Home Autobiografische schelmenroman

Autobiografische schelmenroman

Autobiografische schelmenroman

Jeroen Vullings

Schrijver en criticus

Gepubliceerd op: 1 november 2021

Update 13 oktober 2022

Chas Gerretsen was krokodillenjager, cowboy en soldaat. Maar ook een legendarische fotograaf. Hij noteerde zijn herinneringen in een wonderlijk boek.

Voluit heet hij Charles Arthur Gerretsen, geboren in 1943 in Groningen. Tijdens zijn eerste omzwervingen door Australië en de Verenigde Staten noemde hij zich ‘Tex’. Hij wilde leven ‘als in de film’ en die naam en de onafscheidelijke cowboyhoed moesten de indruk wekken dat hij een Amerikaan was. Voor wie de wereldberoemde fotograaf Chas Gerretsen niet kent, is zijn autobiografie een wonderlijke leeservaring. Hij maakte onder meer furore met de iconische staatsiefoto van de Chileense generaal Pinochet met zonnebril en neerhangende mondhoeken.

Het lijkt wel een schelmenroman. De ondertitel rept van een ‘avonturenverhaal’, en dat is het. Non-stop-avonturen van een bijna twee meter lange slungel die nergens lang over nadenkt, de wereld onbekommerd bereist, van meisje naar meisje, van werelddeel naar werelddeel. De geschiedenis vanaf de Tweede Wereldoorlog trekt zo spelenderwijs voorbij. In de tijd dat Nederlanders massaal naar Australië emigreren, wordt hij daar kortstondig krokodillenjager. In Amerika schopt hij het begin jaren zestig tot cowboy en soldaat, in Mexico eindigt hij als ongewenste vreemdeling. Allemaal kinderspel vergeleken met Gerretsens leven in Zuidoost-Azië, waar hij in de jaren zestig als hippie heen trok en bij toeval emplooi vond als freelance cameraman en oorlogsverslaggever. De oorlog in Vietnam en Cambodja vormde hem, daar kroop hij menigmaal door het oog van de naald – 25 van de 30 journalisten met wie hij samenwerkte, lieten daar het leven. Dat deel is het groteske en huiveringwekkende zwaartepunt. Het is merkbaar dat Gerretsen de rondspokende herinneringen aan toen probeert te bezweren door erover te schrijven. We lezen hoe een Amerikaanse aanvoerder van een Vietcong-groep in een wit uniform met een rode sjerp door Amerikaanse mariniers gedood werd. We lezen hoe in Laos een gibbon Gerretsen aanrandde. We lezen hoe hij zijn Rolex-horloge als pasmunt inzet, keer op keer.

Het is dan maar een kleine stap naar zijn latere werk als set-fotograaf voor Francis Ford Coppola’s film Apocalypse Now. Was dat een pro- of juist anti-oorlogsfilm? Geen van beide, zegt Gerretsen, de gekte en de drugs waren even alomtegenwoordig als in Vietnam. Maar er was een belangrijk verschil: ‘Apocalypse Now was de oorlog, maar zonder slachtoffers.’ Wat een leven, wat een boek.

–              Jeroen Vullings is criticus.

Het wonderbaarlijke en vreemde leven van Chas Gerretsen

Chas Gerretsen

331 p. Boom, € 24,50

Dit artikel is gepubliceerd in Historisch Nieuwsblad 11 - 2021

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten