In het begin trok het tijdschrift aandacht met sensationele foto’s van gruwelijke misdrijven en ongelukken, maar al snel bleek roddelnieuws over beroemdheden beter te verkopen. En ook politici waren niet veilig. In 1987 torpedeerde het blad, dat toen een oplage van 5 miljoen exemplaren had, de presidentskansen van de getrouwde democraat Gary Hart door een foto van hem met een fotomodel op schoot te publiceren. Niet Hart, maar George Bush sr. werd president, met grote gevolgen – zou Hart in 1990 ook een oorlog tegen Irak zijn begonnen?
De claim van het blad dat het zonder politieke voorkeur over iedereen schrijft die iets te verbergen heeft, ging de laatste jaren aan flarden omdat hoofdredacteur David Pecker verbood om over de schandalen van zijn vriend David Trump te schrijven. Hoe deze man opereert bleek vorig jaar uit een onthulling van Amazon-eigenaar Jeff Bezos. Als The Washington Post, waarvan Bezos eigenaar is, niet zou stoppen met de publicatie van kritische verhalen over Saoedi-Arabië, waaraan Trump aanstoot nam, zou The National Enquirer onthullende privéfoto’s van Bezos publiceren. Het blad trof de verkeerde, want Bezos liet zich niet chanteren. Nog meer goed nieuws: The National Enquirer heeft nog maar een oplage van 200.000.‘Een ex-tabloid- en reality-tv-ster zonder bestuurlijke ervaring heeft nu de machtigste functie op de planeet.’
– Documentairemaker Mark Landsman over de destructieve invloed van tabloids als The National Enquirer op de politieke cultuur
Jos van der Burg is redacteur bij de Filmkrant.
