Home BOEKEN: Juliana’s vergeten oorlog door Jolande Withuis

BOEKEN: Juliana’s vergeten oorlog door Jolande Withuis

  • Gepubliceerd op: 24 apr 2014
  • Update 07 apr 2020
  • Auteur:
    Hans Renders

Het is waar wat Jolande Withuis schrijft: ‘De figuur van koningin Juliana gaat schuil onder een dikke laag clichés.’ Dat begon al met het beeld dat zij als kroonprinses tijdens de Tweede Wereldoorlog met haar dochtertjes Beatrix, Irene en later Margriet veilig in Canada zat, genietend van het huishouden, terwijl haar man prins Bernhard en haar moeder koningin Wilhelmina vanuit het door bombardementen geteisterde Londen het verzet aanvuurden.

In 2016 verschijnt de biografie van Juliana van Withuis. Een deel daarvan is onlangs al in een apart boek verschenen. Daarin wordt het beeld van de truien breiende en thee schenkende kroonprinses hardhandig vergruizeld. Juliana deed namelijk echt nog wel meer dan tweedehands spulletjes verkopen in de Rode Kruis-winkel en met de prinsesjes in de tuin rondhupsen, zoals propagandafilmpjes ons doen geloven. Ze was behalve een blije moeder evenzeer een politiek bewuste vrouw, die tientallen lezingen hield in Canada en de Verenigde Staten, en een vriendschap onderhield met Eleanor Roosevelt, de echtgenote van de Amerikaanse president. Withuis beschrijft dat allemaal overtuigend. Het is stuitend te lezen dat als Juliana bij de Amerikaanse president op bezoek ging en Bernhard het zo regelde dat hij daar toevallig bij was, er later in de pers werd gesproken over gesprekken die Bernhard met Roosevelt had gevoerd.

Toch is deze voorpublicatie niet erg overtuigend, om de doodeenvoudige reden dat de biograaf zich zo pontificaal aan de lezer opdringt dat we meer over de denkwereld van Jolande Withuis aan de weet komen dan over die van Juliana. Een tikje vermoeiend is het om over de ‘sekse-ideologie’ van Loe de Jong te lezen, het wegmoffelen van Juliana’s rol door Cees Fasseur en de slinkse presentatiestrategie van prins Bernhard. Hiermee wordt een nieuw cliché levensgroot opgeblazen, namelijk dat de geëmancipeerde Juliana door niemand serieus werd genomen en haar rol is gebagatelliseerd. Toch stonden in Vrij Nederland tussen 1940 en 1944 zestig artikelen over de prinses, die zich in het openbaar uitsprak, in lezingen en via de radiozender WRUL. Dat zij al die lezingen hield ‘beseft nagenoeg niemand’.

Moeilijk te weerleggen, want wie zijn die ‘nagenoeg niemand’? En hoe overtuigend is Withuis’ opmerking zonder bron dat Juliana zichzelf in Canada introduceerde als een ‘vluchtelinge met twee kinderen op zoek naar veiligheid’? De biograaf baseert zich voor een groot deel van haar interpretaties op de correspondentie van Juliana met haar man en haar moeder. Dat wil zeggen, op de citaten uit die briefwisseling die in Fasseurs boek Juliana & Bernhard staan. Withuis kreeg anders dan Fasseur namelijk geen toestemming van het Koninklijk Huis Archief voor inzage.
    
Het is mooi als een onderzoeker argumentatief schrijft, een interpretatie geeft van feitjes en gebeurtenissen. Maar in Juliana’s vergeten oorlog worden feitjes en gebeurtenissen gezocht bij een interpretatie. Het is daarom niet erg geloofwaardig dat de biograaf, zoals ze in haar voorwoord schrijft, aan dit onderzoek begon met het traditionele beeld van Juliana voor ogen zoals dat in propagandafilmpjes werd verspreid. Alleen al niet omdat in 2009 een bescheiden biografie van Juliana verscheen, geschreven door Bert van Nieuwenhuizen, waarin al wordt toegelicht waarom het zo onterecht is dat men maar ‘bitter weinig’ weet van Juliana’s rol in ballingschap.

Het is goed dat Withuis nu herhaalt dat Juliana zich zo vaak en openlijk uitsprak over de Tweede Wereldoorlog, meer dan sommigen hebben gesuggereerd. Maar waar staat dat de kroonprinses ‘in Canada zielsgelukkig haar biologische bestemming volgde’? Waarom wordt niet gewoon verteld wat Juliana deed, desnoods met een terzijde dat de propaganda uit die tijd ons anders wilde doen geloven? Juliana maakte zich niet schuldig aan ‘wijfjesgedrag’, maar was er dan iemand die dat beweerde?
    
Het is te hopen dat na overhandiging van deze geloofsbrief Jolande Withuis in haar definitieve biografie uit de doeken gaat doen hoe de hoofdpersoon van dit boek over een en ander dacht.

Juliana’s vergeten oorlog
Jolande Withuis
127 p. De Bezige Bij,

€ 14,90

Dit artikel is exclusief voor abonnees

Begrijp het heden, begin bij het verleden: met HN Actueel lees je historische achtergronden bij het nieuws van vandaag. Je hebt al een abonnement voor €4,99 per maand.

Nieuwste berichten

Mohammed and paul once upon a time in tangier filmposter
Mohammed and paul once upon a time in tangier filmposter
Recensie

Mohammed & Paul: film over westers wangedrag in Tanger

Tanger was vanaf de jaren vijftig tot in de jaren zeventig een vrijhaven voor een westerse culturele elite. Onder hen veel homo’s, omdat in Tanger homoseksualiteit getolereerd werd. Vrijheid blijheid, maar de documentaire Mohammed & Paul: Once Upon a Time in Tangier laat de keerzijde zien.  De ‘mythe van Tanger’ wordt het wel genoemd: de gedachte dat de Marokkaanse stad een hippieparadijs was, waarin iedereen gelukzalig blowend in het paradijs leefde. Documentairemaker Nordin Lasfar, opgegroeid in Nederland als...

Lees meer
Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Man draagt een hoofd in een kruiwagen, fotoshop negentiende eeuw
Interview

‘Trucage met foto’s was vermaak, geen manipulatie’

Het internet raakt door AI overspoeld met nepbeelden, maar de fototentoonstelling FAKE! in het Rijksmuseum laat zien dat fotomanipulatie zo oud is als de fotografie zelf. Zo komen er in de collectie beelden van vliegende auto’s en personen met absurd grote hoofden voorbij. Volgens curator en conservator Hans Rooseboom is er wel iets veranderd sinds...

Lees meer
Nederlandse SS-bewaakster
Nederlandse SS-bewaakster
Recensie

Nederlands personeel in concentratiekampen zag zichzelf als slachtoffer

De Nederlandse mannen en vrouwen die in de concentratiekampen werkten hadden dikwijls een problematische achtergrond. Toch waren de meesten geen gestoorde monsters, toont Hans de Vries.  In Amor fati (1946) schrijft Abel Herzberg over wat hij heeft gezien in Bergen-Belsen, het concentratiekamp waar hij met zijn vrouw gevangenzat. Een van de essays gaat over ‘blonde Irmy’, een SS-Aufseherin die door de gevangenen ‘de griet’ wordt genoemd. Een niet al...

Lees meer
Drie regenten van het Leprozenhuis
Drie regenten van het Leprozenhuis
Kopstuk

Door het vetorecht kon één dwarsliggende stad de hele Republiek lamleggen

Hongarije blokkeert EU-hulp aan Oekraïne door zijn veto uit te spreken. De overige lidstaten moeten daardoor op zoek naar een geitenpaadje om hun miljarden toch bij Zelenski te krijgen. In de achttiende eeuw zorgde het vetorecht in de Republiek ook voor bestuurlijke chaos. Begin achttiende eeuw gold in de Republiek op ieder politiek niveau –...

Lees meer
Loginmenu afsluiten