Home FILM: Signalementen

FILM: Signalementen

  • Gepubliceerd op: 14 dec 2012
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Jos van den Burg

Een speelfilm over het bombardement op 14 mei 1940 op Rotterdam was er nog niet. Dat die film er met Het bombardement nu wel is, is geen reden tot vreugde. Het probleem is niet dat Het bombardement slechts dient om een ontluikende liefdesrelatie onder spanning te zetten, maar wel dat bij de manier waarop dit gebeurt geen ander woord past dan ‘infantiel’.

De als acteur debuterende Jan Smit valt weinig te verwijten. De zanger doet zijn best als Rotterdamse volksjongen die verliefd wordt op een Duitse jonge vrouw. Zij is een paar dagen voor het bombardement naar Rotterdam gekomen voor een verstandshuwelijk met een opportunistische industrieel. De vrouw weet wat Rotterdam te wachten staat: ‘Hitler gaat iedereen vermoorden.’

Over de groteske plot hoeven we het verder niet te hebben. Over de geloofwaardigheid ook niet. In de film worden de inzittenden van een auto vanuit de lucht met mitrailleurs beschoten, waarop ze zonder een schrammetje in een sloot springen, daar even later met kroos op hun hoofd uit kruipen, waarna ze de lekgeschoten radiateur met water bijvullen en gezellig hun weg vervolgen. Lager dan dit kan een historische film de lat niet leggen.


Het bombardement
Ate de Jong
Vanaf 20 december in de bioscoop




We hebben hier al vaker lovende woorden gesproken over de gedramatiseerde historische documentaires van History en Discovery Channel. ‘Drama’ is het sleutelwoord bij deze films, waarbij de kijker het gebrek aan historische nuances en subtiliteit voor lief moet nemen. Ze doen denken aan gepassioneerde geschiedenisleraren die meeslepende verhalen vertellen.

De film Peter de Grote – naast Alexander de Grote en Napoleon een van de drie delen in de Discovery-serie ‘Veroveraars’ – illustreert de kracht en zwakte van deze benadering. De film begint met de ronkende aankondiging dat ‘in een flits van kruitdamp een reus explodeerde op het toneel van de geschiedenis’. Die reus is uiteraard Peter de Grote, die Rusland opende voor westerse invloed.

De film doet verslag van zijn bezoek aan westerse steden, waaronder Amsterdam, ‘de stad die gebouwd was op een moeras’. Hij portretteert Peter de Grote als een visionaire leider, maar verbergt zijn wreedheid niet. Sommige verdachten van een samenzwering tegen zijn bewind liet hij levend villen. Zijn zoon Aleksej, die tegen een minnares had gezegd dat hij zijn vader dood wenste, overleefde de gevolgen van marteling niet.

Peter de Grote
Discovery Channel/TDM, € 14,99

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Nederlandse SS-bewaakster
Nederlandse SS-bewaakster
Recensie

Nederlands personeel in concentratiekampen zag zichzelf als slachtoffer

De Nederlandse mannen en vrouwen die in de concentratiekampen werkten hadden dikwijls een problematische achtergrond. Toch waren de meesten geen gestoorde monsters, toont Hans de Vries.  In Amor fati (1946) schrijft Abel Herzberg over wat hij heeft gezien in Bergen-Belsen, het concentratiekamp waar hij met zijn vrouw gevangenzat. Een van de essays gaat over ‘blonde Irmy’, een SS-Aufseherin die door de gevangenen ‘de griet’ wordt genoemd. Een niet al...

Lees meer
Drie regenten van het Leprozenhuis
Drie regenten van het Leprozenhuis
Kopstuk

Door het vetorecht kon één dwarsliggende stad de hele Republiek lamleggen

Hongarije blokkeert EU-hulp aan Oekraïne door zijn veto uit te spreken. De overige lidstaten moeten daardoor op zoek naar een geitenpaadje om hun miljarden toch bij Zelenski te krijgen. In de achttiende eeuw zorgde het vetorecht in de Republiek ook voor bestuurlijke chaos. Dit artikel krijgt u van ons cadeau Wilt u ook toegang tot...

Lees meer
Maaltijd der vrienden (1935) door Charley Toorop
Maaltijd der vrienden (1935) door Charley Toorop
Recensie

Charley Toorop had succes in het werk, maar pech in de liefde

Charley Toorop kreeg volop erkenning als kunstenaar, maar in haar privéleven was het tobben. Zo blijkt uit de biografie door Wessel Krul.  De portretten van Charley Toorop (1891-1955) zijn meteen herkenbaar: de afgebeelde personen hebben gebeitelde koppen, grote ogen en iets gekwelds. Er zit een onderstroom van agressie in. Toen Toorop begin twintigste eeuw begon te exposeren veroorzaakte haar werk opschudding. Critici vonden het ‘mannelijk’, maar...

Lees meer
Columnist Philip Dröge
Columnist Philip Dröge
Column

MTV zomaar verdwenen? Ik word oud

Het was maar een televisiezender. En ook nog eentje waarvoor je met je afstandsbediening naar de driedubbele cijfers moest doorklikken. Ergens tussen Baby TV en Euronews, in dat digitale niemandsland, hield MTV Music stand. Ballingschap is een groot woord, maar toch: niemand kwam er meer, in die slechte buurt. Ik ook niet. Waarom zou ik?...

Lees meer
Loginmenu afsluiten