Home Een altijd lastig eiland

Een altijd lastig eiland

Bas Verbeek

Gepubliceerd op: 8 november 2011

Update 7 april 2020

In 1948 doodden Zuid-Koreaanse soldaten op het eiland Jeju tienduizenden landgenoten die werden verdacht van communistische sympathieën. In een recent dispuut tussen de regering in Seoul en eilandbewoners worden zij op pijnlijke wijze aan die zwarte geschiedenis herinnerd.

‘Pro-Noord-Koreaanse linkse activisten’ en ‘commies’ – zo noemen parlementsleden van de regerende conservatieve partij in Seoul een groep activisten op Jeju die strijdt tegen de komst van een nieuwe marinebasis. De regering heeft afgelopen augustus een demonstratieverbod afgekondigd en oproerpolitie naar het eiland gestuurd.

De komst van de politietroepen doet veel eilandbewoners denken aan de voorgeschiedenis van het bloedbad in 1948. De toenmalige president Rhee Syngman had de oorlog verklaard aan iedereen die sympathie had voor de communisten in Noord-Korea. Op 3 april raakten bewoners van Jeju slaags met de politie, nadat een agent een schot had gelost tijdens een massale herdenking van de Tweede Wereldoorlog. Het incident leidde tot een opstand onder aanvoering van de communistische partij.

Seoul stuurde ongeveer 3000 soldaten naar Jeju. Syngman gaf hun een radicale boodschap mee: alles wat tegen ons is, ruikt naar communisme en moet worden uitgeroeid. Het gevolg was dat het leger 70 procent van de dorpen op Jeju platbrandde. Volgens een ruwe schatting werden er 30.000 eilanders gedood.

In Zuid-Korea was het vijftig jaar lang taboe om openlijk over de ‘3 april-moorden’ te spreken. Wie het toch deed, kon worden opgesloten en gemarteld. Pas in 2003 bood president Roh Mu-hyeon namens de staat excuses aan voor het bloedbad. Een officiële commissie begon in 2005 aan een diepgravend onderzoek naar de moorden op linkse activisten in heel Zuid-Korea, in het bijzonder die op Jeju. Na het onderzoek doopte de president Jeju tot ‘eiland van de vrede’.

Nu, vier jaar later, is Jeju opnieuw allesbehalve vredig. Volgens de regering is de nieuwe marinebasis nodig om de dreiging vanuit Noord-Korea het hoofd te bieden. Zij is vastbesloten zich niet te laten hinderen door het lokale protest. Sympathie voor het communisme is anno 2011 nog steeds bij wet verboden.

Bas Verbeek is correspondent in Seoul.

Nieuwste berichten

De herbegrafenis van pater Toufar in 2015.
De herbegrafenis van pater Toufar in 2015.
Artikel

Een bewegend kruis werd de Tsjechische pater Toufar fataal

Tijdens een adventsmis in 1949 in een Tsjechisch dorpskerkje begon een crucifix op onverklaarbare wijze te bewegen. De pater Josef Toufar werd slachtoffer van dit ‘mirakel’. Hij bezweek aan martelingen door de Tsjechoslowaakse Staatsveiligheidsdienst, die hem ervan verdacht het wonder in elkaar te hebben geknutseld. Het was bijna twee jaar na de ‘Glorieuze Februari’ van...

Lees meer
Een planter met zijn njai en kinderen. Sumatra, circa 1900.
Een planter met zijn njai en kinderen. Sumatra, circa 1900.
Recensie

Indische seks in geuren en kleuren

De geschiedenis van ‘ons Indië’ wordt meestal beschreven met een focus op verovering en geweld. Lizzy van Leeuwen kiest in Indehoy! voor een radicaal andere aanpak: zij analyseert de seksuele praktijken die er ruim drie eeuwen heersten. Het gevaar bij een dergelijk ruim en tijdsomspannend perspectief is dat je een verzameling anekdotes en weetjes over...

Lees meer
Zicht op Utrecht. Tekening door Joost Cornelisz. Droochsloot, circa 1625.
Zicht op Utrecht. Tekening door Joost Cornelisz. Droochsloot, circa 1625.
Nieuws

Hoe ontstond de middeleeuwse stad?

Waarom kenmerkt het Utrechtse stadsbeeld zich door werfkelders en kloosters, maar dat van Amsterdam door lange grachten en nauwe steegjes? Historisch geograaf Marcel IJsselstijn zocht het uit in zijn promotieonderzoek aan de Universiteit Leiden. Lange tijd werd gedacht dat steden in de Middeleeuwen ofwel strak van bovenaf werden gepland, ofwel ‘organisch’ tot stand kwamen. Maar...

Lees meer
Installatie van Signaal 1 en 2 in de tuinen van het Rijksmuseum, 2024.
Installatie van Signaal 1 en 2 in de tuinen van het Rijksmuseum, 2024.
De vondst

‘Ik was enorm opgelucht: de beelden bestaan echt!’

Kunsthistoricus Ludo van Halem vertelt over zijn meest bijzondere vondst. ‘Ik raakte geïntrigeerd door een foto van twee van Carel Vissers beelden bij de ingang van een Haags kantoor.’ Kunt u iets vertellen over uw meest bijzondere vondst? ‘Het is bijna tien jaar geleden dat ik de verloren gewaande beelden Signaal 1 en 2 van...

Lees meer
Loginmenu afsluiten