Home Ook Frankrijk worstelt met geschiedenismuseum

Ook Frankrijk worstelt met geschiedenismuseum

Olivier van Beemen

Onderzoeksjournalist en schrijver

Gepubliceerd op: 31 augustus 2010

Update 7 april 2020

De ene locatie is te sterk verbonden met het Franse koningshuis, de andere roept te veel associaties op met Napoleon. Net als Nederland wil Frankrijk een museum bouwen voor de vaderlandse geschiedenis, en net als hier is het geen sinecure een geschikte plek te vinden.

In één opzicht is de zoektocht in Frankrijk aanzienlijk eenvoudiger: la province (alles buiten Parijs) valt af. ‘Het museum van de Franse geschiedenis moet in de regio Parijs staan, want daarvandaan is de nationale eenheid opgebouwd,’ aldus historicus Max Gallo. Bovendien vindt president Nicolas Sarkozy dat alle schoolklassen in Frankrijk een bezoek aan het toekomstige museum moeten brengen, waardoor eveneens transportknooppunt Parijs de meest logische keuze is.

Binnen Parijs vielen de locaties een voor een af, vooral omdat ze te zeer gelieerd waren aan een bepaald aspect van de geschiedenis. In het Hôtel des Invalides bevindt zich de tombe van Napoleon en het herbergt bovendien al vier musea. Het paleis van Versailles herinnert aan de Zonnekoning, en dat van Fontainebleau is ook al een symbool van de monarchie.

De beste kanshebber lijkt op dit moment het kasteel van Vincennes, van oorsprong een middeleeuws fort, bij de eindhalte van metrolijn 1 net buiten Parijs. Een museum op deze plek zou een goede impuls betekenen voor de oostzijde van de stad, die minder rijk is bedeeld met monumenten en publiekstrekkers dan het westen. Outsider is het Ile Séguin, een eiland in de Seine waar vroeger Renault-fabrieken stonden.

Maar de locatie is niet het enige probleem. De komst van het nationale geschiedenismuseum is niet los te zien van het debat over de Franse identiteit dat Sarkozy vorig jaar heeft gelanceerd. Veel historici zijn sceptisch en vrezen dat bepaalde historische perioden onderbelicht zullen blijven, zoals het collaboratieregime in Vichy of de koloniale tijd.

En, zo vragen ze zich af, waar begint de Franse geschiedenis? Bij Vercingetorix, die een aantal Gallische stammen verenigde en door de Romeinen werd verslagen bij Alesia? Bij Clovis, die zich bekeerde tot het katholicisme? Of pas later, toen het rijk van Karel de Grote uiteen was gevallen?

Historicus Alain Decaux begrijpt in het geheel niet waarom Parijs een geschiedenismuseum nodig zou hebben: ‘Ik zie er het nut niet van in, simpelweg omdat Parijs een immens museum voor de Franse geschiedenis is.’

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten