Home FAMILIEZIEK. EEN ROMAN IN TAFERELEN

FAMILIEZIEK. EEN ROMAN IN TAFERELEN

J.C.H. Blom

Gepubliceerd op: 11 oktober 2002

Update 7 april 2020

160 p. Augustus, euro 18,50

`Het thema: terugkeer en opvang na de oorlog – nou, daar kon ik wel over meepraten,' aldus Adriaan van Dis op 9 mei 2001 bij de opening van de tentoonstelling van de Stichting Onderzoek Terugkeer en Opvang (SOTO) over dat onderwerp in het Verzetsmuseum Amsterdam. Kort na aankomst in Nederland geboren in een uit Indië `teruggekeerd' gezin heeft hij immers een ruim arsenaal aan verhalen en ervaringen ter beschikking. Het onderwerp liet Van Dis na die 9e mei niet los en inspireerde hem tot de fraaie, onmiskenbaar sterk autobiografisch getinte roman Familieziek over een vader-zoonverhouding.
Hier gaat het niet om de literaire waarde van de roman, maar om de vraag of de opgeroepen atmosfeer representatief is voor de eerste jaren na de oorlog. Als leeftijdgenoot – ik ben maar enkele jaren ouder – denk ik van wel. Weliswaar groeide ik op in een heel ander milieu, maar ik herken van alles: de oorlogsdreiging (`Je moet er klaar voor zijn!'), het huiveringwekkende van de atoombom – hoewel die ons ook tegen de Russen kon beschermen -, de centrale rol van de radio, de Watersnood, de opwinding over een gestrand schip: het zijn allemaal onderwerpen die meestal kort maar uitermate treffend worden neergezet.
Dat wekt vertrouwen dat Van Dis' verhalen over het Indische en niet-Indische, over het rechtsherstel als ondoorgrondelijk en te bevechten bureaucratisch monster, over het gevoel onrecht te zijn aangedaan even trefzeker zijn verwoord. Dat Familieziek waardevol is als bron om een idee te krijgen van wat veel meer families doormaakten, van de spanningen die in veel gezinnen hebben geheerst. Een mooie bevestiging en aanvulling dus op de vier SOTO-boeken.
Hoewel: zegt een roman, ook als die in het verleden speelt, niet vooral iets over het tijdvak waarin deze werd geschreven - 2001-2002 dus? En wijst mijn herkenning van die atmosfeer er niet vooral op dat wij beiden kennelijk in het heden globaal dezelfde (vervormde?) herinnering hebben aan deze jaren? Jazeker, maar toch houd ik het erop – tot tegenbewijs volgt – dat de atmosfeer van Familieziek de toets van een stevige historische bronnenkritiek glansrijk zal doorstaan.

J.C.H. Blom is directeur van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie.

Nieuwste berichten

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad
Artikel

Het Russische parlement heeft nooit veel te vertellen gehad

De Russen gaan van 18 tot en met 20 september naar de stembus om de 450 leden van het parlement – de Staatsdoema – te kiezen. Dat deze verkiezingen geen ‘feest van de democratie’ zijn, past in de politieke geschiedenis van Rusland. Een echte parlementaire cultuur kon daar nooit opbloeien 4 oktober 1993. Tanks die...

Lees meer
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten
Artikel

Verkiezingsfraude kwam regelmatig voor in de Verenigde Staten

Zogenaamd om stemfraude bij de komende congresverkiezingen in Amerika te voorkomen, pleit Donald Trump voor landelijke regels die voor alle staten moeten gelden. Hij is er wat laat mee, want de echte wanpraktijken bij Amerikaanse verkiezingen dateren vooral van de negentiende eeuw en de eerste helft van de twintigste eeuw. Dit artikel krijg je van...

Lees meer
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Keeper Farzaneh Tavasoli van het Iraanse zaalvoetbalteam in 2025.
Artikel

Iraanse sporters dagen de macht uit

In Iran vormen sport, protest en politiek al eeuwenlang een nauw verweven, maar ook conflictueuze drie-eenheid. Nu zijn het vaak vrouwelijke voetballers die van zich laten horen. Ooit waren het worstelaars, vertelt politicoloog Caroline Azad. Gholamreza Takhti is een legende in Iran. In de jaren vijftig van de vorige eeuw werd deze worstelaar – ‘met...

Lees meer
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Een kamp van Artsen zonder Grenzen in Tsjaad.
Artikel

Artsen zonder Grenzen: onafhankelijk, maar nooit apolitiek

Een groep artsen die vond dat het Rode Kruis niet genoeg deed tegen mensenrechtenschendingen in Biafra, stichtte in 1971 de medische hulporganisatie Artsen zonder Grenzen. De initiatiefnemers wilden volledig apolitiek opereren, maar dat bleek in de praktijk vrijwel onmogelijk. Médecins Sans Frontières (MSF), de moederorganisatie van Artsen zonder Grenzen, is een medische internationale hulporganisatie. Momenteel biedt MSF hulp in Nepal na een dodelijke overstroming en is de organisatie werkzaam in Oekraïne en Gaza, waar ze...

Lees meer
Loginmenu afsluiten