Home BOEKEN Ariane de Ranitz – Louis Raemaekers ‘met pen en potlood als wapen’

BOEKEN Ariane de Ranitz – Louis Raemaekers ‘met pen en potlood als wapen’

  • Gepubliceerd op: 24 feb 2015
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Maarten van Rossem

Tot mijn schande had ik nooit gehoord van Louis Raemaekers (1869-1956). Geheel toevallig kwam ik kortgeleden in aanraking met zijn werk en opmerkelijke carrière. Raemaekers kan met recht beschouwd worden als Nederlands beroemdste en invloedrijkste tekenaar van politieke prenten, al geef ik toe dat ‘beroemd’ en ‘invloedrijk’ rekbare begrippen zijn.
Raemaekers werd geboren in Roermond in een liberaal-katholiek milieu.

Zijn vader vocht een leven lang tegen de verstikkend conservatieve sfeer van het rooms-katholieke establishment in die stad. Na een gedegen tekenopleiding vestigde Raemaekers zich als tekenleraar in Wageningen. Wellicht zou hij daar zijn leven hebben gesleten in aangename anonimiteit als hij niet – aanvankelijk voor zijn eigen kinderen – een kinderboek had geproduceerd: Guitenstreken van Pim, Piet en Puckie.

De tekeningen in dat kinderboek waren in 1906 voor de redactie van het Algemeen Handelsblad aanleiding hem te vragen politieke prenten voor de krant te gaan tekenen. Daar bleek hij een aanzienlijk talent voor te hebben; zijn prenten waren scherp en spraakmakend. Zodanig zelfs dat het dagblad, kennelijk bevreesd zich aan koud water te branden, Raemaekers na enige tijd verzocht uit te zien naar een andere werkgever. Die vond hij in 1909 in De Telegraaf. Deze krant was zeer tevreden met zijn werk en drong aan op een grotere productie. Raemaekers werd daarvoor verrassend goed betaald. Zo goed dat hij een flinke villa in Haarlem kon betrekken.

Was Raemaekers’ eerste stap in de wereld van de roem het gevolg van een geslaagd kinderboek, zijn tweede stap had een veel grotere en onaangenamer oorzaak: de uitbraak van de Eerste Wereldoorlog. Zijn primaire inspiratiebron waren de Duitse overweldiging van België en de gruweldaden die de Duitsers daarbij bedreven. De agressie van het Wilhelminische Duitsland werd zijn hoofdthema, waarover hij de ene na de andere aangrijpende prent produceerde. De Duitsers waren onveranderlijk bloedbespatte ellendelingen met boeventronies. Ook de keizer en zijn immer als een bleke lamstraal afgebeelde zoon moesten het ontgelden.

De oorlogszucht zelve werd met grote regelmaat verbeeld door een skelet, luguber dansend of in de weer met de zeis. Raemaekers’ tekenstijl was en bleef traditioneel, maar tekenen kon hij. De prenten uit deze periode zijn het hoogtepunt van zijn oeuvre en maken nog steeds een onmiddellijke indruk. Zijn aangrijpende tekeningen waren evenwel een groot probleem voor de Nederlandse overheid, die over haar neutraliteit moest waken. Raemaekers werd meerdere malen op het matje geroepen, maar bond niet in. Naast zijn intense woede over het gedrag van Duitsland was Raemaekers ook uiterst verontwaardigd over de Nederlandse neutraliteit. Die vond hij laf – Nederland had de Belgen te hulp moeten snellen. Dat was een weinig realistisch standpunt, dat veel frictie gaf.

In 1915 vertrok Raemaekers naar Engeland, waar zijn werk een haast revolutionaire impact had en hij van het ene op het andere moment een nationale beroemdheid was, die door premier Asquith werd ontvangen. Hij besloot zich daar te vestigen en sloot een contract met de Daily Mail. Zodoende had hij geen gedonder meer met de Nederlandse overheid en met zijn weinig populaire standpunt over de Nederlandse neutraliteit. Zijn populariteit in Engeland werd nog vergroot door het onjuiste gerucht dat de Duitse regering een aanzienlijke prijs op zijn hoofd had gezet.

In 1917 bezocht hij de Verenigde Staten kort nadat die de oorlog aan Duitsland hadden verklaard. Ook daar was het succes van zijn werk enorm. In Engeland begon Raemaekers aan een intensieve samenwerking met het geallieerde propagandabedrijf. Dat zorgde ervoor dat hij wereldberoemd werd. In Nederland werd hij vervolgens met een zekere achterdocht gezien als een ‘Engelse agent’.

Na de oorlog vestigde Raemaekers zich in Brussel, maar zijn gloriejaren waren voorbij. Zijn wonderlijke carrière en schitterende tekeningen krijgen terecht alle aandacht in Louis Raemaekers van Ariane de Ranitz.
 

Louis Raemaekers ‘met pen en potlood als wapen’. Politiek tekenaar van wereldfaam in de Eerste Wereldoorlog
Ariane de Ranitz
240 p. Stichting Louis Raemaekers,
€ 39,95
 

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van nu. Lees de eerste maand met korting voor €1,99

Nieuwste berichten

Keizer Frans I Stefan en Maria Theresia met hun kinderen. Door Martin van Meytens
Keizer Frans I Stefan en Maria Theresia met hun kinderen. Door Martin van Meytens
Recensie

Maria Theresia gebruikte haar dochters als pionnen

De zeven dochters van Maria Theresia van Oostenrijk hadden weinig te willen. Hun moeder bepaalde hun leven. Veronica Buckley beschrijft hun geprivilegieerde, maar benauwde bestaan. Zo’n 500 jaar vormden de Habsburgers de machtigste dynastie van Europa. Na de dood van Karel V in 1558 groeiden de Spaanse en Oostenrijkse tak uit elkaar, maar het vorstenhuis...

Lees meer
Edith Eger als jonge ballerina.
Edith Eger als jonge ballerina.
Artikel

De traumatherapeut die haar eigen Auschwitzverleden verzweeg

De Hongaars-Amerikaanse psycholoog Edith Eva Eger is op 98-jarige leeftijd overleden. Ze overleefde de Holocaust en werd na de oorlog wereldberoemd als therapeut die anderen van hun trauma’s afhielp. Toch lukte het haar zelf lange tijd niet om de stilte over haar eigen ervaringen te doorbreken. Wanneer concentratiekamp Gunskirchen in mei 1945 eindelijk bevrijd wordt,...

Lees meer
Anton Mussert met zijn vrouw Rie tijdens een Hagespraak in Lunteren, 22 juni 1940.
Anton Mussert met zijn vrouw Rie tijdens een Hagespraak in Lunteren, 22 juni 1940.
Interview

Auke Kok: ‘Mussert had je buurman kunnen zijn’

Hij was eerzuchtig, brutaal en zonder empathie. Maar ook getalenteerd, dapper en eigenlijk best charismatisch. Anton Mussert krijgt van zijn biograaf Auke Kok een menselijk gezicht. ‘Ik heb de indruk dat zijn vader altijd over zijn schouder meekeek.’ Het begon met dozen vol brieven en ander persoonlijk materiaal van Anton Mussert. Ze lagen al jaren...

Lees meer
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Een Moor en een Europeaan schaken. Afbeelding uit het Libro de axedrez.
Nieuws

Middeleeuwse schakers keken niet naar status

Bij een middeleeuws potje schaak verdween sociale hiërarchie even naar de achtergrond. Eigentijdse manuscripten, schilderijen en schaakstukken laten zien dat schaakspelers van verschillende sociale en culturele achtergronden het op gelijke voet tegen elkaar konden opnemen, betoogt Cambridge-historicus Krisztina Ilko in vaktijdschrift Speculum. Volgens Ilko was schaken een manier om de sociale normen uit te dagen:...

Lees meer
Loginmenu afsluiten