daarin een belangrijk markeringspunt, omdat het de eerste gelegenheid was waarbij nu nog bestaande christelijke hoofdstromingen uit elkaar gingen.

Iedereen was het erover eens dat de menselijkheid en goddelijkheid van Christus onder woorden gebracht moesten worden, maar niet iedereen kon zich vinden in deze compromisformule. Er waren theologen die meenden dat beide aspecten onderdeel van één natuur waren; anderen daarentegen vonden dat het onderscheid tussen de twee naturen meer nadruk verdiende.

De miafysitische en dyofysitische kerken die zich daarna losmaakten van de kerk van het keizerrijk, bevonden zich meestal in het oorsprongsgebied van het christendom, het Midden-Oosten. Vanaf de zevende eeuw zouden velen onder islamitische heerschappij geraken, terwijl andere kerken, in Ethiopië, Armenië of Georgië, juist tot op heden hun natie zouden vormen.

Ze krijgen veel aandacht van MacCulloch. Zijn boek is werkelijk een wereldgeschiedenis van het christendom, dat tegenwoordig op vier van de vijf continenten de belangrijkste godsdienst is en zo’n twee miljard aanhangers – eenderde van de mensheid – heeft. De meeste problemen die het christendom momenteel kent, merkt MacCulloch op, worden dan ook veroorzaakt door het succes ervan.

Aan de oorspronkelijke Engelse editie gaf hij als ondertitel The First Three Thousand Years mee, een grapje waarmee hij kennelijk twee dingen bedoelde. Allereerst begint hij zijn verhaal zo’n duizend jaar voor Christus in achtereenvolgens Griekenland en Israël. Het christendom is immers de voortzetting van de cultuur van Jeruzalem en Athene. Maar aan het eind merkt hij ook op dat een godsdienst die zo jong is nog lang niet al zijn geheimen heeft prijsgegeven.

Groot plezier heeft MacCulloch erin te laten zien hoe onverwachte vernieuwingen zich steeds weer voordoen: de pinksterbeweging, bijvoorbeeld, die aan het begin van de twintigste eeuw het spreken in tongen propageerde, terwijl de apostel Paulus daar toch weinig van moest hebben. Of de Koreaanse minjung-theologie, die in de jaren zeventig een tegenwicht vormde tegen de politieke onderdrukking.

MacCulloch is een vaardig verteller die graag gebruikmaakt van onbekende anekdotes en details, en daarbij naar mijn idee ook weleens te origineel probeert te zijn – bijvoorbeeld als hij aan de relativerende aanwezigheid van het Jodendom een belangrijke rol bij het ontstaan van de Verlichting toekent –, maar dat mag de pret niet drukken. Dit is geen handboek, maar een leesboek om je door te laten meevoeren.

Diarmaid MacCulloch
De geschiedenis van het christendom
1088 p. Spectrum, € 59,95

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Hadjememaar wordt aangekleed als een echte heer, 1921.
Artikel

In 1921 stond er een malle zwerver op de kieslijst

In 1921 veroverde de drankzuchtige ‘straatartiest’ Had-je-me-maar een zetel in de Amsterdamse gemeenteraad. Hij was naar voren geschoven door een groep anarchisten en plaatste de overheid voor een lastig vraagstuk: hoe moet je in een democratie omgaan met schertskandidaten? ‘Een politiek schandaal,’ kopte De Telegraaf in de vroege ochtend van 28 april 1921. De opwinding...

Lees meer
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
De voorzitter van de Atlantische Commissie, mevrouw Hannie van Leeuwen, opent de 'reizende' NAVO-tentoonstelling in de hal van het station Den Haag Centraal. Links het VVD-Tweede Kamerlid, A. Ploeg, NL790703-26, 1979 VII 4, QAH9,Kunst en cultuur/Tentoonstellingen, QAK26,Overheid en politiek/Landelijke overheid en politiek/Krijgsmacht, Leeuwen, Hannie van, Ploeg, Ad
Artikel

NAVO-tentoonstelling gestolen en beklad: actievoerders noemden het oorlogshitserij

Antimilitaristische actievoerders hadden het eind jaren zeventig gemunt op een reizende NAVO-tentoonstelling. Ze hekelden de oorlogspropaganda en organiseerden daarom eigen anti-NAVO-exposities. ‘Wat heeft u liever, een atoombom of een neutronenbom?’ In het ochtendgloren lag de Maastrichtse stationshal er treurig bij. Die septembernacht in 1979 hadden onbekenden vrijwel de gehele ‘Nederland 30 Jaar in de NAVO’-tentoonstelling...

Lees meer
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem
Artikel

Vetorecht was voor de Republiek ook al een groot probleem

Door bestuurlijke chaos dreigde de Nederlandse Republiek ten onder te gaan. Eén dwarsliggende stad of provincie kon de besluitvorming op nationaal niveau verlammen. Dat ging zo niet langer, vond de regent Simon van Slingelandt. Hij maakte een hervormingsplan, dat in Den Haag menigeen in de gordijnen joeg. Lang had Nederland er niet zo beroerd voor...

Lees meer
Filmposter The Testament of Ann Lee
Filmposter The Testament of Ann Lee
Recensie

The Testament of Ann Lee: utopiste met een afkeer van seks

Een vrouw als sekteleider komt niet vaak voor. Maar het lukte de Britse Ann Lee om een groep volgelingen te laten geloven dat in haar de wederkomst van Jezus schuilging. The Testament of Ann Lee toont haar als een utopische idealist.  Een religieuze beweging die seks verbiedt? Niet handig, al is het maar omdat nieuwe zieltjes nodig zijn, maar voor Ann Lee (1736-1784) is seks de wortel van het kwaad. In haar geboorteplaats Manchester...

Lees meer
Loginmenu afsluiten