De Amerikaanse Cherokee hebben alle zwarte leden uit hun stam gezet. De afstammelingen van de zwarte slaven van die stam zijn na 140 jaar niet langer welkom. Amerika’s op een na grootste stam wil alleen nog ‘echte’ indianen met de juiste bloedlijnen tellen.
Dit artikel krijg je van ons cadeau
Wil je ook toegang tot HN Actueel? Hiermee lees je dagelijks geschiedenisverhalen met een actuele aanleiding op onze website en ontvang je exclusieve nieuwsbrieven. Sluit hier een abonnement af en je hebt direct toegang.
De Cherokee proberen al tijden hun zwarte broeders te dumpen. Steeds stak de rechter daar een stokje voor. Maar onlangs besloot het Hooggerechtshof van de Cherokee Natie dat de circa 2800 Freedmen, zoals de zwarte Cherokee heten, uit de stamlijst geschrapt mogen worden.
Alleen wie afstamt van een volbloed indiaan uit de negentiende eeuw mag lid zijn. Aan die eis voldoen de Freedmen niet. Hun voorzaten werkten als slaven voor rijke Cherokee, die in navolging van blanke buren plantages hadden opgezet.
De Cherokee zelf waren in de ogen van die blanke buren overigens ook geen volwaardige burgers. In de winter van 1838 verdreven Amerikaanse soldaten hen van hun grond in Tennessee. Jong en oud moest te voet of met paard en wagen een tocht van 1600 kilometer maken naar een reservaat in Oklahoma. Op dat ‘Tranenspoor’ (Trail of Tears) stierven duizenden van ziekte en uitputting.
Maar dat waren niet alleen stamleden. Rijke Cherokee voerden hun slaven mee. ‘Onze voorouders droegen hun bagage op die tocht en hadden het zwaarder dan veel stamleden,’ zegt Marilynn Vann, leider der Freedmen. Zij noemt de uitstoting van de zwarten ‘racisme’ en ‘apartheid in de eenentwintigste eeuw’.
De Cherokee zeggen dat van racisme geen sprake is. Als zelfstandige natie binnen Amerika mogen wij zelf uitmaken wie wel en niet tot onze historische natie behoort, klinkt het. Maar volgens de Freedmen hebben de Cherokee de zwarten nooit echt aanvaard in hun midden. Pas na de Amerikaanse Burgeroorlog schafte de stam de slavernij af. En pas onder zware druk uit Washington kregen in 1866 oud-slaven gelijke stamrechten.
Volgens de Freedmen moet Washington er weer aan te pas komen om hun rechten te herstellen. Zij stappen naar het Hooggerechtshof in de nationale hoofdstad
