Home De vrouwen van Willem van Oranje

De vrouwen van Willem van Oranje

De vrouwen van Willem van Oranje

Femke Deen

Historicus

Gepubliceerd op: 26 oktober 2016

Update 18 april 2023

Het liefdesleven van Willem van Oranje (1533-1584) was net zo vol en druk als de rest van zijn bestaan. Hij trouwde maar liefst vier keer.

Anna van Egmond
(1533-1558)

Afkomst
Rijke erfdochter. Dankzij haar enorme bruidsschat kon Willem van Oranje zich een van de invloedrijkste edelen van de Nederlanden noemen. Ze was de moeder van de oudste zoon en erfopvolger Filips Willem en dochter Maria.

Politieke invloed
‘Ik heb u al eerder gezegd,’ schreef Willem van Oranje in 1555 aan Anna, ‘dat alles wat van mij is, ook van u is. Daarom heb ik de zorg over mijn zaken aan u toevertrouwd.’ Anna van Egmond beheerde de gezamenlijke bezittingen, terwijl Oranje in Frankrijk naam aan het maken was als veldheer in dienst van Karel V. Ze trad niet alleen op als zaakwaarnemer, maar ook als bemiddelaar tussen Oranje en haar eigen netwerk van hoge edelen. En als Oranje platzak was – zo’n beetje altijd – loste ze zijn schulden af.

Verhouding met Willem
Het huwelijk wordt vaak afgeschilderd als kalm en gelukkig, maar er waren ook spanningen. Anna vertrouwde Willem niet helemaal, en was allesbehalve blij met zijn veelvuldige afwezigheid. Anna stierf aan een slopende ziekte, waarschijnlijk tuberculose, toen ze 25 jaar oud was.

Conflict
Tegenstanders van Oranje verspreidden onder de Duitse adel het gerucht dat Anna was gestorven omdat Willem haar zo slecht had behandeld.

Anna van Saksen
(1544-1577)

Afkomst
Rijke erfdochter, dit keer met een Duitse achtergrond. Met haar jaloerse en opvliegende gedrag en alcoholverslaving maakte ze volgens de overlevering Oranje het leven onmogelijk. Ze had een affaire met Jan Rubens, de vader van de schilder. Ze was de moeder van de latere prins Maurits, Anna, Emilia en Christina (de laatste vermoedelijk van Rubens).

Politieke invloed
Trouwen met een lutherse vrouw terwijl je zelf een vazal bent van een streng katholieke vorst – het was vragen om moeilijkheden. En die kreeg Oranje. Anna was nauw verwant aan een aantal van de machtigste lutherse vorsten van het Heilige Roomse Rijk. Oranje voelde zich mede daardoor verplicht om zich steeds meer te verzetten tegen het strenge godsdienstbeleid van de katholieke Filips II. Of Anna hem daar zelf toe aanzette is onbekend.

Verhouding met Willem
Het toch al slechte huwelijk raakte onherstelbaar beschadigd toen uitkwam dat Anna overspel had gepleegd. Ze werd onder huisarrest geplaatst en zou de resterende zes jaar van haar leven niet meer vrijkomen. Tot haar trieste einde - ze stierf van uitputting in een dichtgemetselde kamer - bleef ze volhouden dat ze door Oranje en zijn familieleden tot haar gedrag en toenemende waanzin was gedreven.

Conflict
Anna voerde een jarenlange kruistocht om haar bruidsschat terug te krijgen van de Nassaus, die door de Opstand verloren was gegaan. Ze werd daarbij gesteund door haar machtige lutherse familie.

Charlotte van Bourbon
(1546/47-1582)

Afkomst
Katholieke non die het klooster ontvluchtte, zich bekeerde tot het calvinisme en trouwde met Oranje. Opofferingsgezind en godsvruchtig. Ze schonk Oranje vijf dochters in zes jaar tijd en stierf volgens de verhalen van uitputting omdat ze Oranje na een aanslag op zijn leven wekenlang had verzorgd.

Politieke invloed
Charlotte fungeerde als het godsdienstig geweten van Oranje – ze gaf hem veel adviezen. Ze beschikte over een uitgebreid protestants netwerk, dat ze gebruikte om de zaak van de Opstand te bevorderen.

Verhouding met Willem
Het huwelijk staat bekend als liefdevol. Dat de twee louter omwille van de liefde met elkaar trouwden, is waarschijnlijk een te romantische voorstelling van zaken. Oranje had wel degelijk iets te winnen bij het huwelijk: Charlotte de Bourbon was een protegé van de calvinistische keurvorst Frederik van de Palts, een machtige bondgenoot van Oranje.

Conflict.
Het huwelijk met Charlotte de Bourbon stuitte op veel weerstand. Er werd schande van gesproken dat Oranje hertrouwde terwijl Anna van Saksen nog leefde, al was hij van haar gescheiden. Bovendien was Charlotte Frans. Oranje en Charlotte begonnen een uitgebreid charmeoffensief om het beeld bij te stellen – en met succes.

Louise de Coligny
(1555-1620)

Reputatie
Edelvrouw van hoge Franse adel, treurende weduwe van maar liefst twee echtgenoten die een gewelddadige dood stierven omwille van het protestantisme. Ze was de moeder van Frederik Hendrik.

Politieke invloed
Na de dood van Oranje ontpopte Louise zich als ‘staatsvrouw’: ze was een begaafd diplomaat en bemiddelde tussen het Franse hof en de Republiek der Zeven Verenigde Provinciën. Bedreven als ze was in dynastieke politiek wist ze voor een aantal van Oranjes dochters uit eerdere huwelijken gunstige huwelijken te sluiten die de banden tussen de Nassaus en andere protestantse dynastieën versterkten. Onderhield contacten met belangrijke remonstranten als Oldenbarnevelt en Uijttenbogaert.

Verhouding met Willem
Hoewel het huwelijk slechts een jaar duurde, was het redelijk gelukkig.

Conflict
Louises verhouding met stiefzoon Maurits, later de nieuwe prins van Oranje, was stroef. Nadat Maurits de kant had gekozen van de contraremonstranten verslechterde hun relatie nog meer. Vlak voor de executie van Johan van Oldenbarnevelt vroeg ze bij haar stiefzoon – tevergeefs – om gratie voor de raadpensionaris.

Afbeelding: Louise de Coligny

Nieuwste berichten

Beatrix wilde geen krans leggen bij het Slavernijmonument
Beatrix wilde geen krans leggen bij het Slavernijmonument
Artikel

Beatrix wilde geen krans leggen bij het Slavernijmonument

Koningin Beatrix wilde geen excuses maken voor het Nederlandse aandeel in de Trans-Atlantische slavernij, zo blijkt uit de meerdelige studie naar het koloniale verleden van de Oranjes. Historicus en schrijver Philip Dröge vraagt zich af: waarom deed de vorstin zo? ‘Excuses – daar gaan we het niet over hebben.’ Het deze week gepubliceerde onderzoek naar...

Lees meer
‘Het vertrek van de moffen uit Colmar’. Illustratie door Hansi (JeanJacques Waltz) uit het prentenboek L’Alsace heureuse, 1919.
‘Het vertrek van de moffen uit Colmar’. Illustratie door Hansi (JeanJacques Waltz) uit het prentenboek L’Alsace heureuse, 1919.
Artikel

Elzassers werden over de Rijn geschopt

Dan weer Duits, dan weer Frans. Door de eeuwen heen stond Elzas-Lotharingen afwisselend onder Duits en Frans bestuur. Uit recent opgedoken documenten blijkt nu pijnlijk gedetailleerd hoe Frankrijk na de Eerste Wereldoorlog 130.000 Duitse inwoners zonder pardon de grens overzette. Nog geen twee weken nadat een wapenstilstand een einde maakte aan de Eerste Wereldoorlog, liep...

Lees meer
Puinvrouwen in Berlijn, 1945.
Puinvrouwen in Berlijn, 1945.
Artikel

De mythe van de puinheldin

Met haar blote handen ruimde Helga Velden samen met duizenden andere vrouwen het puin van de Duitse straten. Deze zogenoemde Trümmerfrauen worden gezien als ‘heldinnen van de wederopbouw’. Zelf dacht Velden daar heel anders over.  Helga Velden is achttien jaar als ze vlak na de oorlog aan het werk gaat in Tiergarten, het grote park...

Lees meer
Landwachters in 1944
Landwachters in 1944
Interview

Spreken over daders in de Tweede Wereldoorlog, wat levert dat op?

Wat gebeurt er als je over de Tweede Wereldoorlog vertelt vanuit het perspectief van de daders? Welke inzichten levert dat op – wetenschappelijk, educatief en voor de cultuur van herdenken? Hierover spreken onder anderen auteur Auke Kok (Mussert: Reis naar het kwaad) en hoogleraar internationale misdrijven Alette Smeulers (Angstaanjagend normaal) tijdens een themabijeenkomst op 26...

Lees meer
Loginmenu afsluiten